Ciencias

Enerxías renovables, bioloxía, ciencias, política, historia, opinións…

Archive for the ‘natureza’ tag

O cambio climático e o seu efecto sobre o bacallau

without comments

Unha das múltiples consecuencias do cambio climático, é que está modificando os patróns migratorios de moitas especies animais así como modificacións na distribución de especies animais e vexetais; como lle ocorre a determinadas algas, que teñen que buscar condicións máis apropiadas para o seu desenvolvemento. Algo parecido, é o que se está vendo que lle ocorre ao Bacallau do Mar do Norte (Gadus morhua L.) que debe de migrar máis cara ao norte para poder buscar zooplancto do que alimentarse.

Torsk

Gadus morhua L.Fotografía en Flickr de Joachim S. Müller

A temperatura é un dos factores principais implicados na distribución dos diferentes organismos no océano, afectando ao crecemento dos produtores primarios ou dos peixes, xa que moitos deles requiren a existencia duns rangos de temperatura determinados para o seu desenvolvemento.

Desde fai anos, coñécese que o cambio de temperatura, provocan cambios na distribución das especies e polo seu efecto sobre a acidificación da auga, tal e como lle ocorre ao coral ou a súa implicación no aumento de huracáns.

Neste caso, o aumento de temperatura da auga, provocou a migración dunha especie do zooplancto, como Calanus finmarchicus Gunnerus; do Mar do Norte ao Océano Ártico en busca de augas máis frías.

C. finmarchicus, servía de alimento principal para as larvas do bacallau do Mar do Norte, polo que se viu afectado, ao migrar C. finmarchicus. A chegada doutras especies diferentes de zooplancto, non axudaron ao desenvolvemento normal das poboacións de bacallau, xa que as novas especies eran menos abundantes e eran menos aptas para as fases das larvas do bacallau (UE, 2007) polo que o crecemento sería menor.

Noutros casos, foi o propio bacallau o que migrou para atopar o  alimento.

O bacallau necesita temperaturas frías na auga e cando a temperatura do océano aumentaba; entre 1 e 3ºC, os bancos de bacallau, migraban entre 48 e 403 quilómetros máis ao norte, en procura de temperaturas frías (Perry et al., 2005). Noutros casos, chegouse a unha migración do zooplancto de ata 1200 km (750 millas) ou o que é o mesmo duns 30 km por ano cara ao norte.

Ademais, segundo os diferentes estudos, obsérvase que o aumento da temperatura, provocaría que os lugares de desova, trasladásense máis cara a zonas máis cara ao norte (das costas do Labrador cara ao Océano Ártico) e as migracións de primavera prodúzanse máis pronto (Drinkwater, 2005).

Segundo este mesmo autor no Golfo de Maine, unha subida de 1 grao na auga, provocaría unha diminución do rendemento das poboacións de bacallau de ata 21% e no caso de 2 graos centígrados, de ata o 42%, cunha previsión de que as pesqueiras puidésense reducir á metade en 2050 en Estados Unidos (Cheung et al., 2008).

Desta forma, poboacións das zonas máis cara ao ártico, aumentarían con temperaturas máis cálidas, mentres que as das zonas máis cara ao ecuador, diminuirían co aumento de temperatura.

Algo parecido ocorre coa subespecie de Bacallau, Gadus morhua callaris L. (Bacallau do Báltico), onde con invernos suaves e unha menor chegada de auga do Mar de Mar de Skagerrak e o aumento de auga doce procedente dos ríos da rexión, provócase unha desalinización progresiva.

A auga salgada, máis pesada que a doce, descende na columna de auga e os ovos de bacallau que necesitan dunha salinidade determinada para o seu desenvolvemento para poder permanecer en suspensión, provocaríalles que terían que descender na columna de auga, onde hai unha menor cantidade de osíxeno, polo que a súa supervivencia vese posta en perigo, coa consecuente diminución de poboacións de Bacallau (Brander, 2007).

Para rematar, unha investigación recente do Instituto Español de Oceanografía (IEO), concluíu que se o arrequecemento do mar do Norte prosegue ao ritmo proxectado polo Panel Intergobernamental do Cambio Climático, a supervivencia das larvas desta especie reducirase de xeito considerable, o que dificultará a recuperación do stock e xa que logo da supervivencia dunha pesqueira cunha importancia vital para a rexión.

Segundo o estudado polo IEO, existe unha relación entre o tamaño do grupo de reprodutores de bacallau e a súa descendencia que estaría influída pola temperatura da auga e a dispoñibilidade de comida para as larvas, algo que concorda co que publicado anteriormente

Este vídeo de 2009 da Deutsche welle, toca o tema da problemática existente en Noruega cos cambios no bacallau (en inglés).

Norway: Climate Change Drives off Norwegian Cod | European Journal

Máis información

– Brander K.M. (2007) Global fish production and climate change. PNAS December 11, 2007 vol. 104 no. 50 19709-19714

– Drinkwater K.F. (2005) The response of Atlantic cod (Gadus morhua) to future climate change. ICES Journal of Marine Science, 62: 1327e1337 (2005) – doi:10.1016/j.icesjms.2005.05.015

– Olsen EM, Ottersen G, Llope M, Chan K-S, Beaugrand G, & Stenseth NC (2010) Spawning stock and recruitment in North Sea cod shaped by food and climate. Proceedings of the Royal Society B, doi:10.1098/rspb.2010.1465

– Perry et al. (2005). Climate Change and Distribution Shifts in Marine Fishes. Science, VOL 308: 1912-1915

– Pesca y acuicultura en Europa. Cambio climático: ¿qué impacto tiene en la pesca?. Comisión Europea, Dirección General de Pesca y Asuntos Marítimos. N°35 agosto 2007

Gadus morhua

Calanus finmarchicus

Acidificación océano

El cambio climático amenaza las poblaciones de bacalao del mar del Norte

¿Por qué ocurre el blanqueamiento de los corales?

Huracanes, terremotos y cambio climático

North Sea cod ‘doomed by climate change’

Climate Change And Fisheries: US Atlantic Cod Population To Drop By Half By 2050

Cod, climate, and Nature’s new Climate Change journal

A Xunta anuncia sen data a ampliación da Rede Natura (outra vez)

without comments

O director Xeral de Conservación da Natureza, Ricardo García-Borregón, anunciou onte que a Xunta vai a ampliar a superficie da Rede Natura nun 40%.

Segundo adiantou na comisión parlamentaria, antes de fin de ano vanse iniciar os trámites para a ampliación. Ricardo García-Borregón, anunciou que Galicia engadirá 22 novos Lugares de Interese Comunitario e ampliaranse un total de 26.

A Oposición recordoulle a que o prazo que lle dera a CE para a ampliación, remata neste mes de decembro. De non ampliar a superficie, pode enfrontarse a sancións da UE, ó ser unha das comunidades con menor superficie incorporada no conxunto do Estado á Rede Natura cun 11,6%.

Carmen Gallego do PSdG, instoulle ó alto cargo a que anunciase a data na que vai saír á exposición pública a ampliación, xa que o propio Director Xeral, anunciou en Xuño de 2010 que íase abrir o prazo de información.

Máis info

A Xunta anuncia sen data a ampliación da Rede Natura

A Xunta promete aumentar a Rede Natura un 40%

A Xunta volve adiar a mellora da Rede Natura con risco de sanción

Written by ar

Novembro 18th, 2010 at 11:45 p.m.

O Parlamento Europeo estudará a ”destrución” do Courel

with 3 comments

O Parlamento Europeo admitiu a trámite unha denuncia presentada en marzo polo colectivo SOS Courel na que se criticaba o abandono por parte das Administracións española e galega do espazo natural da serra lucense.

No escrito remitido pola comisión de Peticións do organismo comunitario especifícase que a denuncia foi aceptada porque “as cuestións que se expoñen nela inciden no ámbito de actividades da Unión Europea”.

Entre os aspectos sobre os que alerta SOS Courel están, entre outros, “a especulación de intereses privados devastadores, o despoboamento intencionado coa retirada de servizos aos cidadáns, a destrución da paisaxe e a mala utilización dos Fondos Europeos”. Na páxina da plataforma hai unha enumeración dos principais problemas que aburan a este espazo natural e dos que puxeron en sobreaviso ás autoridades comunitarias.

Agora, a Comisión Europea iniciará unha investigación preliminar sobre o problema. “Se Europa non pon remedio, O Courel deixará de estar habitado en menos de 10 anos”, asegura o colectivo nun comunicado.

EL Progreso

Written by ar

Setembro 14th, 2010 at 3:44 p.m.

A Xunta segue coa súa política de escurantismo informativo en materia contra incendios

without comments

A Xunta de Galicia segue coa ocultación de datos, na súa política contra incendios. O último caso, foi o incendio que está a afectar a Laza, que comezou o domingo. Ese día, o incendio “non existía”, o luns oficialmente había 15 hectáreas calcinadas e onte de súpeto, xa había 900. Os medios desprazados sobre o terreo, falan de que son moitas máis hectáreas das que fala a Xunta. Todo un exemplo da nefasta política en materia antiincendios con recorte de fondos (8,7 millóns en 2010) e unha televisión pública que até hai unha semana non informaba os incendios menores de 80 Ha

O incendio que se orixinou sobre as 16 horas do Domingo pasado, na parroquia de Camba, en Laza (Ourense); segue activo debido a unha Xunta totalmente desbordada, nunha zona de alto valor ecolóxico, xa que se atopa moi próximo do Parque Natural do Invernadoiro, que forma parte da Rede Natura e declarado lugar de Interese Comunitario (LIC É1130002 – pdf), e do que a Xunta está obrigada a informar de toda incidencia e de actuar con maior medida que no resto de lugares. Nesta ocasión, o incendio afectou a parte do LIC.

Características

Formaciones herbosas de Nardus, brezales secos y pastos pioneros sobre superficie rocosa. Prados ibéricos silíceos de Festuca indigesta. Robledales de Quercus robur y pyrenaica. Pinares de Pinus sylvestris.

En el extremo oriental de la LIC encontramos las Gargantas del río Bibei, con fuertes pendientes, viñedos aterrazados, encinas y olivares que denotan un enclave de marcada influencia mediterránea.

Calidad

Zona de alto interés botánico que en la actualidad se recupera de los efectos de un incendio en 1985; presenta intrusiones de especies mediterráneas y amplias zonas de regeneración natural del bosque autóctono (Parque Natural do Invernadeiro).

Poblaciones estables de Lobo (Canis lupus).

No existe ningún núcleo habitado en la zona central de O Invernadeiro- Serra de Queixa (5000 Has).

Muy buena representación del hábitat 6230 (Formaciones herbosas con Nardus) conteniendo el 97% de lo existente en Galicia-atl, lo que representa el 90% de lo existente en la región atlántica.

También es destacable la presencia de prados ibéricos silíceos de Festuca indigesta (6160).

Vulnerabilidad

Zona de alto riesgo de incendios por quemas incontroladas. Alto riesgo de mortandad de fauna por uso de veneno.

MARM – PDF

Grazas á nova política en materia contra incendios posta en funcionamento o ano pasado, para a Xunta os incendios non son incendios, ata que levan 20 hectáreas calcinadas.

O Domingo, o incendio non existía e o luns, como “oficialmente” non excedía as 15 hectáreas tampouco se informou. Onte, a Consellería de Medio Rural, informou de que o incendio xa levaba 900 hectáreas, aínda que medios desprazados sobre o terreo, xa están a falar de que levan entre 1.500 e 2.000 hectáreas.

Os propios militares da Unidade Militar de Emerxencias, que tiveron que regresar a Galicia onte (despois de que a Xunta dixéselles que non os necesitaban debido aos poucos incendios que había), xa falaban de máis de 1.000 hectáreas, cando a Xunta aínda non sacara a nota na que informaba das 900 hectáreas oficiais.

Para escusarse, a Xunta afirma que a zona é de moi complicado acceso, así como dos fortes refachos de vento. Aínda que eses factores non provocan que oficialmente se pasen de 15 a 900 hectáreas.

Por su parte, distintos alcaldes de ayuntamientos limítrofes con Laza han asegurado a Europa Press que las llamas no han afectado a sus municipios. Así, tanto el regidor de Castrelo do Val, Vicente Gómez, como el de Cualedro, Luciano Rivero, y el de Vilariño de Conso, Ventura Sierra, han confirmado que el fuego se extendió hacia el Norte y, en concreto, hacia la vecina localidad de Chandrexa de Queixa.

En todo caso, Gómez ha resaltado que el fuego “lleva ardiendo varios días” y que el frente es “bastante amplio”. “Se trata de un incendio de grandes proporciones”, ha recalcado, para advertir a continuación a la Xunta de la importancia de dar “datos correctos”. “Engañándose uno mismo no se consigue nada más que provocar a los que plantan fuego”, ha puntualizado.

Europa Press

Para combater o incendio de Laza, o Estado Central, envío 120 militares, 24 vehículos, seis motobombas e catro camións, que sumaron aos 9 axentes forestais, 26 brigadas, sete motobombas, tres pas, 10 helicópteros e once avións que xa traballaban na extinción

Todo se suma ás denuncias de recorte de Fondos en materia de prevención e das pésimas condicións laborais do persoal para a extinción dos incendios da Xunta de Galicia.

Por su parte, el sindicato CCOO denunció este martes las “penosas” condiciones laborales del personal que trabaja en los operativos contra incendios y criticó el recorte de cerca de nueve millones de euros acometido por la Xunta en materia de prevención.

La responsable de salud laboral del sindicato, Ascensión Esteban, señala en un comunicado que existe una “falta de inversión” en medios técnicos y humanos y lamenta la falta de formación de los profesionales que día a día se enfrentan a un fuego “que no da cuartel”.

Esteban explica que los trabajadores que integran las brigadas contra incendios son contratados eventuales cuya formación es “ridícula” pues se limita a un curso de dos días que no contempla ninguna parte práctica. “Esta situación provoca no solo inseguridad sino también un alto riesgo de accidentes de consecuencias irremediables”, asegura la sindicalista.

El MUNDO

En días pasados, decatabámonos mediante informacións en El País, de que os axentes forestais reciben botas que non se poden achegar ao lume (1) ou que a Xunta repartiu agora as axudas para a limpeza de montes.(2)

(1)

La Xunta entregó este año por todo material de protección personal a los forestales fijos que trabajan en la extinción de incendios unas botas de goretex de la marca Robusta. En la etiqueta del calzado se advierte, junto a otras instrucciones de uso: “No las acerque a una fuente de calor porque se acartonaría la piel”. Los agentes no las usan en sus salidas para apagar los fuegos (son de uniforme, no de extinción) pese a que los delegados en el comité de seguridad de prevención de riesgos preguntaron a los representantes de la Xunta si el calzado era apto para acudir con él a los incendios “y contestaron que sí”, sostiene Carlos Hermida, delegado de prevención del comité de seguridad y salud de incendios de Galicia, que preside el conselleiro de Medio Rural, Samuel Juárez.

El PAÍS

(2)

La Consellería de Medio Rural empezó la pasada semana a notificar a las comunidades de montes en mano común las ayudas para la prevención de incendios forestales que fueron convocadas en abril y que, para mayor sorpresa de los solicitantes, excluyen toda subvención a la contratación de personal para las labores objeto de la convocatoria, fundamentalmente la limpieza del monte. En algún caso, la notificación de las ayudas otorgadas se produce cuando ya ha ardido el monte que se trataba de proteger.

EL País

Onde se atopa Feijóo?

Nesta ocasión, o Presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, aínda non acudiu a pé de incendio, tal como fixese en 2006 cando acudiu xunto con Mariano Rajoy e Rafael Louzán, a “extinguir os incendios”.

Fotografía de Josecarlos

Esta mañá, en lugar de acudir sobre o lugar para informarse ou facerse a foto, está no porto de Burela (Lugo) e ao longo de todos os incendios ocorridos en Galicia, non acudiu a ningún, a informarse sobre o terreo.

Contraste coa etapa do Bipartito

Durante o 2006 co Bipartito, a Consellería de Medio Rural, encargada da xestión da extinción dos incendios, facía público o número de focos activos, localización, os medios presentes, nivel de alerta, estradas e entidades de poboación afectadas. Para iso, informábase mediante SMS, vía telefónica e mediante internet na páxina de Medio Rural (agora xa non é accesible), con actualización cada media hora nos momentos máis fortes da crise (até 300 focos simultáneos), independentemente da súa extensión.

Todo iso, a pesar de que era unha publicidade moi negativa para o goberno, que en moitas ocasións estaba desbordado pola magnitude da catástrofe. De feito, a maioría de medios de comunicación podían ter directa co Conselleiro de Medio Rural, Alfredo Suárez Canal, podéndoo localizar á 1 da mañá para entrar en directo nos medios informativos, algo que foi aplaudido mesmo pola oposición.

Este mapa, é un mapa realizado por internautas, ante a ausencia de datos e manipulación informativa da Xunta de Galicia
Ver Incendios Forestais – Incendios Forestales – Galicia 2010 nun mapa máis grande

Máis información

La Xunta no informó del fuego en Laza, que ya arrasó 2.000 hectáreas

El fuego arrasa más de 1.000 hectáreas en Ourense

Los incendios se disparan en Ourense y desbordan a la Xunta

El PSdeG censura el recorte de la Xunta de 8,7 millones

Sierra de O Invernadoiro a análisis.

Desfeita incendiária atinge o Invernadoiro e ameaça a Serra do Courel

Oscurantismo informativo

Despliegue militar en Laza para controlar el incendio más devastador de Galicia

Os recortes da Xunta en materia de prevención de incendios poñen en perigo os montes

31 Minicentrais en camiño de ser aprobadas pola Xunta

without comments

A Xunta de Galicia segue coa súa política de desfeita dos ríos. Despois de anos nos que se permitiu todo nos ríos galegos, segundo o anunciado no DOGA do pasado Venres, poderanse pór en funcionamento 31 novas minicentrais (aprobadas durante os últimos días do Goberno de Fraga), se se adaptan ás novas esixencias medioambientais, a pesar de que foron rexeitadas polo Parlamento de Galicia e a propia Xunta recoñece o mal estado dos ríos e os encoros da Demarcación na que se proxectan as novas minicentrais.

Convén lembrar que Galicia é unha das rexións cos ríos máis “encaixoados” de toda Europa, debido á existencia de grandes centrais hidroeléctricas e minicentrais, que impiden o avance natural dos ríos, cos problemas de sedimentación, modificación de microclima e un longo etcétera.

As 31 novas minicentrais que se prevén que estarán en funcionamento sobre 2015, vanse a concentrar principalmente nos ríos Ulla, Verdugo e Tambre; que son os 3 sistemas de explotación máis sobrecargados, algo recoñecido tanto no Plan Hidroeléctrico de Galicia Costa, como pola propia Unión Europea, que xa avisou dos perigos existentes de novas minicentrais se se quere cumprir coa Directiva Marco da auga, que obriga a alcanzar un bo estado das augas antes do 2015.

No propio preámbulo da “Lei 5/2006, do 30 de xuño, para a protección, a conservación e a mellora dous ríos galegos (DOG Nº 137, 17.07.06)”, recoñécese que os problemas das centrais hidroeléctricas na calidade das augas de Galicia.

As paisaxes de Galicia están determinadas polos seus ríos. A auga e os ríos tiveron desde sempre un alto valor simbólico en Galicia; significaron hospitalidade, fraternidade e fonte de vida no sentido máis amplo. Arredor dos usos tradicionais da auga xurdiron relacións sociais e culturais integradoras, que permanecen na forma de recursos histórico-culturais e etnográficos.

Mais os ríos atópanse hoxe en perigo. A alteración física, debida sobre todo ás presas hidroeléctricas, a perda e degradación dos hábitats, a invasión das zonas de inundación por todo tipo de construcións, a sobreexplotación, a contaminación e a introdución de especies non nativas son os factores que máis contribúen á diminución da súa biodiversidade. Os mencionados recursos socioculturais corren a mesma sorte ca os ríos.

As presas hidroeléctricas fan que máis do 70% dos nosos leitos fluviais sexan inaccesibles ás especies migratorias. O salmón é un bo indicativo da perda de poboacións nos nosos ríos: nos últimos cincuenta anos as súas existencias reducíronse en máis dun 99%.

Lei 5 – 2006 — Augas de Galicia

Mesmo no Documento de Síntese do Plan Hidrolóxico de Galicia Costa, que é no que se basea para “recuperar” as novas minicentrais, recoñécese a sobreexprotación dos ríos.


De forma global, se observa que las masas de agua superficiales en mal estado de la Demarcación se encuentran mayoritariamente impactadas por la alteración del hábitat, seguido por la contaminación por nutrientes, sustancias prioritarias y materia orgánica.

A propia Xunta recoñece que os ríos están sobreexprotados, e con todo permitirá máis sobreexprotación:

O 27,5% dos Ríos Naturais e moi modificados (excepto encoros) non alcanzan o bo estado.

– Dos 17 encoros existentes na Demarcación, só 3 cumpren o bo estado e 14 deles non alcanzan o bo estado.

Picar para ampliar

Picar para ampliar

Documentación Plan Hidrolóxico Galicia Costa (Documento de Síntesis)

Se a propia Xunta recoñece o mal estado do 27% dos ríos da demarcación e do 82% dos encoros existentes na demarcación, porque permite novas minicentrais?


O problema das novas minicentrais, é que durante anos, apenas se realizou unha vixilancia ambiental nas concesións, o que provocou a desaparición de flora autóctona de fraga de río, para ser substituídos por especies invasoras como o Eucalipto; de “crecemento rápido para minimizar o impacto ambiental” pero sen ter os brutais efectos sobre o ecosistema e na maioría dos casos, os novos encoros como o do Umia ou das Minicentrais, simplemente proxectáronse cun interese económico e non ecolóxico/social (inundacións, etc…)

E o peor de todo, é que o control ambiental segue empeorando, cos asuntos turbios dun Conselleiro de Medio Ambiente imputado por falsidade documental por asinar obras como acabadas cando non finalizaran.

O chocante é que se trata da mesma persoa que permitiu a construción do Encoro do Umia, cando era Subdirector Xeral de Infraestruturas Hidráulicas, cunha Declaración de Impacto Ambiental copiada literalmente dun proxecto para HUELVA, no que nin se molestaron en cambiar os topónimos como Poboa de Guzmán ou Río Guadina e no que segundo esa “declaración”, en Caldas hai Lince Ibérico.

¿Puede una presa en el río Umia a su paso por Caldas afectar al lince ibérico? ¿Hay carreras de caballos en las inexistentes playas del monte Aloia? Así de surrealistas son algunas declaraciones de impacto ambiental presentadas por empresas para actuaciones en el medio natural gallego. Varios de los expertos que participaron en la mesa redonda A conservación dos ecosistemas. A problemática de Galicia denunciaron ayer que la mala calidad de estos documentos, unida a la pasividad de las administraciones, pone en jaque al patrimonio natural de la comunidad.

El Correo Gallego

Ademais, o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia e o Supremo consideraron ilegal a urxencia da ocupación de Leiras.

Non máis minicentrais nos ríos galegos

Máis información

Lei 5/2006, del 30 de xuño, para a protección, a conservación e a mellora dos ríos galegos (DOG Nº 137, 17.07.06)

Documentación Plan Hidrológico Galicia Costa

INFORMES BÁSICOS SOBRE O ENCORO DO RÍO UMIA.

Novo Plano Hidrolóxico: a excusa da Xunta para continuar co saqueo dos nosos ríos

La Xunta abre la puerta a 33 minicentrales más en ríos de gestión gallega

Oposición y ecologistas denuncian el “saqueo” fluvial del Plan Hidrológico

La Xunta reactiva 31 minicentrales eléctricas anuladas por el bipartito

Escurantismo informativo

without comments

Nos últimos días estamos a ver como as condicións climatolóxicas adversas, están a facer que Galicia estea en risco extremo de alerta de incendios. Mentres tanto, a Xunta  adícase a ocultar os datos dos incendios menores de 20 Ha, sen ofrecer os balances do terreo queimado, limitándose a dicir que é un “verán complicado” e impedindo que a TVG informe os incendios menores de 80 Ha. Durante o 2006, a Xunta ofreceu datos pormenorizados de todos os focos, independentemente da extensión. Cal é o motivo polo que agora non se informe?

Durante o 2006 co Bipartito, a Consellería de Medio Rural, encargada da xestión da extinción dos incendios, facía público o número de focos activos, localización, os medios presentes, nivel de alerta, estradas e entidades de poboación afectadas. Para iso, informábase mediante SMS, vía telefónica e mediante internet na páxina de Medio Rural (agora xa non é accesible), con actualización cada media hora nos momentos máis fortes da crise (até 300 focos simultáneos), independentemente da súa extensión.

Situación dos focos de incendios entre os días 9 e 11 de Agosto de 2006. Cada pirámide verde, representaba un foco de lume. Capturas da páxina de 112 Galicia, entre o 9 e 11 de Agosto.

Todo iso, a pesar de que era unha publicidade moi negativa para o goberno, que en moitas ocasións estaba desbordado pola magnitude da catástrofe. De feito, a maioría de medios de comunicación podían ter directa co Conselleiro de Medio Rural, Alfredo Suárez Canal, podéndoo localizar á 1 da mañá para entrar en directo nos medios informativos, algo que foi aplaudido mesmo pola oposición.

E co engadido dos noxentos réditos políticos que fixeron mediante fotos como a do entón líder da oposición, Alberto Núñez Feijóo, fotografándose apagando un lume cunha mangueira e con Mariano Rajoy e o Presidente da Deputación de Pontevedra, Rafael Louzán, a “pé de incendio”, a pesar de que Louzán non repartiu os fondos para a limpeza de montes e a convocatoria de cuadrillas de extinción de incendios.

Fotografía de Josecarlos

Xa o ano pasado, a Xunta de Galicia anunciou que só ía ofrecer os datos dos incendios maiores a 20 hectáreas ou os que puñan en perigo a seguridade cidadá. Para xustificarlo, a Xunta, amparábase no secuestro da información sobre incendios para “evitar a alarma social”.

Este ano estase volvendo repetir a situación, pero co agravante de que as condicións climatolóxicas son moitísimo máis favorables ao risco de incendio polas altas temperaturas (+ de 30 graos centígrados), baixa humidade (menor ao 30%), a ausencia de choivas desde o 9 de Xullo e o vento do Norte.

O actual conselleiro de Medio Rural, Samuel Juárez, recoñeceu o 5 de Agosto, que o mes de Xullo fora “un mes complicado” en materia de incendios forestais, porque o tempo “estaba a ser complicado”, en especial por culpa do tempo do norte, que dificultaba as tarefas de extinción. A pesar de recoñecer que estaba a ser complicado, o Conselleiro, negouse a ofrecer os datos das hectáreas queimadas, simplemente quedándose en que “todos os incendios son moitos”.

A semana pasada durante o incendio que afectou á localidade de Fornelos de Montes (Pontevedra) e na que faleceron dous brigadistas, por culpa segundo os primeiros indicios dun cambio de vento, a Xunta non informou o incendio, ata que non quedou outra que informar porque faleceran os dous brigadistas.

Un caso paradoxal foi o de Marín no que unha columna de fume era perfectamente visible desde Vigo (20 quilómetros de distancia) e no que a Xunta se negou a informar, ata que excedeu as 20 hectáreas. Todo contrasta, coa información ofrecida polo MARM, que informou os incendios aos que desprazou medios propios, en moitos casos, menores ás 20 hectáreas dos que se nega informar a Xunta.

A todo iso sumar, que a TVG, a televisión pública, desde o sábado pasado, só informa daqueles incendios superiores a 80 hectáreas, cando durante o bipartito informábase mediante mapas dos focos de incendio e con conexións en directo.

Para botar máis leña ó lume, onte decatabámonos mediante informacións en El País, de que os axentes forestais reciben botas que non se poden achegar ao lume (1) ou que a Xunta repartiu agora as axudas para a limpeza de montes.(2)

(1)

La Xunta entregó este año por todo material de protección personal a los forestales fijos que trabajan en la extinción de incendios unas botas de goretex de la marca Robusta. En la etiqueta del calzado se advierte, junto a otras instrucciones de uso: “No las acerque a una fuente de calor porque se acartonaría la piel”. Los agentes no las usan en sus salidas para apagar los fuegos (son de uniforme, no de extinción) pese a que los delegados en el comité de seguridad de prevención de riesgos preguntaron a los representantes de la Xunta si el calzado era apto para acudir con él a los incendios “y contestaron que sí”, sostiene Carlos Hermida, delegado de prevención del comité de seguridad y salud de incendios de Galicia, que preside el conselleiro de Medio Rural, Samuel Juárez.

El PAÍS

(2)

La Consellería de Medio Rural empezó la pasada semana a notificar a las comunidades de montes en mano común las ayudas para la prevención de incendios forestales que fueron convocadas en abril y que, para mayor sorpresa de los solicitantes, excluyen toda subvención a la contratación de personal para las labores objeto de la convocatoria, fundamentalmente la limpieza del monte. En algún caso, la notificación de las ayudas otorgadas se produce cuando ya ha ardido el monte que se trataba de proteger.

EL País

E tan complicado informar puntualmente dos incendios como se fixo durante o 2006?

O mapa que vos mostramos a continuación, é un mapa amateur, produto da recompilación dos datos oficiais como do non oficiais que achegan os medios de comunicación e usuarios de internet (Galicia arde e a Xunta ocúltao!!!), e que a Xunta se nega a dar.

Ver Incendios Forestais – Incendios Forestales – Galicia 2010 nun mapa máis grande

Máis información

Ver Galicia arder

– 2006 – Rajoy reclama indemnizaciones para los afectados por incendios

El Circo Feijóo

Feijoo ya no posa sacando la manguera para apagar el fuego en Galicia

Un verán máis, a Xunta oculta os lumes forestais

Mueren dos bomberos en un incendio forestal desatado en Pontevedra

Los agentes forestales reciben botas que no se pueden acercar al fuego

La Xunta “privatiza la coordinación antiincendios con un concurso a dedo”

La Xunta reparte ahora las ayudas a vecinos para limpiar el monte

2009 — Medio Rural limita la información sobre los incendios para “evitar alarma social”

Unha oportunidade para a biomasa?

without comments

Sendo España uno dos grandes produtores de madeira de Europa e o segundo país con máis hectáreas de bosques, dispón dun recurso enerxético pouco explotado como é a biomasa. Ben xestionada, pode ser unha alternativa relativamente boa para a xeración de enerxía, fixar poboación rural, limpar os montes, co que evitamos incendios. Poderíamos darlle unha oportunidade?

Países nórdicos como Suecia e Finlandia, con grandes superficies forestais e un sector madeireiro e papeleiro con gran importancia na súa economía, desde hai anos expoñen con éxito a alternativa da biomasa, a alternativa da valorización duns residuos que quedan despois do proceso de curta dos bosques ou coa plantación de variedades locais de Panicum virgatum, unha planta herbácea con bo crecemento en terreos marxinais e con gran valor enerxético.

Ademais desde hai tempo, tamén veñen plantando especies de Salgueiros, árbores de relativo rápido crecemento, boa valoración enerxética e cunha vantaxe fronte a outras especies, como a fitorremediación de chans contaminados e de augas residuais.

Para iso, empregan unhas 16.000 hectáreas de salgueiros en plantacións baixas de curta rotación (3-5 anos), compostas de clons e híbridos de Salix viminalis, S. dasyclados e S. schwerinii, sendo plantados moitos deles, en zonas degradadas ou mesmo como axuda aos sistemas de depuración de augas residuais. (Ver Salgueiros para enerxía e fitorremediación en Suecia )

En Suecia, a produción de enerxía con biomasa, supuxo os 115 terawatts/hora no 2009, o que representa o 32% da enerxía consumida, grazas a plantas para a produción eléctrica, calefacción e auga quente sanitaria, grazas a centrais de biomasa centralizadas e con redes de tubaxes que achegan un sistema de calefacción a parte dos fogares suecos.

E é unha alternativa tremendamente beneficiosa porque evitamos o consumo de gasoil ou gas nas caldeiras de calefacción, co que a emisión de CO2 e de partículas contaminantes vese moi reducida, a pesar de que a combustión da biomasa emita CO2, pero son emisións neutras.

A situación de España

A utilización da biomasa en España ten pouca importancia a nivel eléctrico, xa que a maioría prodúcese para a xeración de enerxía térmica, aínda que o certo é que a potencia se ha ir dobrando desde os 90.

Con todo é igual que un gran de area no deserto, xa que no ano 2009, a biomasa supuxo 2.547 GWh de enerxía ou o 0,94 % do total das Enerxías renovables aínda que esta hai que pillala con pinzas, xa que a maioría de plantas de biomasa empréganse para xerar calor que logo é fornecido con redes de calefacción centralizada, como se pretende para para a Cidade do Medio Ambiente en Soto de Garray (Soria) (1 e 2)

Até agora, a gran maioría de plantas, eran plantas a pequena escala e nas que estaban metidas as entidades públicas mediante consorcios públicos e xeralmente aproveitábase todo tipo de residuos enerxéticos desde residuos forestais, monte de matogueira ou mesmo residuos animais, co que valorización se reduce ademais das emisións doutros GEI e pequenas partículas.

Con todo nos últimos 5 anos, estamos a comezar a dar os primeiros pasos en serio co tema da xeración eléctrica coa biomasa, coa construción de dúas plantas significativas como é a de Iberdrola en Corduente (a pioneira de só material forestal) e a de Xátiva, que é a maior planta de biomasa de España coa capacidade para producir 13 millóns de quilowatts ao ano de enerxía eléctrica e evitar a emisión de 4.000 toneladas de CO2 equivalente en compensación doutras enerxías máis contaminantes.

A Central de Iberdrola en Corduente (Guadalaxara) é a primeira en empregar exclusivamente restos forestais (unhas 26.000 toneladas), que son obtidas da limpeza e poda dos montes xa ben nas tarefas de limpeza para evitar residuos e evitando incendios nunhas 800 hectáreas de terreo, así como de cultivos enerxéticos con árbores de crecemento rápido como os Salgueiros ao modelo sueco ou con Robinia pseudoacacia (unha especie que está a comezar a dar algúns problemas de invasión da que falaremos logo).

É capaz de producir uns 14.063 millóns de KWh de enerxía ao ano, con capacidade suficiente para o abastecemento duns 14.000 habitantes. Por un parte estamos a limpar os bosques próximos e dando emprego máis de 250 empregos entre directos e indirectos, que á súa vez logra fixar poboación nunha das zonas máis deshabitadas de España.

Outro exemplo témolo coa planta de Biomasa de Allariz (Ourense) que é un referente a nivel nacional e Europeo, que lle valeron ao concello de Allariz, diferentes premios ambientais da UE.

Industria

Un caso paradoxal, foi o da industria papeleira e da transformación da madeira en España, que tanto coas emisións como cos procesos para o branqueado de papel, foron durante anos grandes focos de contaminación e que até hai pouco, apenas aproveitaran os residuos xerados pola madeira para o seu propio abastecemento.

Un exemplo de que parece que algo está a cambiar, é o caso de ENCE na súa planta de Huelva, que pretende ser a maior planta de Biomasa de España, cunha potencia de 50 MW e segundo “datos” de ENCE, na actualidade xa producen máis enerxía da que consome, aínda que son datos que convén pillalos con pinzas. O problema é que ENCE segue sendo unha das empresas máis contaminantes de España e unha das maiores deforestadoras de España coa introdución do Eucalipto, unha especie invasora, da que falaremos máis tarde.

Por outra banda, levamos uns anos con boas investigacións para a creación de pequenas plantas de biomasa en centros culturais, edificios, etc… grazas ao emprego de residuos agrícolas da viticultura ou mesmo os residuos do Oliveiral

Biomasa, o Petróleo de Andalucía

Vantaxes

Se a Biomasa xestiónase ben, pode ser unha “magnífica” fonte enerxética e relativamente ecolóxica.

1 – Considéraselle como unha fonte enerxética con emisións neutras; xa que previamente fixáronse na planta para o seu crecemento.

Aínda que emiten CO2 (emisións neutras), lograríase evitar a emisión doutros gases contaminantes que se desprenderían da combustión de petróleo, gas ou carbón nos sistemas de calefacción. Cuns 3 quilos de biomasa iguálase a un litro de gasolina, co que é unha fonte (máis) contaminante que deixamos de empregar. (segue en Problemas punto 3)

2 – Capacidade de fixar poboación en zonas rurais, carentes de emprego e cun despoboamento alarmante, xa que é unha das enerxías que máis empregos xeran por MW instalado (8,9 empregos fronte aos 0,3 da Eólica).

Por outra banda, logramos evitar a propagación de incendios, xa que aqueles bosques limpos sen matogueira, xeralmente son nos que menos avanza o lume.

3 – Coas cinzas producidas pódense empregar como fertilizante natural, aínda que as plantas requiren filtros especiais para emitar a emisión de determinadas partículas.

4 – Poderíanse chegar a crear pequenas plantas a nivel local de concellos, para que cada concello puidese limpar os seus montes e empregar esa biomasa para quentar estancias municipais co que ademais de lograr uns empregos a nivel local, reduciríase o consumo doutros combustibles en edificios públicos. Mesmo en función do tipo de concello, poderíase lograr redes de canalización a para calefacción en vivendas.

Problemas

Con todo, como dixemos, para que a biomasa como enerxía fose “ecolóxica” e potencialmente renovable, necesitaríase unha correcta xestión, ademais doutros factores.

1 – Necesitaríase unha correcta xestión dos bosques evitando a introdución de especies invasoras.

Diferentes especies de Pinus , pero especialmente Eucalyptus globulus, que se introduciu procedente de Australia de onde é natural (e nunca debeu de saír), foron as causantes dunha perda de biodiversidade brutal en zonas de Galicia, Andalucía e parte da cornixa cantábrica, sendo zonas nas que creceu con rapidez a plantación de monocultivos, primeiro para unha industria naval puxante no inicio de Século XX e logo para a fabricación de pasta de papel.

Un dos responsables deste desastre ecolóxico, foi ENCE (Empresa Nacional de Celulosas de España) anteriormente pública e logo privatizada, que se dedica á transformación de madeiras, sendo o primeiro propietario de bosques maderables de Eucalyptus en Europa e segundo produtor mundial de pasta de celulosa desta árbore, da que antes falabamos co caso da planta de Biomasa en HUELVA.

ENCE asentouse nos anos 50 na Ría de Pontevedra e para iso fomentou mediante diferentes plans do ICONA, a plantación de Eucalyptus globulus, unha especie invasora que acaba coa auga da contorna, capaz de rebrotar despois de devastadores incendios e que produce sustancias tóxicas para impedir o crecemento doutras árbores.

Introduciuse por ser unha boa materia prima, xa tiña un bo rendemento cun crecemento moi rápido, o que entre os pequenos agricultores de entón e até ben entrados no 2000, coa conivencia das autoridades locais, nacionais e europeas, fomentásese o monocultivo da invasora mediante axudas públicas.

Por tanto sería necesario unha boa xestión, algo que parece que se está facendo en Corduente con diferentes especies de Salix (biorremediadoras, de rápido crecemento e non invasoras) aínda que non o están facendo do todo ben, coa Robinia pseudoacacia, unha especie que está a dar algúns problemas nalgunhas zonas do centro peninsular e coa que corren o problema de convertela nunha invasora se se dan determinadas condicións.

Quizais o modelo de explotación máis adecuado é de especies de crecemento rápido non invasoras ou centralo exclusivamente na limpeza de bosques e residuos das curtas, pero con este último modelo a rendibilidade económica veríase reducida.

2 – Require un traslado da materia prima até a planta, co que necesitamos de maquinaria tanto para a recolección, esmagado como para o transporte até a propia planta. Certo é, que en función do tipo de material que empreguemos, en función da súa capacidade de fixación, as emisións poderían ser neutras.

Esta problemática do transporte, é o que fai que as empresas non entren de cheo no campo da biomasa, xa que a diferenza doutras enerxías, a biomasa non ten a materia prima in situ como ocorre co sol e o vento ou mesmo co biogás.

3 – Algunhas organizacións ecoloxistas como BirdLife, Transport & Environment e European Environmental Bureau (en España é mediante Ecoloxistas en Acción como membro das dúas últimas organizacións) quen recentemente deron a coñecer un informe afirmando que a biomasa non serve para combater ao cambio climático, chegando a comprala cos biocarburantes e cuestionando a eficacia da redución do CO2.

La novedad más notoria del informe, y en concreto del estudio Carbon debt of woody biomass, es que hasta ahora la biomasa no había sufrido un cuestionamiento tan frontal de los grupos ecologistas, aunque reconocen que no todo es malo y los resultados difieren según el tipo de materia prima. “El proceso es beneficioso desde el principio, aunque no tiene emisiones nulas, -recogen en Ecologistas en Acción- si se trata de residuos forestales, o en el caso de conversión de tierras de cultivo a bosques, pero en bosques explotados intensivamente estos beneficios pueden tardar entre dos y tres siglos en producirse, lo que será demasiado tarde para luchar contra el cambio climático”. La ONG concluye que “este elemento temporal es ignorado en la normativa energética europea, que prevé una reducción de emisiones para 2020 basándose en esta fuente de energía”.

Energías renovables

Aínda que teñen parte de razón nas súas formulacións, o certo é que en España a madeira non se importa, xa que se se fixese, serían totalmente inviables os proxectos de plantas de biomasa. Ademais que en España coa produción local totalmente desaproveitada, mesmo se podería chegar a ter materia para exportar, xa que España ten a segunda superficie forestal de Europa.

En canto ás críticas de que sexan con bosques explotados, se se empregan con curtas controladas cada bastante tempo e de forma rotacional, poderíase chegar a un sistema relativamente sustentable e mesmo en determinados casos, bastaría cos restos de podas e os labores de limpeza.

Mesmo aínda que os informes destas organizacións fosen correctos, poderiamos chegar a mellorar a eficiencia coa posta de placas solares sobre os secadoiros da biomasa nos exteriores das plantas, de forma que poderiamos compensar en parte as emisións no caso de non fosen neutras.

O problema para o correcto funcionamento da biomasa como unha enerxía relativamente ecolóxica, é que as administracións apenas miran polo correcto funcionamento de que non se fomenten invasoras (até agora nunca o realizaron) ou se corte só aquelas zonas que se deben de cortar.

Máis información

Biomasa-Enersilva

El peligro que viene de fuera

Los grupos ecologistas incluyen a la biomasa en su ataque a los biocarburantes

Central de biomasa de Corduente

Secadero solar para biomasa en Lubia, Soria

Ence -Huelva

La empresa ENCE proyecta la mayor planta de biomasa de España

Una ‘ciudad sostenible’ a las orillas del Duero

IBERDROLA RENOVABLES INAUGURA LA PRIMERA CENTRAL DE BIOMASA FORESTAL DE ESPAÑA EN CORDUENTE (GUADALAJARA)

La energía renovable generó el 30 % de la electricidad en 2009

La producción de energía con biomasa forestal mejorará la gestión de los bosques

Estrategia forestal de la Unión Europea

España es el segundo país de la Unión Europea con más hectáreas de bosques

Suecia se calienta con biomasa

La biomasa produce más electricidad que el petróleo en Suecia

– El césped Panicum virgatum combina la bioenergía y la conservación

– APROVECHAMIENTO ENERGÉTICO DE RESIDUOS FORESTALES EN LA PLANTA DE ALLARIZ – PDF

Mangouras non é o verdadeiro responsable da catástrofe do Prestige

without comments

Esta semana coñeceuse que a Fiscalía pide 12 anos de prisión para o capitán do buque Prestige, Apostolos Mangouras, e un total de 2.233 millóns de euros de indemnización polos danos causados pola ‘marea negra’ derivada do afundimento do Presige en 2002. Apostolos Mangouras é dos máis inocente de todos os implicados, porque era un mandado. Os verdadeiros culpables ocupaban o Palacio da Moncloa e San Caetano.

Mangouras foi un auténtico chibo expiatorio empregado polo Goberno Español e o Galego, para quitarse as responsabilidades da xestión do Prestige. Un chibo expiatorio porque era un subordinado da armadora e un subordinado do Ministerio de Fomento, xa que cando pediu a axuda, perdeu a capacidade de controlar o buque. De feito, a súa intención era buscar un porto refuxio e/ou traspasar a carga en alta mar, pero os políticos do momento, querían mandalo ao “quinto piñeiro”.

No escrito de acusación, o fiscal especial Álvaro García Ortiz, considera que Mangouras:

“con pleno coñecemento dos riscos que asumía, non impediu a saída (do Prestige) de porto, emprendeu a travesía, mandou e tripulou o buque con numerosas deficiencias, comprometeu a seguridade do barco, puxo en perigo á tripulación no momento do colapso, e obstruyó a actuación das autoridades españolas de salvamento marítimo”.

Esquece o fiscal especial, que Mangouras era un mandado e aínda que era o responsable do barco, os que mandaban estaban en Londres. ¿É responsable de saír co barco en mal estado? Si, evidentemente era el o capitán do barco, pero non é o responsable da catástrofe tal e como se lle quere facer pasar.

Os verdadeiros culpables

Os verdadeiros culpables, son o entón director xeneral da Mariña Mercante, José Luís López Sors, así como o resto de cargos públicos do Goberno de Aznar e da Xunta de Manuel Fraga, como eran Francisco Álvarez Cascos, Ministro de Fomento e verdadeiro responsable de facer vagar sen rumbo ao Prestige até o seu destino definitivo no “quinto piñeiro” e que foi o que provocou de verdade a catástrofe.

Non conviña que se vise o chapapote na costa galega, repetindo outro Mar Exeo na Torre de Hércules. A pesar da censura informativa das cadeas públicas TVE e TVG, así como da privada Antena 3 Televisión, o chapapote saíu á luz e non quedou outra que sacalo, aínda que segundo Rajoy; Vicepresidente do Goberno, fosen uns “hilitos”

“En estos momentos, la estructura se encuentra deformada. Hay planchas dobladas hacia adentro. Se piensa que el fuel está aún enfriándose, salen unos pequeños hilitos, los que se han visto, hay en concreto cuatro regueros que se han solidificado con aspectos de plastilina en estiramiento vertical. Debe salir de alguna de las grietas. Están los técnicos estudiando que significa eso”
(Marianin Rajoy, 5 de diciembre de 2002)

Se o barco fose levado a un porto de abrigo (ofrecéronse diversas alternativas viables durante o problema), a catástrofe evitouse e o chapapote non chegaría desde Portugal até a Canle da Mancha. Mágoa que os xuíces non se atrevan a ir até os verdadeiros responsables.

Ligadas

Mangouras, de héroe a villano, ocultó fallos del ‘Prestige’

Mangouras zarpó con el motor principal del petrolero averiado y sin dispositivos de remolque

Mangouras, ni héroe ni villano, sino todo lo contrario

Prestige

Los técnicos del armador daban el «Prestige» por perdido y ni se planteaban solicitar refugio

Piden un premio para Mangouras

Las grabaciones prueban que Fomento toleró la negociación del “Prestige” con su armador

El ocaso del fraguista apasionado

Written by ar

Xuño 10th, 2010 at 4:28 p.m.

Vai ser o Katla o seguinte en entrar en Erupción?

without comments

Despois da erupción do volcán baixo o glaciar Eyjafjallajokull, o seguinte en entrar en erupción pode ser o volcán de Katla, localizado sobre o glaciar Mýrdalsjökull. Cun cráter de 10 quilómetros de diámetro, o Katla está rodeado por un glaciar moitísimo máis grande (595 km²) que o do Eyjafjallajokull (100 km²), e os islandeses saben que si o segundo volcán entra tamén en erupción, a situación podería ser moi diferente.

“Si estalla, será una verdadera tragedia. No se tratará de atrasos en los aeropuertos: la isla entera se vería inundada, y podría producirse un cambio climático de proporciones catastróficas”, subrayó Sigfried, responsable local de la Cruz Roja.

Ansa

O Katla é un dos volcáns máis activos de Islandia. Era coñecido polos islandeses como “A porta do inferno” e no 1.159 a.C. o seu erupción sentiu por centos de quilómetros de distancia, coa totalidade da costa oeste de Escocia devastada.

Estímase que coa erupción do 934 AD, a nube de fume e cinzas sulfúricas chegou a unha altura de 18 kilómetros, con choiva aceda que caeu sobre a terra, un tsunami que se desprazou polo mar e provocou a ocultación do sol durante anos.

A erupción provocaría a fusión do glaciar e o desexo xerado, podería xerar unha cantidade de auga que equivalería ao caudal medio dos 4 ríos máis caudalosos do mundo.

Segundo a Nasa, unha erupción do Katla, podería significar unha contaminación do espazo aéreo europeo moitísimo máis duradeira e cunha actividade volcánica que podería manterse durante moito tempo. Estamos a falar dunha nube e unha actividade que se podería manter durante meses.

Agora ?

Bjorn Oddsson, geólogo do Instituto de Ciencia da Terra da Universidade de Islandia, di que desde hai dous anos Katla rexistra sinais sobre un posible inicio de actividade. “Non temos datos precisos, pero podería facelo xusto cando se interrompa esta erupción do Eyjafjallajökull”.

Os datos que están monitorizando o Katla desde hai tempo, comezáronse a disparar esta mañá, algo que pode indicar actividade de erupción con moita probabilidade.

2305699_eyja_trem_auto.png
Piar para ampliar – Podes ver los datos en Directo aquí

A última erupción tivo lugar en 1918 e estatisticamente, entra en erupción cada 70 ou 80 anos, normalmente á vez que o volcán do glaciar Eyjafjallajokull.

Erupciones coñecidas: 1.159 AD, 920 AD, 1150, 1177, 1245, 1262, 1311, 1357, 1416, 1440, 1450, 1500, 1580, 1612, 1625, 1660-1661, 1721, 1755-1756, 1823, 1860, 1918.

Localización: Sur de Islandia: 63.63°N / 19.05°W
Ver mapa más grande

Vídeos ligados

New Vídeo From Under the Volcano

Vídeo shot on Sunday in Iceland for Britain’s Channel 4 News showed close views of the Eyjafjallajokull volcano, which continued to spew ash into the atmosphere, as my colleague Nicola Clark reports.

A note on the Channel 4 News Web site says that their cameraman has “managed to filme closer than anyone else to the erupting volcano in Iceland, capturing the sheer scale of the dark plumes spewing from the mountain.”

NYTIMES

Is The Katla Volcano Next?


Prophetic talk about Katla volcano in Iceland whilst on Sólheimajökull glacier on 1st March 2010

Máis información sobre os volcáns de Islandia

Así son las micropartículas que emite el Volcán de Islandia

La nube del volcán del glaciar Eyjafjallajökull vista por el Eumetsat

Máis información sobre el Katla

– Katla volcano 12

Tras la erupción del Eyjafiallajokull puede llegar la del Katla

ISLANDIA: PREOCUPA ACTIVACION DEL VOLCAN KATLA

Despejado cielo de Europa por volcán

Temblores en el Katla en ascensión. Suelen ser la señal de una erupción volcánica inminente.

Iceland’s Eyjafjallajökull volcano is nothing to ‘Angry Sister’ Katla

Risk of Katla: Could 2nd Icelandic Volcano Eruption Follow?

Posible erupción del volcán Katla y consecuencias

Volcanic systems and calderas in the Vatnajökull region, central Iceland: Constraints on crustal structure from gravity data

Hard to Predict How Long Iceland Eruption Will Last

Iceland prepares for second, more devastating volcanic eruption

Vulcão Katla

Vulcanólogos alertam para erupção de vulcão Katla

Erupção na Islândia ameaça despertar o Katla, um poderoso vulcão adormecido

Erupção poderá despertar o Katla

Written by ar

Abril 19th, 2010 at 7:39 p.m.

Así son as micropartículas do Volcán de Islandia

without comments

Grazas á Axencia de Protección de Medio Ambiente de Escocia, podemos ver as micropartículas que viaxan na nube de cinzas e fume procedente do volcán baixo o glaciar Eyjafjallajokull, en Islandia e que está a provocar o peche do espazo aéreo europeo. As micropartículas foron colleitadas en Lerwick o Xoves 15 de Abril cun tamaño de 15 × 20 µm a 70 × 85 µm.

Vista a x100 – Scottish Environment Protection Agency

Vista a x400 – Scottish Environment Protection Agency

Partículas vistas a x400, colleitadas en Aberdeen na mañá do 16 de Abril. As partículas teñen un tamaño aproximado de 60 × 70 µm. -. – Scottish Environment Protection Agency

Unha análise máis detallada realizado polo Instituto Macaulay mostrou en liñas xerais, tamaño uniformes dunhas 20 micras e a forma das partículas era angular, exhibindo algunhas estrías e outras con fracturas concoidea, típicas de materiais fráxiles.

Scottish Environment Protection Agency

A maioría de partículas recollidas mostran unha composición similar, consistente en Silicio, Osíxeno, Aluminio, Sodio, Calcio, Magnesio, Hierro e acedo clorhídrico. Con todo, non se logrou atopar a presenza de compostos florados. Con todo, segundo informes dos organismos encargados da análise das partículas en Noruega, si atoparon derivados do Flúor, aínda que en cantidades pequenas.

Perigo para saúde pública

Aínda que nun primeiro momento díxose que nun principio a nube de cinzas e fume, non ía causar problemas para a saúde pública, coas análises está a verse que existe perigo, xa que as partículas poden causar irritación en ollos e pel, ademais das persoas con enfermidades respiratorias como asma, enfisema ou bronquite que poden ser máis susceptibles á irritación, xa que penetran dunha forma profunda nos pulmóns.

O perigo reside en que as emisións volcánicas, ademais do CO2, tamén se emiten outros gases e micropartículas de SO2, HCl, NH3, H2S, HF.

Efectos no Medio Ambiente

É algo que se está avaliando e como vai afectar (subir ou baixar a temperatura). De momento baséanse nos datos dunha anterior erupción tamén xerada en Islandia en 1783 que afectou á temperatura de todo o Hemisferio Norte, provocando a súa diminución en varios graos.

Segundo o climatólogo da Universidade de Viena, Herbert Formayer, se as partículas de cinza do volcán puidesen alcanzar a estratosfera, durante varios anos, poderíase lograr un “efecto refrixerador” ao reducir a radiación solar.

A estratosfera sitúase a uns 12 quilómetros da superficie terrestre e a esa altura, “non hai choivas que puidesen lavar as partículas” polo que as cinzas producidas polo volcán poderían permanecer alí durante 2 ou 3 anos e por tanto actuar como unha especie de antuca que reducise a radiación solar sobre a terra.

Así está agora a nube de fume e cinzas sobre Europa (Instituto Noruegués de Metereología)

Picar para ampliar la imaxe

A nube do volcán do glaciar Eyjafjallajökull vista polo Eumetsat

¿Por que os avións non poden voar?

Non só é que as cinzas lixan toda a superficie do aparello, raiando os cristais da cabina até reducir por completo a visibilidade, senón que se penetran no sistema de ventilación, incomodando aos pasaxeiros cun intenso cheiro a xofre. O peor de todo é que se incrustan nos motores, onde desactivan ou trastornan os sistemas eléctricos e mecánicos até o punto de que poden causar a parada dos reactores.

El presidente del Colegio Oficial de Pilotos de la Aviación Comercial, Luis Lacasa, señaló que este tipo de cenizas son pequeñas partículas de polvo “altamente abrasivas” que al entrar en las turbinas pueden llegar a parar los motores. Por ello, la decisión que se ha tomado de cerrar al tráfico aéreo los principales aeropuertos del norte de Europa, ante la nube de ceniza originada por la erupción de un volcán en Islandia, es la “más sensata”.

Lacasa añadió, que el efecto de estas cenizas es como la de atravesar un “chorro de arena”, y a 800 kilómetros por hora, lo que puede producir que todos los cristales del avión queden esmerilados. Además, según este piloto, también tiene el efecto de “entrar en las turbinas y deformarlas”, llegando a “apagar los motores”, lo que origina un riesgo para la seguridad del avión.

La Vanguardia

Máis info:

Las cenizas volcánicas son abrasivas y pueden parar los motores de un avión.

El riesgo de atravesar en vuelo una nube volcánica

La OMS advierte del peligro potencial de una parte de las cenizas del volcán islandés

La nube volcánica amenaza con llegar esta noche a la frontera catalana de Francia con España

Ash dust particles – MetOffice

What is Volcanic Ash?

Volcano Ash: England Grounded In Flight Ban

Icelandic volcanic ash alert grounds UK flights

Typical chemical composition of volcanic ash

Alarma en Islandia

Experto austríaco dice que cenizas del volcán islandés pueden enfriar clima

Un volcán islandés provoca el caos aéreo en Europa

Aena cierra siete aeropuertos del norte de España por la nube de ceniza volcánica