Ciencias

Enerxías renovables, bioloxía, ciencias, política, historia, opinións…

Archive for the ‘flickr’ tag

Vigo no verán de 2006

without comments

Ó ver as imaxes de Rusia abafada polo fume, recordáronme en certa forma a situación que sofreu Galicia no 2006. A imaxe que vos poñemos a continuación, tomouse no mes de Agosto de 2006 na cidade de Vigo.

Incendios Galicia

A fotografía en grande picando aquí.

Written by ar

Agosto 20th, 2010 at 11:27 p.m.

Os novos libros en Pyongyang, Corea do Norte

without comments

Fotografía de Eric Lafforgue

Podemos observar na fotografía de Eric Lafforgue, a variedade de novos títulos e autores das librerías de Corea del Norte. Certamente, o capitalismo literario é incrible. Malditas editoriais, que inúndannos de novos libros para mercar e mercar. Triste ironía off

Written by ar

Xuño 5th, 2010 at 6:02 p.m.

Os intermediarios non son o principal problema do campo español

without comments

Xeralmente escoitamos e lemos que os intermediarios e as súas marxes de beneficio son os responsables da grave crise que sofre o campo. Con todo, o campo sofre moitos máis problemas (e máis graves) que o dos intermediarios. Problemas como un envellecemento acelerado, prezos de gasóleos, fertilizantes, extensións pequenas para poder ser rendibles, importacións do estranxeiro e as marcas brancas, dependencia das subvencións…

O blogger kurioso expón nun post a cadea de prezos dun quilo de tomates desde o invernadoiro até a chegada a Madrid (cuns prezos diferentes aos que podemos atopar na maioría de cidades españolas, cousas da capitalidade e mellor economía).

No mesmo post, vemos como di que hai un incremento de 500% desde o campo até a cesta da ama de casa (algo que non llo imos a negar) pero desde logo o intermediario é a mínima parte do problema.

1 – Envellecemento

A poboación rural de Europa e en especial a de España atópase moi envellecida e cunha substitución xeracional mínimo. En torno ao 75% dos agricultores europeos teñen máis de 55 anos e o 30% máis de 60.

O secretario xeral da organización agraria ASAJA-Murcia, Alfonso Gálvez, destacou onte que ao redor do 60% dos agricultores da rexión ten máis de 55 anos e só un 5%, menos de 45, cifras extrapolables ao conxunto nacional, que falan dun «progresivo envellecemento do sector».

Hoxe Agro

A substitución xeracional das explotacións apenas chega ao 10-15% e na maioría dos casos, os novos propietarios asumen a titularidade debido a herdanza familiar ou porque xa axudaba na casa.

2 – Importacións do estranxeiro

O campo español está a sufrir nas súas carnes, o que sufriron hai tempo outros campos que recibían as exportacións a baixo prezo procedentes de España (lembremos os casos das fresas e os agricultores Franceses na fronteira con Francia).

Desde a irrupción das marcas brancas, vemos como as marxes de beneficio do pequeno agricultor están a reducirse aínda máis e estanlle causando gravísimos problemas.

As industrias transformadoras, con marcas moi arraigadas no mercado, deixan de recoller en granxas da comunidade – caso de Pascual- porque as súas vendas caeron e necesitan aprovisionarse de materia prima máis barata, que conseguen recorrendo aos excedentes doutros países. O pasado ano entraron en España 268 millóns de litros de leite xa envasada, proviniente na súa maioría de Francia e Portugal, sendo unha parte importante destas compras aos briks xa envasados, os correspondentes ás marcas brancas.

Segundo un informe ao que tivo acceso este xornal, á cabeza das importacións de leite xa envasada en marca branca sitúanse Mercadona (6 millóns de litros ao mes), Lidl (2), Día (2), Eroski (1,5) e Bonarea (3,5), unha cadea con presenza en Cataluña. Entre todas, suman uns 15 millóns mensuais, pero aínda se descoñece o que importan outras firmas.

LVG

Evidentemente un agricultor non pode competir coas patacas que veñen de Exipto á metade de prezo dos custos que teñen os agricultores en España ni competir con cartóns de leite francés a 40 céntimos, cando xa lle custa producir o leite uns 30 céntimos e iso sen contar todo o procesado posterior.

Deste xeito, o presidente de PROLEC denunciou que “moitos produtores están ao bordo da suspensión de pagos” e que dificilmente chegarán ao mes de maio si continúa a espiral de baixada de prezos ao produtor, que se sitúan ao redor dos 35 céntimos de media. A Federación reclamou a intervención da Administración ante a espectacular caída de prezos en orixe, superior ao 23% desde xaneiro até decembro de 2008, e cuxa previsión empeora aínda máis as cousas, xa que algunhas industrias anuncian baixadas para o primeiro trimestre do ano de até 0,036 euros/litro.

A responsable do MARM insistiu na importancia de asinar o contrato homologado coas empresas de subministración, “para dotar de estabilidade aos prezos e garantir as recollidas”. A Federación criticou as dúas fórmulas actuais para a negociación dos contratos “que deixan en inferioridade ao gandeiro” xa que se usa como mercado de referencia o de Francia, con prezos de produción máis baixos que os españois, “aínda que as súas axudas ao produtor son maiores”, asegura o presidente de PROLEC. Por iso, a Federación reclama “que se rectifique o contrato homologado para que contemple un prezo de referencia, que teña en conta os custos de produción, entre outros índices”, sen que iso supoña vulnerar a competencia.

A Federación insistiu tamén na necesidade de controlar a calidade do leite na industria posto que “o autocontrol non é suficiente para garantir a trazabilidad do produto”. PROLEC esixe a presenza dun veterinario no peirao das centrais leiteiras para que analice o 100% do leite entregado. Así mesmo, a Federación reclama un distintivo de calidade para o “leite producido en España”, con obxecto de que o consumidor coñeza a procedencia do produto e as súas calidades saudables e dispoña de máis elementos de xuízo para realizar a súa compra.

Agro Información

E son dous exemplos, pero poderiamos pór un exemplo con cada produto que se cultiva en España, podendo atopalo a metade de prezo noutro país (co transporte até España incluído).

E lembremos que á ama de casa dálle absolutamente igual de onde proveña o produto con tal de que sexa barato.

3 – Petróleo

A agricultura de hoxe en día, é unha agricultura cun alto índice de mecanización, xeralmente cunha máquina para cada tarefa e co seu correspondente consumo de gasóleo. Ademais debido ás necesidades de producir elevadas cotas e de non realizar unha agricultura ecolóxica, os campos cada vez necesitan máis fertilización química de orixe sintética.

Desta forma, co aumento dos prezos do petróleo e dos seus derivados, os agricultores ven como os custos soben, debido a un campo esgotado ecoloxicamente na maioría dos casos e a necesidade de tractores con gran consumo, a pesar da existencia dun gasóleo agrícola

Máis dun 33 por cento é o que creceu o prezo do gasóleo só no último ano. Si en marzo de 2007 pagabamos 0,62 euros por un litro de gasóleo, hoxe cústanos algo máis de 0,85. Unha subida que, sumada ao do resto de derivados do petróleo (fertilizantes, plásticos, envases…), pon en serias dificultades a numerosas explotacións agrarias.
Asaja León

4 – Unha granxa, un universo

Na gran maioría dos casos dos gandeiros españois, especialmente os do terzo norte peninsular, as explotacións son de pequena extensión, polo que é imposible poder competir coas grandes extensións francesas, xa que os custos redúcense ostensiblemente nas grandes extensións podendo producir maior cantidade e/ou maior diversidade de cultivos para alimentar ao gando.

En canto á agricultura, aos poucos as extensións vanse facendo máis grandes, pero na maioría dos casos, son insuficientes para poder competir cos produtos cultivados en grandes extensións polas grandes cadeas de distribución.

5 – Dependencia das subvencións

O campo europeo é un campo excesivamente subvencionado cos fondos da PAC. O problema da PAC, daría para outro post, pero debemos de dicir que eses fondos, están creado eurodependencia, ao depender dos fondos para producir. Coa eliminación dos fondos para 2015, o campo español enfróntase a unha arma de dobre fío:
– Producir en igualdade de condicións que outro agricultor europeo.
– Non teñen axuda de Europa.

6 – Intermediarios e prezos

E por último, os “malos malísimos” do pastel. Os intermediarios.

O mellor que poden facer os agricultores, é montarse eles mesmos a súa propia cadea de distribución e logo xa verá cando vexa que a marxe de beneficio queda en nada.

Porque o agricultor non se preocupa en todos os procesos até chegar ao consumidor, como darse de alta para vender esa mercadoría, rexistros e controis sanitarios, transportalo á cidade e mantelo en cámaras para evitar que podreza si o mercado queda lonxe, polo en caixas ben colocado, e lograr que existan fruterías que queiran mercadorías.

Agora pode vendelo directamente no mercado, pero entón non es agricultor que cultiva grandes extensións, es unha persoa que se saca uns euros a maiores.

Que se dan casos de que hai subidas de prezo desde o campo até a mesa é innegable, pero tamén é innegable a cantidade de procesos que necesita para que un quilo de tomates ou de mazá poidan chegar en perfecto estado até o consumidor.

É moi é queixarse, pero ningún quérese pór á obra con toda a cadea de produción.

Fotografías do tremor en Haití

without comments

Ademais das fotografías nos medios escritos e na tv, grazas ós usuarios da rede Flickr, comézanos a chegar fotografías da zona, especialmente as tomadas pola ONU na zona.

Port-au-Prince

Port-au-Prince Hotel Destroyed by Quake

Downtown Port-au-Prince in Ruins After Quake

Haiti-Port-Au-Prince-Earthquake-rubble-1-13-10

A grúa de carga totalmente desprazada
100113-G-7070K-003

Os contedores de carga no medio do mar

Afloat Container

Pazo presidencial

Antes do sismo
Haiti - Presidential Palace

Logo do sismo
Haitian Presidential Palace Severely Damaged by Quake

Haiti Tax Building Reduced to Rubble by Quake

Os cadáveres cubertos polas mantas, cóntanse a milleiros
Deceased Quake Victims Left at Entrance of Port-au-Prince Morgue

As primeiras axudas
Helicopter Releases First Aid Kits for Haiti Quake Victims

UN Mission in Haiti Assists Quake Victim

Quake Leaves Little Water for Haitians in Shanty Town

Os nenos sempre son os máis desfavorecidos
Young Quake Survivor Receives Medical Treatment at UN Clinic

Fotografías de 1234

Written by ar

Xaneiro 16th, 2010 at 2:33 a.m.

Vía libre para o atentado contra a Costa de Galicia

without comments

Costa da Morte - Ria de Muros y Noya
Fotografía de e-costa

Onte coñeceuse que a nova Xunta, derrogou o marco lexislativo de protección da Costa realizado na lexislatura polo bipartito na Xunta.

No anterior marco lexislativo, a protección da costa estaba en preto de 86.000 hectáreas e na prohibición de construír nos primeiros 500 metros de costa.

O novo borrador do Plan de Ordenación de Litoral da Xunta, acaba con esa protección, reducíndoa á metade (de 86.000 pasamos a 46.000 hectáreas) e a partir de Maio, a Xunta levantará de forma parcial a restrición de construción nos 500 metros de costa.

El documento fijará obligaciones para 2.100 kilómetros cuadrados de territorio, lo que supone el 7,2% de la superficie de toda Galicia. Sin embargo, de esos 2.100 kilómetros (…) el documento unicamente protege por completo 650 kilómetros cuadrados: 450 correspondientes a ámbitos de valor natural vinculados a la costa o a su paisaje y 200 en el entorno de ríos vistos como corredores naturales que dan continuidad. El resto de superficie se corresponde con 460 kilómetros cuadrados destinados a “mejora ambiental y paisajística”, una categoría ambigua y poco definida, y los mil kilómetros cuadrados (…) destinados a lo que la Xunta denomina “ordenación”. En la práctica, toda esa superficie, la mitad de la que gestiona elplan, quedará abierta a su urbanización con alguna de las figuras que establece la Lei do Solo.

Xornal De Galicia, vía Alecto

Isto é o que ocorre cando o conselleiro de Medio Ambiente, Agustín Hernández, é un antigo cargo dunha construtora.

La Xunta en funciones ha abierto un expediente al ex director xeral de Obras Públicas, Agustín Hernández, por incurrir en una“infracción grave” a la Ley de Incompatibilidades al trabajar para varias constructoras justo después de cesar en su cargo en la Consellería de Política Territorial.

Faro de Vigo

Máis en El PaísRadiodifusión A Nosa Terra

Written by ar

Xaneiro 9th, 2010 at 5:17 p.m.

Bosquejo tectónico de Galicia – Isidro Parga Pondal (Ano 1959)

without comments

Bosquejo tectónico de Galicia - Escala 1:500.000
Fai click, aquí ou na imaxe para velo en grande

Bosque tectónico de Galicia

Escala 1:500.000

Autor Isidro Parga Pondal
23 – Outubro – 1959

Written by ar

Xaneiro 6th, 2010 at 5:12 p.m.

O Pobo das 2 provincias, 3 ríos e 4 concellos

without comments

Dos máis de 30.000 núcleos de poboación, dos que dispón Galicia, hai un moi peculiar, situado entre as provincias de Lugo e Ourense, chamado Os Peares. O pobo coñecido nos últimos meses, por ser no lugar onde pasou a súa infancia novo Presidente da Xunta, ten outras peculiaridades como que se atopa dividido entre 2 provincias, 3 ríos e 4 concellos.

Os Peares

Punto natural de inicio da Ribeira Sacra (a uns quilómetros atopámonos nos canóns do Sil); Os Peares, ben podería ser un único pobo, aínda que a orografía galega, fan deste pobo un auténtico barullo.

Estando no país do mil ríos, non poderían fallar no pobo, que dá lugar á desembocadura do Bubal e do Sil, no Miño. Desta forma, provocan unha auténtica barreira fluvial que dividen o pobo en 7 partes ou barrios, repartidos entre os concellos de Carballedo e Ferreira de Pantón pola parte lucense e entre A Peroxa e Nogueira de Ramuín pola parte ourensá.

O pobo coñecido polo seu encoro e a estación de ferrocarril

Dous dos trazos de identidade que distinguen a este pobo, é a existencia do encoro de Os Peares, feito en 1947, converteuno nun dos encoros máis grandes de Galicia e un da de máis altura de toda España.

Embalse Os Peares
Fotografía de nuberu_na

A súa estación de tren (na actualidade cun número reducido de viaxeiros) foi na súa época unha das de maior apoxeo da provincia e é moi coñecida por todos os afeccionados aos trens, así como entre os traballadores de Renfe, coa súa ponte metálica da escola de Eiffel sobre o Río Miño.

Estación de Os Peares (Ourense)

Os Peares, julio 2007-7
Fotografía de parroquial

Anécdotas dunha vida entre dúas provincias.

Un dos problemas máis graves, xorden á hora da atención sanitaria. Os pacientes que viven na parte lucense, teñen que desprazarse a Monforte de Lemos, en lugar de Ourense, que está á mesma distancia e cunhas comunicacións mellores, o que provoca que a ambulancia que vaia a atender ao paciente, teña que ser desa provincia, aínda que exista outra máis preto, pero non pode ir á emerxencia por estar noutra provincia.

Cun simple desprazamento duns metros, podemos estar noutro concello e outra provincia. O simple de feito de ir á farmacia ou ao supermercado, fai que sexa necesario o cruzar unha provincia, a pesar de atoparse a uns metros.

Para chamar a Os Peares hai que chamar co prefixo de Ourense.

A pesar de estar divididos, se é necesario chamar a unha persoa que viva na parte lucense, é necesario marcar o prefixo de Ourense (988) en lugar do de Lugo (982) e o mesmo coa educación infantil, para os escasos nenos que quedan no pobo que teñen que acudir a Nogueira de Ramuín.

Para solucionar algúns destes problemas, hai uns anos, creouse o Consorcio local de Os Peares, para tentar solucionar os múltiples problemas que teñen os veciños. Por exemplo para moitos trámites administrativos, os veciños da parte lucense necesitaban desprazarse 100 quilómetros para chegar a Lugo, en lugar dos 20 que os separan de Ourense.

Con todo, o citado consorcio, debido ás disputas veciñais non está a funcionar como debería.

Máis en La Región El PaísVialia

Written by ar

Decembro 6th, 2009 at 5:31 p.m.

Corea del Norte por Eric Lafforgue

without comments

Corea del Norte, o país máis pechado do mundo, fotografado por Eric Lafforgue para National Geographic ó longo de diferentes viaxes ó país comunista.

As fotografías son un claro exemplo da situación do país (estradas sen coches…), a pesar dos censores que ían cos fotógrafos.

Se queres ver máis fotografías sobre Eric, podéis visitar su flickr

Néboa sobre Pyongyang

Foggy times in Pyongyang North korea

Parando ó home inexistente

Stopping the Invisible man - Pyongyang DPRK 북한

North Korea highway

At the end of the road: the momified body of the Great Kim Il Sung, the eternal sunshine of North Korea

North Korean highway - DPRK

Crossing a highway - North korea

Vida no rural

Life in the countryside - North Korea

In the countryside North Korea

¿Morrendo de fame ou xardinería?

Starving or gardening? North Korea

Mosaico

Turn the page! North Korea

Arirang in Pyongyang North Korea

Baile

8pm: 100 000 dancers at the giant ball

Cementerio de los mártires de la revolución

Cada día, centos de persoas, nenos, homes, mulleres, soldados veñen a visitar este lugar.

Revolutionary Martyrs cemetery Pyongyang North Korea

Soldado Norcoreano

North Korea soldier

Memorial de Kim Il Sung

Kim Il Sung Kumsusan memorial Pyongyang North Korea

Kim Il Sung statue - North Korea

Kim Il Sung Pyongyang - North Korea

Silencio

Shut Up! North Korea 북한

Todas as fotografías, pertencen a Eric Lafforgue

As árbores xigantes de Redwood

without comments

Up Into The Redwoods

Fotografía en Flickr de vladeb

O Parque Nacional Redwood é patrimonio mundial da UNESCO dende 1980, cunha zona protexida que abarca unha extensa zona de bosque de Secuoias da costa de California, cunha superficie total de 534.12 km2 e unha extensión de 60 quilómetros ao longo da costa californiana, cunha enorme variedade de ecosistemas.

Segundo os estudos realizados no parque, a idade do bosque final; formado principalmente por secuoias, é duns 2.000 anos e a media de anos das árbores, son duns 700-900 anos.

En 2006 os naturalistas Chris Atkins e Michael Taylor atoparon unha Sequoia sempervirens de de preto de 20 metros de diámetro e con 115.5 metros de altura. Chamado Hiperión, supera por máis de dous metros e medio ao que fora ata fai non moito a árbore máis alta coñecido, outra secuoya vermella.

Hai dous tipos de secuoias de California: a secuoia xigante (Sequoiadendron giganteum) e o redwood ou secuoia vermella (Sequoia sempervirens). A primeira especie crece en rexións illadas de Sierra Nevada (California).

Sequoia sempervirens, ten un nome que se atribúe ao xefe cheroqui Sequoyah, e que vive nunha estreita franxa ao longo da costa californiana, (aínda que se poden atopar exemplares noutros lugares como en Galicia, debido a introducións por parte do home), crecendo de forma natural na zona e constituíndo un dos últimos vestixios do frondosos que eran os bosques fai millóns de anos.

Redwoods

Fotografía en Flickr de vladeb

¿A que se debe que existan Secuoias de tanta altura?

As árbores crecen moi altos debido a grandes cantidades de choiva de febreiro a maio, con néboas no verán, que favorece unha evapotranspiración menor á doutros lugares, con poucos problemas por competencia de invasoras, como ocorre en Galicia por exemplo co eucalipto (Eucalyptus globulus).

Ademais, a cortiza contén taninos, que os protexen de pragas como as termitas e permiten unha boa protección fronte ao lume.

Debido á variedade de ecosistemas, (oceánicos, estuarios, praderas, taiga, tundras…), observamos multitude de plantas adaptadas á salinidad, a padecer fortes ventos e ás elevadas cantidades de choiva e temperaturas frías da zona.

Redwoods National Park 1205z

Fotografía en flickr de DB’s travels

Contén unha fauna de vertebrados moi diversa con peixes, reptiles e anfibios, aves e mamíferos de todo tipo, destacando a existencia de osos negros (Ursus americanus) de ata 2 metros de altura e preto de 400 quilos de peso, especies ameazadas como o pelícano pardo (Pelecanus occidentalis), o león mariño de Steller (Eumetopias jubatus), aguias calvas (Haliaeetus leucocephalus), salmóns coho (Oncorhynchus kisutch), Salmón Chinook (Oncorhynchus tshawytscha) e centos de especies máis, ata completar unha lista de preto de 280 especies endémicas de plantas e animais.

Industria Madereira no parque no 1947

Máis información no número de Outubro na edición americana de National Geographic

Datos do parque (inglés)

Páxina oficialUnesco

Written by ar

Setembro 17th, 2009 at 12:06 a.m.

Estación de tren de Vigo

with one comment

Estación de Vigo (ByN)

Written by ar

Agosto 27th, 2009 at 4:00 p.m.