Ciencias

Enerxías renovables, bioloxía, ciencias, política, historia, opinións…

Archive for the ‘enerxías renovables’ tag

Unha oportunidade para a biomasa?

without comments

Sendo España uno dos grandes produtores de madeira de Europa e o segundo país con máis hectáreas de bosques, dispón dun recurso enerxético pouco explotado como é a biomasa. Ben xestionada, pode ser unha alternativa relativamente boa para a xeración de enerxía, fixar poboación rural, limpar os montes, co que evitamos incendios. Poderíamos darlle unha oportunidade?

Países nórdicos como Suecia e Finlandia, con grandes superficies forestais e un sector madeireiro e papeleiro con gran importancia na súa economía, desde hai anos expoñen con éxito a alternativa da biomasa, a alternativa da valorización duns residuos que quedan despois do proceso de curta dos bosques ou coa plantación de variedades locais de Panicum virgatum, unha planta herbácea con bo crecemento en terreos marxinais e con gran valor enerxético.

Ademais desde hai tempo, tamén veñen plantando especies de Salgueiros, árbores de relativo rápido crecemento, boa valoración enerxética e cunha vantaxe fronte a outras especies, como a fitorremediación de chans contaminados e de augas residuais.

Para iso, empregan unhas 16.000 hectáreas de salgueiros en plantacións baixas de curta rotación (3-5 anos), compostas de clons e híbridos de Salix viminalis, S. dasyclados e S. schwerinii, sendo plantados moitos deles, en zonas degradadas ou mesmo como axuda aos sistemas de depuración de augas residuais. (Ver Salgueiros para enerxía e fitorremediación en Suecia )

En Suecia, a produción de enerxía con biomasa, supuxo os 115 terawatts/hora no 2009, o que representa o 32% da enerxía consumida, grazas a plantas para a produción eléctrica, calefacción e auga quente sanitaria, grazas a centrais de biomasa centralizadas e con redes de tubaxes que achegan un sistema de calefacción a parte dos fogares suecos.

E é unha alternativa tremendamente beneficiosa porque evitamos o consumo de gasoil ou gas nas caldeiras de calefacción, co que a emisión de CO2 e de partículas contaminantes vese moi reducida, a pesar de que a combustión da biomasa emita CO2, pero son emisións neutras.

A situación de España

A utilización da biomasa en España ten pouca importancia a nivel eléctrico, xa que a maioría prodúcese para a xeración de enerxía térmica, aínda que o certo é que a potencia se ha ir dobrando desde os 90.

Con todo é igual que un gran de area no deserto, xa que no ano 2009, a biomasa supuxo 2.547 GWh de enerxía ou o 0,94 % do total das Enerxías renovables aínda que esta hai que pillala con pinzas, xa que a maioría de plantas de biomasa empréganse para xerar calor que logo é fornecido con redes de calefacción centralizada, como se pretende para para a Cidade do Medio Ambiente en Soto de Garray (Soria) (1 e 2)

Até agora, a gran maioría de plantas, eran plantas a pequena escala e nas que estaban metidas as entidades públicas mediante consorcios públicos e xeralmente aproveitábase todo tipo de residuos enerxéticos desde residuos forestais, monte de matogueira ou mesmo residuos animais, co que valorización se reduce ademais das emisións doutros GEI e pequenas partículas.

Con todo nos últimos 5 anos, estamos a comezar a dar os primeiros pasos en serio co tema da xeración eléctrica coa biomasa, coa construción de dúas plantas significativas como é a de Iberdrola en Corduente (a pioneira de só material forestal) e a de Xátiva, que é a maior planta de biomasa de España coa capacidade para producir 13 millóns de quilowatts ao ano de enerxía eléctrica e evitar a emisión de 4.000 toneladas de CO2 equivalente en compensación doutras enerxías máis contaminantes.

A Central de Iberdrola en Corduente (Guadalaxara) é a primeira en empregar exclusivamente restos forestais (unhas 26.000 toneladas), que son obtidas da limpeza e poda dos montes xa ben nas tarefas de limpeza para evitar residuos e evitando incendios nunhas 800 hectáreas de terreo, así como de cultivos enerxéticos con árbores de crecemento rápido como os Salgueiros ao modelo sueco ou con Robinia pseudoacacia (unha especie que está a comezar a dar algúns problemas de invasión da que falaremos logo).

É capaz de producir uns 14.063 millóns de KWh de enerxía ao ano, con capacidade suficiente para o abastecemento duns 14.000 habitantes. Por un parte estamos a limpar os bosques próximos e dando emprego máis de 250 empregos entre directos e indirectos, que á súa vez logra fixar poboación nunha das zonas máis deshabitadas de España.

Outro exemplo témolo coa planta de Biomasa de Allariz (Ourense) que é un referente a nivel nacional e Europeo, que lle valeron ao concello de Allariz, diferentes premios ambientais da UE.

Industria

Un caso paradoxal, foi o da industria papeleira e da transformación da madeira en España, que tanto coas emisións como cos procesos para o branqueado de papel, foron durante anos grandes focos de contaminación e que até hai pouco, apenas aproveitaran os residuos xerados pola madeira para o seu propio abastecemento.

Un exemplo de que parece que algo está a cambiar, é o caso de ENCE na súa planta de Huelva, que pretende ser a maior planta de Biomasa de España, cunha potencia de 50 MW e segundo “datos” de ENCE, na actualidade xa producen máis enerxía da que consome, aínda que son datos que convén pillalos con pinzas. O problema é que ENCE segue sendo unha das empresas máis contaminantes de España e unha das maiores deforestadoras de España coa introdución do Eucalipto, unha especie invasora, da que falaremos máis tarde.

Por outra banda, levamos uns anos con boas investigacións para a creación de pequenas plantas de biomasa en centros culturais, edificios, etc… grazas ao emprego de residuos agrícolas da viticultura ou mesmo os residuos do Oliveiral

Biomasa, o Petróleo de Andalucía

Vantaxes

Se a Biomasa xestiónase ben, pode ser unha “magnífica” fonte enerxética e relativamente ecolóxica.

1 – Considéraselle como unha fonte enerxética con emisións neutras; xa que previamente fixáronse na planta para o seu crecemento.

Aínda que emiten CO2 (emisións neutras), lograríase evitar a emisión doutros gases contaminantes que se desprenderían da combustión de petróleo, gas ou carbón nos sistemas de calefacción. Cuns 3 quilos de biomasa iguálase a un litro de gasolina, co que é unha fonte (máis) contaminante que deixamos de empregar. (segue en Problemas punto 3)

2 – Capacidade de fixar poboación en zonas rurais, carentes de emprego e cun despoboamento alarmante, xa que é unha das enerxías que máis empregos xeran por MW instalado (8,9 empregos fronte aos 0,3 da Eólica).

Por outra banda, logramos evitar a propagación de incendios, xa que aqueles bosques limpos sen matogueira, xeralmente son nos que menos avanza o lume.

3 – Coas cinzas producidas pódense empregar como fertilizante natural, aínda que as plantas requiren filtros especiais para emitar a emisión de determinadas partículas.

4 – Poderíanse chegar a crear pequenas plantas a nivel local de concellos, para que cada concello puidese limpar os seus montes e empregar esa biomasa para quentar estancias municipais co que ademais de lograr uns empregos a nivel local, reduciríase o consumo doutros combustibles en edificios públicos. Mesmo en función do tipo de concello, poderíase lograr redes de canalización a para calefacción en vivendas.

Problemas

Con todo, como dixemos, para que a biomasa como enerxía fose “ecolóxica” e potencialmente renovable, necesitaríase unha correcta xestión, ademais doutros factores.

1 – Necesitaríase unha correcta xestión dos bosques evitando a introdución de especies invasoras.

Diferentes especies de Pinus , pero especialmente Eucalyptus globulus, que se introduciu procedente de Australia de onde é natural (e nunca debeu de saír), foron as causantes dunha perda de biodiversidade brutal en zonas de Galicia, Andalucía e parte da cornixa cantábrica, sendo zonas nas que creceu con rapidez a plantación de monocultivos, primeiro para unha industria naval puxante no inicio de Século XX e logo para a fabricación de pasta de papel.

Un dos responsables deste desastre ecolóxico, foi ENCE (Empresa Nacional de Celulosas de España) anteriormente pública e logo privatizada, que se dedica á transformación de madeiras, sendo o primeiro propietario de bosques maderables de Eucalyptus en Europa e segundo produtor mundial de pasta de celulosa desta árbore, da que antes falabamos co caso da planta de Biomasa en HUELVA.

ENCE asentouse nos anos 50 na Ría de Pontevedra e para iso fomentou mediante diferentes plans do ICONA, a plantación de Eucalyptus globulus, unha especie invasora que acaba coa auga da contorna, capaz de rebrotar despois de devastadores incendios e que produce sustancias tóxicas para impedir o crecemento doutras árbores.

Introduciuse por ser unha boa materia prima, xa tiña un bo rendemento cun crecemento moi rápido, o que entre os pequenos agricultores de entón e até ben entrados no 2000, coa conivencia das autoridades locais, nacionais e europeas, fomentásese o monocultivo da invasora mediante axudas públicas.

Por tanto sería necesario unha boa xestión, algo que parece que se está facendo en Corduente con diferentes especies de Salix (biorremediadoras, de rápido crecemento e non invasoras) aínda que non o están facendo do todo ben, coa Robinia pseudoacacia, unha especie que está a dar algúns problemas nalgunhas zonas do centro peninsular e coa que corren o problema de convertela nunha invasora se se dan determinadas condicións.

Quizais o modelo de explotación máis adecuado é de especies de crecemento rápido non invasoras ou centralo exclusivamente na limpeza de bosques e residuos das curtas, pero con este último modelo a rendibilidade económica veríase reducida.

2 – Require un traslado da materia prima até a planta, co que necesitamos de maquinaria tanto para a recolección, esmagado como para o transporte até a propia planta. Certo é, que en función do tipo de material que empreguemos, en función da súa capacidade de fixación, as emisións poderían ser neutras.

Esta problemática do transporte, é o que fai que as empresas non entren de cheo no campo da biomasa, xa que a diferenza doutras enerxías, a biomasa non ten a materia prima in situ como ocorre co sol e o vento ou mesmo co biogás.

3 – Algunhas organizacións ecoloxistas como BirdLife, Transport & Environment e European Environmental Bureau (en España é mediante Ecoloxistas en Acción como membro das dúas últimas organizacións) quen recentemente deron a coñecer un informe afirmando que a biomasa non serve para combater ao cambio climático, chegando a comprala cos biocarburantes e cuestionando a eficacia da redución do CO2.

La novedad más notoria del informe, y en concreto del estudio Carbon debt of woody biomass, es que hasta ahora la biomasa no había sufrido un cuestionamiento tan frontal de los grupos ecologistas, aunque reconocen que no todo es malo y los resultados difieren según el tipo de materia prima. “El proceso es beneficioso desde el principio, aunque no tiene emisiones nulas, -recogen en Ecologistas en Acción- si se trata de residuos forestales, o en el caso de conversión de tierras de cultivo a bosques, pero en bosques explotados intensivamente estos beneficios pueden tardar entre dos y tres siglos en producirse, lo que será demasiado tarde para luchar contra el cambio climático”. La ONG concluye que “este elemento temporal es ignorado en la normativa energética europea, que prevé una reducción de emisiones para 2020 basándose en esta fuente de energía”.

Energías renovables

Aínda que teñen parte de razón nas súas formulacións, o certo é que en España a madeira non se importa, xa que se se fixese, serían totalmente inviables os proxectos de plantas de biomasa. Ademais que en España coa produción local totalmente desaproveitada, mesmo se podería chegar a ter materia para exportar, xa que España ten a segunda superficie forestal de Europa.

En canto ás críticas de que sexan con bosques explotados, se se empregan con curtas controladas cada bastante tempo e de forma rotacional, poderíase chegar a un sistema relativamente sustentable e mesmo en determinados casos, bastaría cos restos de podas e os labores de limpeza.

Mesmo aínda que os informes destas organizacións fosen correctos, poderiamos chegar a mellorar a eficiencia coa posta de placas solares sobre os secadoiros da biomasa nos exteriores das plantas, de forma que poderiamos compensar en parte as emisións no caso de non fosen neutras.

O problema para o correcto funcionamento da biomasa como unha enerxía relativamente ecolóxica, é que as administracións apenas miran polo correcto funcionamento de que non se fomenten invasoras (até agora nunca o realizaron) ou se corte só aquelas zonas que se deben de cortar.

Máis información

Biomasa-Enersilva

El peligro que viene de fuera

Los grupos ecologistas incluyen a la biomasa en su ataque a los biocarburantes

Central de biomasa de Corduente

Secadero solar para biomasa en Lubia, Soria

Ence -Huelva

La empresa ENCE proyecta la mayor planta de biomasa de España

Una ‘ciudad sostenible’ a las orillas del Duero

IBERDROLA RENOVABLES INAUGURA LA PRIMERA CENTRAL DE BIOMASA FORESTAL DE ESPAÑA EN CORDUENTE (GUADALAJARA)

La energía renovable generó el 30 % de la electricidad en 2009

La producción de energía con biomasa forestal mejorará la gestión de los bosques

Estrategia forestal de la Unión Europea

España es el segundo país de la Unión Europea con más hectáreas de bosques

Suecia se calienta con biomasa

La biomasa produce más electricidad que el petróleo en Suecia

– El césped Panicum virgatum combina la bioenergía y la conservación

– APROVECHAMIENTO ENERGÉTICO DE RESIDUOS FORESTALES EN LA PLANTA DE ALLARIZ – PDF

O auxe das renovables obriga a parar as 3 grandes centrais galegas

without comments

Galicia ten nestes momentos completamente paralizada o 25% da súa potencia de xeración de enerxía eléctrica ao manter sen actividade as súas dúas centrais térmicas -a de Endesa nas Pontes e Unión Fenosa en Meirama- e o grupo de ciclo combinado tamén situado na vila pontesa. As tres instalacións suman 2.746 dos 10.956 megawatts de capacidade instalada que tiña a comunidade ao peche do pasado ano. Todas deixaron de ter actividade en diferentes etapas. O ciclo combinado de Sabón produce un 40% máis que o ano anterior.

LVG

Written by ar

Abril 12th, 2010 at 10:03 a.m.

Ten algún perigo para a saúde a construción do ATC?

without comments

Coa polémica que se formou coa elección dos lugares que aspiran á construción do ATC (Almacén Temporal Centralizado), diferentes grupos ecoloxistas esgrimiron entre os seus argumentos un suposto perigo que levaría o ATC para a saúde humana. Existe perigo para a saúde humana? NON. En realidade o único perigo existente é a ignorancia e o medo que se inculca aos cidadáns para rexeitalo, pero tampouco é a panacea.

Borssele

Almacén temporal de residuos de Borssele (Holanda) – Fotografía de Radio Nederland Wereldomroep

O pasado 23 de xuño, o Consello de Ministros aprobou o VI Plan Xeral de Residuos Radioactivos (PGRR), no que se destaca a prioridade da construción dun Almacén Temporal Centralizado (ATC), para albergar o combustible gastado das centrais nucleares e outros materiais procedentes do desmantelamento das mesmas.

Na actualidade unha parte gárdanse nas propias centrais e outra parte é enviada a Francia cun custo de preto de 40.000 euros diarios, pero chegará un momento onde non se poida albergar máis residuos nas centrais. Estímase que para 2013 a central de Ascó non poida albergar máis residuos nas súas piscinas.

Para a construción abriuse un prazo de solicitudes para ser sedes nas que pór o ATC, coa consecuente contrapartida económica algo clave para pobos pequenos e que perden poboación a un ritmo constante.

A construción do ATC supón un investimento total de 700 millóns de euros e, ademais, o municipio que o albergue recibiría 2,4 millóns de euros anuais do Estado, xa que a Empresa Nacional de Residuos Radioactivos (Enresa) entregará un total de 6 millóns de euros anuais que se dividirán da seguinte forma: un 40 por cento para o municipio (2,4 millóns) e un 60 por cento (3,6 millóns de euros) para o resto de municipios da contorna, é dicir, aqueles que se atopen na área nuclear que comprende doce quilómetros á redonda da localización final do ATC.

Na elección do emprazamento, participa, unha Comisión Interministerial que está encargada de remitir ao Goberno a proposta de emprazamento do ATC, tendo presente na selección do municipio elixido múltiples factores loxísticos, socioeconómicos e ambientais, así como os estudos xeolóxicos e hidroxeolóxicos dos terreos, que aseguren a estabilidade estrutural da instalación e a estanquidade hidroxeolóxica dos residuos.

O ATC español estará deseñado para un período máximo de 100 anos, espazo de tempo en que se deben implementar os estudos xeolóxicos e radiolóxicos necesarios para abordar o Almacén Xeolóxico Profundo (AGP), autentica solución definitiva para a xestión dos residuos nucleares de alta actividade.

Na actualidade xa funciona un AGP en México, no que se albergan os residuos de Estados Unidos, pero en España desde hai tempo están a analizarse diferentes emprazamentos.

O modelo de ATC español, será igual ao existente na poboación de Borssele (Holanda), aínda que cunha capacidade 10 veces maior.

HABOG, siglas que en holandés se corresponden a las españolas ATC, ha sido diseñado a prueba de terremotos de grado 6, inundaciones, explosiones de gas licuado, huracanes o al choque de un avión F-16.

El impacto radiológico “sería nulo” en caso de que ocurrieran cualquiera de esos fenómenos, ha asegurado el responsable de COVRA, quien ha explicado que los muros exteriores de hormigón armado tienen 1,70 metros de espesor.
El almacén, que está en funcionamiento desde 2003, está ubicado en Borsselle, una localidad de unos 20.000 habitantes, que alberga también la única central nuclear en funcionamiento de Holanda, además de una central térmica, otra de carbón, una fábrica de aluminio y una planta de fosfatos.

Habog tiene capacidad para albergar entre 600 y 700 toneladas de residuos radiactivos y está dividido en tres secciones: la recepción, donde son recibidos los residuos que llegan en ferrocarril o en camión; el área de tratamiento y el almacén propiamente dicho, en el que permanecerán los residuos durante un periodo de cien años.

El MundoEuropa Press

Perigos para a saúde?

Nun principio, debemos de dicir que NON existe ningún perigo para a saúde humana pola instalación do ATC, a diferenza dunha central nuclear que si representa un perigo debido a posibles accidentes (a URSS ten un bo historial de accidentes en centrais) e por danos ao ecosistema, mentres que co ATC os perigos son mínimos.

Non hai ningún estudo que demostre o perigo para a saúde do ATC e en realidade son moitísimo máis perigosos os residuos que existen na fosa Atlántica, que durante os anos 80 foron lanzados ao mar polos holandeses e ingleses.

La primera expedición contra los vertidos nucleares en la fosa atlántica se realizó en 1981 en el “Xurelo” con 14 personas a bordo. X. Castro – Faro de Vigo


Os residuos foron lanzados en bidóns metálicos con cemento e en diferentes estudos a mediados dos 90 demostrouse que o substrato da costa galega estaba contaminada pola radioactividade procedente dos residuos.

E se alguén pensa que eran 4 bidóns está equivocado porque eran preto de 140.000 toneladas de residuos nucleares que se atopan desde hai 27 anos a 300 millas de Fisterra, na “Fosa Atlántica”, que son unha auténtica bomba de reloxaría que nos pode explotar en nada e os galegos non tivemos a oportunidade de dicir non.

Aínda que con todo, tamén debemos de dicir que pode representar algún problema o transporte até o lugar onde se poña o ATC, pero é un risco similar ao que existe na actualidade co traslado dos residuos a Francia.

Estamos de acordo que a Enerxía nuclear ten os seus riscos e a longo prazo é mala, pero iso é outro tema. Que facemos cos residuos que se xeran na actualidade? Mandámolos ao fondo do Atlántico como os holandeses?

Iso é algo que nunca din as organizacións ecoloxistas e neste momento o ATC é a única medida posible, porque a alternativa é mandalo a Francia (pasámoslle o marrón a outro)

O único perigo que ten o ATC, é o medo da poboación inducido por organizacións contrarias á enerxía nuclear e que non valoran consecuentemente todas as alternativas.

PD: Se alguén pensa que son un pronuclear, nada diso xa que me parece unha enerxía daniña para os ecosistemas e con problemas a longo prazo, pero con todo, estou concienciado que o ATC é algo que non queda máis remedio que facelo.

Máis información en 123456 7 89 – 10 – 11

A nova biblioteca de ciencias da UVIGO, funciona con enerxía xeotérmica

without comments

O día 2 de outubro, a Universidade de Vigo inaugurou o seu primeiro “edificio ecolóxico”, a nova biblioteca de Ciencias, grazas a un sistema de climatización que funciona con enerxía xeotérmica que se extrae a través dun pozo de barrena a cen metros de profundidade.

A esa cota subterránea a terra atópase a uns 16 graos de temperatura de maneira estable, polo que a calor é absorbido a través dun líquido para climatizar a través dun chan radiante, acadando un importante aforro de combustibles fósiles.

Está dotado dun sistema no chan radiado que proporciona calor no inverno e frío no verán, de forma que non se necesita aire acondicionado.

Unha obra moi necesaria

A biblioteca ten 1.182 metros cadrados divididos en tres plantas -os metros útiles son 980- Conta con 20.000 volumes na actualidade e unha capacidade máxima de 22.000. A obra comezou a construírse en maio do 2007.

Executouna o grupo San José que a entregou no pasado mes de xuño. Tras amoblar o edificio e dotalo de fondos bibliográficos o centro abriu ao público a inicios do pasado mes de setembro. Ten 278 prazas de lectura.

A obra era moi necesaria, xa que ata agora, a biblioteca de ciencias, que daba servizo a tres facultades (Bioloxía, Ciencias do Mar e Químicas) estaba situada nun almacén de libros, nunha sala con bastantes problemas debido á falla de espazo existente e aos problemas nas mesas de estudo que estaban noutra sala e con peores condicións.

Custos

A obra custou un millón e medio de euros e nela empregáronse como materiais o formigón, o ferro e o linóleo para os chans coa gran maioría da carpintaría en madeira de haia.

O arquiteco responsable da obra, é Rodrigo Díez Fernández

Dirección: Campus Lagoas-Marcosende 36200 Vigo
Teléfono: 986 812 658
Horario: Luns a venres: de 8:15 a 20:30h

Fotografías de Duvi

PD: O único fallo, é que nos teitos non teña unhas placas solares, para aproveitar máis a eficiencia enerxética, pero a situación na que se atopa, rodeadad doutros edificios, dificultaría a máxima captación, aínda que suporía un aforro de custos considerable.

Nova Mega Central Solar de 2.000 Megawatts para a exportación de enerxía no Alentejo (Portugal)

without comments

Un grupo de empresarios portugueses pretende a construción dunha central solar xigante no Alentejo, de 2.000 megawatts, destinada á exportación de electricidade para Europa do Norte e a creación dun novo cluster industrial no país, cun investimento que podería roldar os 6.000 millóns de euros.

A empresa promotora do proxecto Luz.On, está formada por Mário Baptista Coelho (Profesor no departamento de Enerxía da Facultade de Ciencias da Universidade de Lisboa e tamén é o home que impulsou a central de Moura), a fundación Calouste Gulbenkian, a Efacec e a EIP – Electricidade Industrial Portuguesa, estas últimas dúas entidades como partícipes tecnolóxicas.

Cifras

A mega central fotovoltaica, será de concentración, con tecnoloxía norteamericana e alemá, ocupando unha extensión de preto de 5.000 hectáreas nunha zona non especificada do Alentejo, e tanto a Comisión Europea como o Goberno de Portugal, apoian a idea.

O inicio estimado para a mega central é o 2011 e a súa construción durará preto de 7 anos, cunha potencia instalada de 2.000 megawatts (igual que a que Chinesa pretende construír en 2010) e cun custo estimado de 6.000 millóns de euros, xa que pretenden que o prezo da instalación rolde os 3 euros por watio, tal e como informa Público.

Para fixarnos un pouco na magnitude, hai que dicir, que a megacentral, estímase que teña unha potencia case 45 veces maior á existente na Central de Moura, que actualmente é a terceira máis grande do mundo con 46 megawatts de potencia instalada e evitando 89.400 toneladas de CO2 ao ano cunha superficie de 250 hectáreas (Pdf de Acciona Enerxía – Páxina 2).

Desta forma, a nova central proxectada, podería chegar a evitar preto de 4 millóns de toneladas de CO2.

Venda da Enerxía

A idea do consorcio portugués é vender a enerxía renovable, a países do Norte de Europa, grazas á existencia do mercado ibérico de electricidade (Mibel) e ás conexións entre Portugal – España – Francia.

O proxecto, garda certos parecidos co da construción no Sahara dunha mega central solar para abastecer ao 15% da demanda europea co proxecto Desertec, pero que ata dentro de 30 anos non estará ao tope de funcionamento, mentres que os creadores do proxecto, estiman que antes de 2019 a nova planta do Alentejo estará ao 100% de funcionamento.

Máis información en:

Público (portugués)

Ambiente Online (portugués)

Información ligada:

Central de Moura

–  As 5 plantas solares máis grandes do Mundo

Cubrir o 0,33% de España con placas fotovoltaicas xeraría tanta electricidade como a que consumimos

Xapón disposto a reducir un 25% as emisións de GEI, ¿deberían de ser boas novas?

with one comment

Hoxe o próximo primeiro ministro xaponés, Yukio Hatoyama, reafirmou o seu compromiso de reducir as emisións de gases que causan o efecto de quencemento global nun 25% para o ano 2020 con respecto aos niveis de 1990.

“É unha das promesas recollidas no noso programa electoral, polo que debemos ter vontade política para levalo adiante”

Yukio Hatoyama sinalou a necesidade de que as nacións industrializadas aúnen esforzos para reducir as emisións de CO2 en busca de “un desenvolvemento sostenible e erradicar a pobreza baixo o principio de responsabilidade común” á vez que Xapón é pionero en promover as tecnoloxías limpas, aínda que á vez é un dos cinco principais emisores de CO2.

Pero a redución prometida, ¿serán boas novas?

De momento, polos despachos de axencias, que están chegando, suponse que se será unha boa noticia, aínda que en ningún deles, dise a forma de reducir as emisións (rtve) (Público -pt).

O consumo de enerxía de Xapón, é de máis 6.895 de kw/h per cápita e a maior parte da enerxía consómena as grandes empresas.

Ademais, Xapón ten escasos recursos para obter enerxía eléctrica, xa que a maior parte obtena do petróleo, seguida da nuclear, a hidroeléctrica, o carbón e as alternativas.

E entre os maiores consumidores de enerxía eléctrica son: as industrias pesadas, as industrias lixeiras e o gasto doméstico. É de reseñar que o consumo de enerxía en Xapón é cada vez máis eficaz, grazas ao uso masivo de maquinaria de baixo gasto, xa que se non fose por iso, seguramente Xapón non estaría onde está.

O problema desta iniciativa, é que seguramente apostarán polas nucleares (son a terceira potencia do mundo con 56 centrais en 2007) aínda que Xapón, ao mesmo tempo é o sexto país do mundo en capacidade de renovables instalada, pero iso non significa nada, xa que con 127 millóns de habitantes, teñen a mesma capacidade instalada que Alemania ou España, polo que esa cantidade de enerxía renovable, apenas significa nada.

Se queren apostar de verdade por reducir as emisións, deberían de comezar aumentado a súa capacidade de enerxías renovables, xa que pola contra, as promesas non servirán de nada.

Written by ar

Setembro 7th, 2009 at 9:28 p.m.