Ciencias

Enerxías renovables, bioloxía, ciencias, política, historia, opinións…

Archive for the ‘enerxía’ tag

Dinamarca avança com rede inteligente de abastecimento

without comments

“Eu não me importava se este fosse o meu carro e eu tivesse de o abastecer durante a noite. Acho que é inteligente que nas nossas casas possamos utilizar a electricidade quando ela é mais barata e quando esta mais disponível.”

É esta a ideia do Projecto Edison: retardar o abastecimento dos veículos eléctricos para a noite e controlar o consumo de energia. O objectivo é criar uma rede inteligente de energias renováveis e promover a utilização de veículos eléctricos. Louise Groth-Michelsen, empregada da Câmara Municipal de Bornhoolm, na Dinamarca, faz parte dos trinta funcionários do Municipio que começaram a utilizar os veículos movidos a electricidade na Ilha. No ano que vem serâo os primeiros a testar a rede inteligente.

Maja Felicia Bendsten, Líder de Projecto da Empresa Pública de Bonrnholm, explica: “A ideia é chegar a casa e poder ligar o carro à corrente, mas o carro não começa a carregar imediatamente. Você tem um carregador inteligente para onde pode enviar mensagens e que vai controlar os carregamentos. Entao você dá a indicação ao programa que vai usar o carro, por exemplo na manha seguinte, então o programa calendariza quando é que o carro deve de ser abastecido enviando uma mensagem ao carregador e o abastecimento começa no momento programado, por exemplo ás duas da manhã.”
Euronews

Written by ar

Outubro 18th, 2010 at 3:42 p.m.

31 Minicentrais en camiño de ser aprobadas pola Xunta

without comments

A Xunta de Galicia segue coa súa política de desfeita dos ríos. Despois de anos nos que se permitiu todo nos ríos galegos, segundo o anunciado no DOGA do pasado Venres, poderanse pór en funcionamento 31 novas minicentrais (aprobadas durante os últimos días do Goberno de Fraga), se se adaptan ás novas esixencias medioambientais, a pesar de que foron rexeitadas polo Parlamento de Galicia e a propia Xunta recoñece o mal estado dos ríos e os encoros da Demarcación na que se proxectan as novas minicentrais.

Convén lembrar que Galicia é unha das rexións cos ríos máis “encaixoados” de toda Europa, debido á existencia de grandes centrais hidroeléctricas e minicentrais, que impiden o avance natural dos ríos, cos problemas de sedimentación, modificación de microclima e un longo etcétera.

As 31 novas minicentrais que se prevén que estarán en funcionamento sobre 2015, vanse a concentrar principalmente nos ríos Ulla, Verdugo e Tambre; que son os 3 sistemas de explotación máis sobrecargados, algo recoñecido tanto no Plan Hidroeléctrico de Galicia Costa, como pola propia Unión Europea, que xa avisou dos perigos existentes de novas minicentrais se se quere cumprir coa Directiva Marco da auga, que obriga a alcanzar un bo estado das augas antes do 2015.

No propio preámbulo da “Lei 5/2006, do 30 de xuño, para a protección, a conservación e a mellora dous ríos galegos (DOG Nº 137, 17.07.06)”, recoñécese que os problemas das centrais hidroeléctricas na calidade das augas de Galicia.

As paisaxes de Galicia están determinadas polos seus ríos. A auga e os ríos tiveron desde sempre un alto valor simbólico en Galicia; significaron hospitalidade, fraternidade e fonte de vida no sentido máis amplo. Arredor dos usos tradicionais da auga xurdiron relacións sociais e culturais integradoras, que permanecen na forma de recursos histórico-culturais e etnográficos.

Mais os ríos atópanse hoxe en perigo. A alteración física, debida sobre todo ás presas hidroeléctricas, a perda e degradación dos hábitats, a invasión das zonas de inundación por todo tipo de construcións, a sobreexplotación, a contaminación e a introdución de especies non nativas son os factores que máis contribúen á diminución da súa biodiversidade. Os mencionados recursos socioculturais corren a mesma sorte ca os ríos.

As presas hidroeléctricas fan que máis do 70% dos nosos leitos fluviais sexan inaccesibles ás especies migratorias. O salmón é un bo indicativo da perda de poboacións nos nosos ríos: nos últimos cincuenta anos as súas existencias reducíronse en máis dun 99%.

Lei 5 – 2006 — Augas de Galicia

Mesmo no Documento de Síntese do Plan Hidrolóxico de Galicia Costa, que é no que se basea para “recuperar” as novas minicentrais, recoñécese a sobreexprotación dos ríos.


De forma global, se observa que las masas de agua superficiales en mal estado de la Demarcación se encuentran mayoritariamente impactadas por la alteración del hábitat, seguido por la contaminación por nutrientes, sustancias prioritarias y materia orgánica.

A propia Xunta recoñece que os ríos están sobreexprotados, e con todo permitirá máis sobreexprotación:

O 27,5% dos Ríos Naturais e moi modificados (excepto encoros) non alcanzan o bo estado.

– Dos 17 encoros existentes na Demarcación, só 3 cumpren o bo estado e 14 deles non alcanzan o bo estado.

Picar para ampliar

Picar para ampliar

Documentación Plan Hidrolóxico Galicia Costa (Documento de Síntesis)

Se a propia Xunta recoñece o mal estado do 27% dos ríos da demarcación e do 82% dos encoros existentes na demarcación, porque permite novas minicentrais?


O problema das novas minicentrais, é que durante anos, apenas se realizou unha vixilancia ambiental nas concesións, o que provocou a desaparición de flora autóctona de fraga de río, para ser substituídos por especies invasoras como o Eucalipto; de “crecemento rápido para minimizar o impacto ambiental” pero sen ter os brutais efectos sobre o ecosistema e na maioría dos casos, os novos encoros como o do Umia ou das Minicentrais, simplemente proxectáronse cun interese económico e non ecolóxico/social (inundacións, etc…)

E o peor de todo, é que o control ambiental segue empeorando, cos asuntos turbios dun Conselleiro de Medio Ambiente imputado por falsidade documental por asinar obras como acabadas cando non finalizaran.

O chocante é que se trata da mesma persoa que permitiu a construción do Encoro do Umia, cando era Subdirector Xeral de Infraestruturas Hidráulicas, cunha Declaración de Impacto Ambiental copiada literalmente dun proxecto para HUELVA, no que nin se molestaron en cambiar os topónimos como Poboa de Guzmán ou Río Guadina e no que segundo esa “declaración”, en Caldas hai Lince Ibérico.

¿Puede una presa en el río Umia a su paso por Caldas afectar al lince ibérico? ¿Hay carreras de caballos en las inexistentes playas del monte Aloia? Así de surrealistas son algunas declaraciones de impacto ambiental presentadas por empresas para actuaciones en el medio natural gallego. Varios de los expertos que participaron en la mesa redonda A conservación dos ecosistemas. A problemática de Galicia denunciaron ayer que la mala calidad de estos documentos, unida a la pasividad de las administraciones, pone en jaque al patrimonio natural de la comunidad.

El Correo Gallego

Ademais, o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia e o Supremo consideraron ilegal a urxencia da ocupación de Leiras.

Non máis minicentrais nos ríos galegos

Máis información

Lei 5/2006, del 30 de xuño, para a protección, a conservación e a mellora dos ríos galegos (DOG Nº 137, 17.07.06)

Documentación Plan Hidrológico Galicia Costa

INFORMES BÁSICOS SOBRE O ENCORO DO RÍO UMIA.

Novo Plano Hidrolóxico: a excusa da Xunta para continuar co saqueo dos nosos ríos

La Xunta abre la puerta a 33 minicentrales más en ríos de gestión gallega

Oposición y ecologistas denuncian el “saqueo” fluvial del Plan Hidrológico

La Xunta reactiva 31 minicentrales eléctricas anuladas por el bipartito

Unha oportunidade para a biomasa?

without comments

Sendo España uno dos grandes produtores de madeira de Europa e o segundo país con máis hectáreas de bosques, dispón dun recurso enerxético pouco explotado como é a biomasa. Ben xestionada, pode ser unha alternativa relativamente boa para a xeración de enerxía, fixar poboación rural, limpar os montes, co que evitamos incendios. Poderíamos darlle unha oportunidade?

Países nórdicos como Suecia e Finlandia, con grandes superficies forestais e un sector madeireiro e papeleiro con gran importancia na súa economía, desde hai anos expoñen con éxito a alternativa da biomasa, a alternativa da valorización duns residuos que quedan despois do proceso de curta dos bosques ou coa plantación de variedades locais de Panicum virgatum, unha planta herbácea con bo crecemento en terreos marxinais e con gran valor enerxético.

Ademais desde hai tempo, tamén veñen plantando especies de Salgueiros, árbores de relativo rápido crecemento, boa valoración enerxética e cunha vantaxe fronte a outras especies, como a fitorremediación de chans contaminados e de augas residuais.

Para iso, empregan unhas 16.000 hectáreas de salgueiros en plantacións baixas de curta rotación (3-5 anos), compostas de clons e híbridos de Salix viminalis, S. dasyclados e S. schwerinii, sendo plantados moitos deles, en zonas degradadas ou mesmo como axuda aos sistemas de depuración de augas residuais. (Ver Salgueiros para enerxía e fitorremediación en Suecia )

En Suecia, a produción de enerxía con biomasa, supuxo os 115 terawatts/hora no 2009, o que representa o 32% da enerxía consumida, grazas a plantas para a produción eléctrica, calefacción e auga quente sanitaria, grazas a centrais de biomasa centralizadas e con redes de tubaxes que achegan un sistema de calefacción a parte dos fogares suecos.

E é unha alternativa tremendamente beneficiosa porque evitamos o consumo de gasoil ou gas nas caldeiras de calefacción, co que a emisión de CO2 e de partículas contaminantes vese moi reducida, a pesar de que a combustión da biomasa emita CO2, pero son emisións neutras.

A situación de España

A utilización da biomasa en España ten pouca importancia a nivel eléctrico, xa que a maioría prodúcese para a xeración de enerxía térmica, aínda que o certo é que a potencia se ha ir dobrando desde os 90.

Con todo é igual que un gran de area no deserto, xa que no ano 2009, a biomasa supuxo 2.547 GWh de enerxía ou o 0,94 % do total das Enerxías renovables aínda que esta hai que pillala con pinzas, xa que a maioría de plantas de biomasa empréganse para xerar calor que logo é fornecido con redes de calefacción centralizada, como se pretende para para a Cidade do Medio Ambiente en Soto de Garray (Soria) (1 e 2)

Até agora, a gran maioría de plantas, eran plantas a pequena escala e nas que estaban metidas as entidades públicas mediante consorcios públicos e xeralmente aproveitábase todo tipo de residuos enerxéticos desde residuos forestais, monte de matogueira ou mesmo residuos animais, co que valorización se reduce ademais das emisións doutros GEI e pequenas partículas.

Con todo nos últimos 5 anos, estamos a comezar a dar os primeiros pasos en serio co tema da xeración eléctrica coa biomasa, coa construción de dúas plantas significativas como é a de Iberdrola en Corduente (a pioneira de só material forestal) e a de Xátiva, que é a maior planta de biomasa de España coa capacidade para producir 13 millóns de quilowatts ao ano de enerxía eléctrica e evitar a emisión de 4.000 toneladas de CO2 equivalente en compensación doutras enerxías máis contaminantes.

A Central de Iberdrola en Corduente (Guadalaxara) é a primeira en empregar exclusivamente restos forestais (unhas 26.000 toneladas), que son obtidas da limpeza e poda dos montes xa ben nas tarefas de limpeza para evitar residuos e evitando incendios nunhas 800 hectáreas de terreo, así como de cultivos enerxéticos con árbores de crecemento rápido como os Salgueiros ao modelo sueco ou con Robinia pseudoacacia (unha especie que está a comezar a dar algúns problemas de invasión da que falaremos logo).

É capaz de producir uns 14.063 millóns de KWh de enerxía ao ano, con capacidade suficiente para o abastecemento duns 14.000 habitantes. Por un parte estamos a limpar os bosques próximos e dando emprego máis de 250 empregos entre directos e indirectos, que á súa vez logra fixar poboación nunha das zonas máis deshabitadas de España.

Outro exemplo témolo coa planta de Biomasa de Allariz (Ourense) que é un referente a nivel nacional e Europeo, que lle valeron ao concello de Allariz, diferentes premios ambientais da UE.

Industria

Un caso paradoxal, foi o da industria papeleira e da transformación da madeira en España, que tanto coas emisións como cos procesos para o branqueado de papel, foron durante anos grandes focos de contaminación e que até hai pouco, apenas aproveitaran os residuos xerados pola madeira para o seu propio abastecemento.

Un exemplo de que parece que algo está a cambiar, é o caso de ENCE na súa planta de Huelva, que pretende ser a maior planta de Biomasa de España, cunha potencia de 50 MW e segundo “datos” de ENCE, na actualidade xa producen máis enerxía da que consome, aínda que son datos que convén pillalos con pinzas. O problema é que ENCE segue sendo unha das empresas máis contaminantes de España e unha das maiores deforestadoras de España coa introdución do Eucalipto, unha especie invasora, da que falaremos máis tarde.

Por outra banda, levamos uns anos con boas investigacións para a creación de pequenas plantas de biomasa en centros culturais, edificios, etc… grazas ao emprego de residuos agrícolas da viticultura ou mesmo os residuos do Oliveiral

Biomasa, o Petróleo de Andalucía

Vantaxes

Se a Biomasa xestiónase ben, pode ser unha “magnífica” fonte enerxética e relativamente ecolóxica.

1 – Considéraselle como unha fonte enerxética con emisións neutras; xa que previamente fixáronse na planta para o seu crecemento.

Aínda que emiten CO2 (emisións neutras), lograríase evitar a emisión doutros gases contaminantes que se desprenderían da combustión de petróleo, gas ou carbón nos sistemas de calefacción. Cuns 3 quilos de biomasa iguálase a un litro de gasolina, co que é unha fonte (máis) contaminante que deixamos de empregar. (segue en Problemas punto 3)

2 – Capacidade de fixar poboación en zonas rurais, carentes de emprego e cun despoboamento alarmante, xa que é unha das enerxías que máis empregos xeran por MW instalado (8,9 empregos fronte aos 0,3 da Eólica).

Por outra banda, logramos evitar a propagación de incendios, xa que aqueles bosques limpos sen matogueira, xeralmente son nos que menos avanza o lume.

3 – Coas cinzas producidas pódense empregar como fertilizante natural, aínda que as plantas requiren filtros especiais para emitar a emisión de determinadas partículas.

4 – Poderíanse chegar a crear pequenas plantas a nivel local de concellos, para que cada concello puidese limpar os seus montes e empregar esa biomasa para quentar estancias municipais co que ademais de lograr uns empregos a nivel local, reduciríase o consumo doutros combustibles en edificios públicos. Mesmo en función do tipo de concello, poderíase lograr redes de canalización a para calefacción en vivendas.

Problemas

Con todo, como dixemos, para que a biomasa como enerxía fose “ecolóxica” e potencialmente renovable, necesitaríase unha correcta xestión, ademais doutros factores.

1 – Necesitaríase unha correcta xestión dos bosques evitando a introdución de especies invasoras.

Diferentes especies de Pinus , pero especialmente Eucalyptus globulus, que se introduciu procedente de Australia de onde é natural (e nunca debeu de saír), foron as causantes dunha perda de biodiversidade brutal en zonas de Galicia, Andalucía e parte da cornixa cantábrica, sendo zonas nas que creceu con rapidez a plantación de monocultivos, primeiro para unha industria naval puxante no inicio de Século XX e logo para a fabricación de pasta de papel.

Un dos responsables deste desastre ecolóxico, foi ENCE (Empresa Nacional de Celulosas de España) anteriormente pública e logo privatizada, que se dedica á transformación de madeiras, sendo o primeiro propietario de bosques maderables de Eucalyptus en Europa e segundo produtor mundial de pasta de celulosa desta árbore, da que antes falabamos co caso da planta de Biomasa en HUELVA.

ENCE asentouse nos anos 50 na Ría de Pontevedra e para iso fomentou mediante diferentes plans do ICONA, a plantación de Eucalyptus globulus, unha especie invasora que acaba coa auga da contorna, capaz de rebrotar despois de devastadores incendios e que produce sustancias tóxicas para impedir o crecemento doutras árbores.

Introduciuse por ser unha boa materia prima, xa tiña un bo rendemento cun crecemento moi rápido, o que entre os pequenos agricultores de entón e até ben entrados no 2000, coa conivencia das autoridades locais, nacionais e europeas, fomentásese o monocultivo da invasora mediante axudas públicas.

Por tanto sería necesario unha boa xestión, algo que parece que se está facendo en Corduente con diferentes especies de Salix (biorremediadoras, de rápido crecemento e non invasoras) aínda que non o están facendo do todo ben, coa Robinia pseudoacacia, unha especie que está a dar algúns problemas nalgunhas zonas do centro peninsular e coa que corren o problema de convertela nunha invasora se se dan determinadas condicións.

Quizais o modelo de explotación máis adecuado é de especies de crecemento rápido non invasoras ou centralo exclusivamente na limpeza de bosques e residuos das curtas, pero con este último modelo a rendibilidade económica veríase reducida.

2 – Require un traslado da materia prima até a planta, co que necesitamos de maquinaria tanto para a recolección, esmagado como para o transporte até a propia planta. Certo é, que en función do tipo de material que empreguemos, en función da súa capacidade de fixación, as emisións poderían ser neutras.

Esta problemática do transporte, é o que fai que as empresas non entren de cheo no campo da biomasa, xa que a diferenza doutras enerxías, a biomasa non ten a materia prima in situ como ocorre co sol e o vento ou mesmo co biogás.

3 – Algunhas organizacións ecoloxistas como BirdLife, Transport & Environment e European Environmental Bureau (en España é mediante Ecoloxistas en Acción como membro das dúas últimas organizacións) quen recentemente deron a coñecer un informe afirmando que a biomasa non serve para combater ao cambio climático, chegando a comprala cos biocarburantes e cuestionando a eficacia da redución do CO2.

La novedad más notoria del informe, y en concreto del estudio Carbon debt of woody biomass, es que hasta ahora la biomasa no había sufrido un cuestionamiento tan frontal de los grupos ecologistas, aunque reconocen que no todo es malo y los resultados difieren según el tipo de materia prima. “El proceso es beneficioso desde el principio, aunque no tiene emisiones nulas, -recogen en Ecologistas en Acción- si se trata de residuos forestales, o en el caso de conversión de tierras de cultivo a bosques, pero en bosques explotados intensivamente estos beneficios pueden tardar entre dos y tres siglos en producirse, lo que será demasiado tarde para luchar contra el cambio climático”. La ONG concluye que “este elemento temporal es ignorado en la normativa energética europea, que prevé una reducción de emisiones para 2020 basándose en esta fuente de energía”.

Energías renovables

Aínda que teñen parte de razón nas súas formulacións, o certo é que en España a madeira non se importa, xa que se se fixese, serían totalmente inviables os proxectos de plantas de biomasa. Ademais que en España coa produción local totalmente desaproveitada, mesmo se podería chegar a ter materia para exportar, xa que España ten a segunda superficie forestal de Europa.

En canto ás críticas de que sexan con bosques explotados, se se empregan con curtas controladas cada bastante tempo e de forma rotacional, poderíase chegar a un sistema relativamente sustentable e mesmo en determinados casos, bastaría cos restos de podas e os labores de limpeza.

Mesmo aínda que os informes destas organizacións fosen correctos, poderiamos chegar a mellorar a eficiencia coa posta de placas solares sobre os secadoiros da biomasa nos exteriores das plantas, de forma que poderiamos compensar en parte as emisións no caso de non fosen neutras.

O problema para o correcto funcionamento da biomasa como unha enerxía relativamente ecolóxica, é que as administracións apenas miran polo correcto funcionamento de que non se fomenten invasoras (até agora nunca o realizaron) ou se corte só aquelas zonas que se deben de cortar.

Máis información

Biomasa-Enersilva

El peligro que viene de fuera

Los grupos ecologistas incluyen a la biomasa en su ataque a los biocarburantes

Central de biomasa de Corduente

Secadero solar para biomasa en Lubia, Soria

Ence -Huelva

La empresa ENCE proyecta la mayor planta de biomasa de España

Una ‘ciudad sostenible’ a las orillas del Duero

IBERDROLA RENOVABLES INAUGURA LA PRIMERA CENTRAL DE BIOMASA FORESTAL DE ESPAÑA EN CORDUENTE (GUADALAJARA)

La energía renovable generó el 30 % de la electricidad en 2009

La producción de energía con biomasa forestal mejorará la gestión de los bosques

Estrategia forestal de la Unión Europea

España es el segundo país de la Unión Europea con más hectáreas de bosques

Suecia se calienta con biomasa

La biomasa produce más electricidad que el petróleo en Suecia

– El césped Panicum virgatum combina la bioenergía y la conservación

– APROVECHAMIENTO ENERGÉTICO DE RESIDUOS FORESTALES EN LA PLANTA DE ALLARIZ – PDF

¿Brotes verdes?

without comments

Moito se criticaron as declaracións que desde hai un tempo repite o Goberno Español, da existencia de brotes verdes, mentres os datos do paro non deixaban de crecer e coa economía do estado en recesión. Con todo, nas últimas semanas parece que se comezan a albiscar os brotes verdes nalgúns sectores produtivos. Aínda que moi tímidos, son bos sinais dunha posible recuperación.

1 – Segundo o último boletín económico do Banco de España, constata que a economía española creceu un 0,1% no primeiro trimestre e puxo fin a seis trimestres consecutivos de baixadas. Foi o período de recesión máis longo da recente historia económica española. A razón desta mellora da economía está no lixeiro incremento do consumo das familias.

Este dato, vén afirmar as recentes declaracións da UE, nas que afirmaba que a economía española sairá da recesión e volverá ao crecemento económico entre abril e xuño deste ano, aínda que a subida do IVE aprobada polo Goberno que comezará a aplicarse en xullo provocará unha recaída en territorio negativo durante o terceiro trimestre.

O problema, é que para a creación de emprego, debido á estrutura económica de España, necesita taxas de crecemento superiores ao 1,5%, aínda que é unha melloría.

2 – A oferta de crédito rexistrou un “leve” incremento no tres primeiros meses do ano e os criterios que esixe a banca para a concesión de financiamento relaxáronse, segundo recolle a Enquisa de Préstamos Bancarios do Boletín Económico do Banco de España correspondente ao primeiro trimestre do ano.

O estudo sinala que esta evolución resultou “algo máis expansiva” que a observada na área euro, onde os criterios de aprobación endurecéronse novamente aínda que de forma “bastante máis moderada” que en trimestres anteriores.

3 – No mes de Abril, a demanda eléctrica creceu un 5,5% segundo os datos de Rede Eléctrica que contrastan coa caída do 13,4% do mesmo mes, pero de 2009.

2441972_300410_evolucion_demanda_abril.jpg
Picar para ampliar

4 – O transporte de mercadorías por tren comezou a aumentar.

No primeiro trimestre do presente exercicio, Renfe Mercadorías transportou 40.300 vehículos máis que no mesmo período de 2009, o que supón un crecemento do 38%.

Doutra banda, os ingresos neste período para Renfe polo transporte ferroviario de produtos siderúrxicos creceron un 22%. A estes síntomas hai que unir que, aínda que até agora, afirma Francisco Bonache, mercados como o dos graneis ou o intermodal seguían caendo, no último mes xa comezaron a crecer.

“Nestes dous casos xa se tocou fondo”, asegura o director de Mercadorías de Renfe Operadora, quen detalla mellorías en, por exemplo, o transporte de carbón e nos servizos multicliente de transporte de colectores..

5 – Aumenta o envío de remesas por primeira vez desde que comezou a crise

Os inmigrantes foron os máis prexudicados pola crise económica e, aínda que os meses pasan, o paro aumenta e os aforros acábanse, seguen mandando diñeiro á familia. Máis que nunca.

Por primeira vez desde que a economía afundiuse e nada volveu ser o mesmo, os envíos monetarios aos países de orixe remontaron. Segundo os últimos datos dispoñibles, España emitiu remesas no cuarto trimestre de 2009 por valor de 1.910 millóns de euros, un 1,8% máis que no mesmo período de 2008, en que enviou 1.876 millóns.

Máis información

España deja atrás la recesión al crecer un 0,1% en el primer trimestre de 2010

La CE prevé que España salga de la recesión en el segundo trimestre

La demanda de energía eléctrica crece un 5,5% en abril

Renfe Mercancías constata que el mercado ferroviario ya ha comenzado a repuntar

Aumenta el envío de remesas por primera vez desde que comenzó la crisis

Written by ar

Maio 7th, 2010 at 3:25 p.m.

Así son as micropartículas do Volcán de Islandia

without comments

Grazas á Axencia de Protección de Medio Ambiente de Escocia, podemos ver as micropartículas que viaxan na nube de cinzas e fume procedente do volcán baixo o glaciar Eyjafjallajokull, en Islandia e que está a provocar o peche do espazo aéreo europeo. As micropartículas foron colleitadas en Lerwick o Xoves 15 de Abril cun tamaño de 15 × 20 µm a 70 × 85 µm.

Vista a x100 – Scottish Environment Protection Agency

Vista a x400 – Scottish Environment Protection Agency

Partículas vistas a x400, colleitadas en Aberdeen na mañá do 16 de Abril. As partículas teñen un tamaño aproximado de 60 × 70 µm. -. – Scottish Environment Protection Agency

Unha análise máis detallada realizado polo Instituto Macaulay mostrou en liñas xerais, tamaño uniformes dunhas 20 micras e a forma das partículas era angular, exhibindo algunhas estrías e outras con fracturas concoidea, típicas de materiais fráxiles.

Scottish Environment Protection Agency

A maioría de partículas recollidas mostran unha composición similar, consistente en Silicio, Osíxeno, Aluminio, Sodio, Calcio, Magnesio, Hierro e acedo clorhídrico. Con todo, non se logrou atopar a presenza de compostos florados. Con todo, segundo informes dos organismos encargados da análise das partículas en Noruega, si atoparon derivados do Flúor, aínda que en cantidades pequenas.

Perigo para saúde pública

Aínda que nun primeiro momento díxose que nun principio a nube de cinzas e fume, non ía causar problemas para a saúde pública, coas análises está a verse que existe perigo, xa que as partículas poden causar irritación en ollos e pel, ademais das persoas con enfermidades respiratorias como asma, enfisema ou bronquite que poden ser máis susceptibles á irritación, xa que penetran dunha forma profunda nos pulmóns.

O perigo reside en que as emisións volcánicas, ademais do CO2, tamén se emiten outros gases e micropartículas de SO2, HCl, NH3, H2S, HF.

Efectos no Medio Ambiente

É algo que se está avaliando e como vai afectar (subir ou baixar a temperatura). De momento baséanse nos datos dunha anterior erupción tamén xerada en Islandia en 1783 que afectou á temperatura de todo o Hemisferio Norte, provocando a súa diminución en varios graos.

Segundo o climatólogo da Universidade de Viena, Herbert Formayer, se as partículas de cinza do volcán puidesen alcanzar a estratosfera, durante varios anos, poderíase lograr un “efecto refrixerador” ao reducir a radiación solar.

A estratosfera sitúase a uns 12 quilómetros da superficie terrestre e a esa altura, “non hai choivas que puidesen lavar as partículas” polo que as cinzas producidas polo volcán poderían permanecer alí durante 2 ou 3 anos e por tanto actuar como unha especie de antuca que reducise a radiación solar sobre a terra.

Así está agora a nube de fume e cinzas sobre Europa (Instituto Noruegués de Metereología)

Picar para ampliar la imaxe

A nube do volcán do glaciar Eyjafjallajökull vista polo Eumetsat

¿Por que os avións non poden voar?

Non só é que as cinzas lixan toda a superficie do aparello, raiando os cristais da cabina até reducir por completo a visibilidade, senón que se penetran no sistema de ventilación, incomodando aos pasaxeiros cun intenso cheiro a xofre. O peor de todo é que se incrustan nos motores, onde desactivan ou trastornan os sistemas eléctricos e mecánicos até o punto de que poden causar a parada dos reactores.

El presidente del Colegio Oficial de Pilotos de la Aviación Comercial, Luis Lacasa, señaló que este tipo de cenizas son pequeñas partículas de polvo “altamente abrasivas” que al entrar en las turbinas pueden llegar a parar los motores. Por ello, la decisión que se ha tomado de cerrar al tráfico aéreo los principales aeropuertos del norte de Europa, ante la nube de ceniza originada por la erupción de un volcán en Islandia, es la “más sensata”.

Lacasa añadió, que el efecto de estas cenizas es como la de atravesar un “chorro de arena”, y a 800 kilómetros por hora, lo que puede producir que todos los cristales del avión queden esmerilados. Además, según este piloto, también tiene el efecto de “entrar en las turbinas y deformarlas”, llegando a “apagar los motores”, lo que origina un riesgo para la seguridad del avión.

La Vanguardia

Máis info:

Las cenizas volcánicas son abrasivas y pueden parar los motores de un avión.

El riesgo de atravesar en vuelo una nube volcánica

La OMS advierte del peligro potencial de una parte de las cenizas del volcán islandés

La nube volcánica amenaza con llegar esta noche a la frontera catalana de Francia con España

Ash dust particles – MetOffice

What is Volcanic Ash?

Volcano Ash: England Grounded In Flight Ban

Icelandic volcanic ash alert grounds UK flights

Typical chemical composition of volcanic ash

Alarma en Islandia

Experto austríaco dice que cenizas del volcán islandés pueden enfriar clima

Un volcán islandés provoca el caos aéreo en Europa

Aena cierra siete aeropuertos del norte de España por la nube de ceniza volcánica

O auxe das renovables obriga a parar as 3 grandes centrais galegas

without comments

Galicia ten nestes momentos completamente paralizada o 25% da súa potencia de xeración de enerxía eléctrica ao manter sen actividade as súas dúas centrais térmicas -a de Endesa nas Pontes e Unión Fenosa en Meirama- e o grupo de ciclo combinado tamén situado na vila pontesa. As tres instalacións suman 2.746 dos 10.956 megawatts de capacidade instalada que tiña a comunidade ao peche do pasado ano. Todas deixaron de ter actividade en diferentes etapas. O ciclo combinado de Sabón produce un 40% máis que o ano anterior.

LVG

Written by ar

Abril 12th, 2010 at 10:03 a.m.

Ten algún perigo para a saúde a construción do ATC?

without comments

Coa polémica que se formou coa elección dos lugares que aspiran á construción do ATC (Almacén Temporal Centralizado), diferentes grupos ecoloxistas esgrimiron entre os seus argumentos un suposto perigo que levaría o ATC para a saúde humana. Existe perigo para a saúde humana? NON. En realidade o único perigo existente é a ignorancia e o medo que se inculca aos cidadáns para rexeitalo, pero tampouco é a panacea.

Borssele

Almacén temporal de residuos de Borssele (Holanda) – Fotografía de Radio Nederland Wereldomroep

O pasado 23 de xuño, o Consello de Ministros aprobou o VI Plan Xeral de Residuos Radioactivos (PGRR), no que se destaca a prioridade da construción dun Almacén Temporal Centralizado (ATC), para albergar o combustible gastado das centrais nucleares e outros materiais procedentes do desmantelamento das mesmas.

Na actualidade unha parte gárdanse nas propias centrais e outra parte é enviada a Francia cun custo de preto de 40.000 euros diarios, pero chegará un momento onde non se poida albergar máis residuos nas centrais. Estímase que para 2013 a central de Ascó non poida albergar máis residuos nas súas piscinas.

Para a construción abriuse un prazo de solicitudes para ser sedes nas que pór o ATC, coa consecuente contrapartida económica algo clave para pobos pequenos e que perden poboación a un ritmo constante.

A construción do ATC supón un investimento total de 700 millóns de euros e, ademais, o municipio que o albergue recibiría 2,4 millóns de euros anuais do Estado, xa que a Empresa Nacional de Residuos Radioactivos (Enresa) entregará un total de 6 millóns de euros anuais que se dividirán da seguinte forma: un 40 por cento para o municipio (2,4 millóns) e un 60 por cento (3,6 millóns de euros) para o resto de municipios da contorna, é dicir, aqueles que se atopen na área nuclear que comprende doce quilómetros á redonda da localización final do ATC.

Na elección do emprazamento, participa, unha Comisión Interministerial que está encargada de remitir ao Goberno a proposta de emprazamento do ATC, tendo presente na selección do municipio elixido múltiples factores loxísticos, socioeconómicos e ambientais, así como os estudos xeolóxicos e hidroxeolóxicos dos terreos, que aseguren a estabilidade estrutural da instalación e a estanquidade hidroxeolóxica dos residuos.

O ATC español estará deseñado para un período máximo de 100 anos, espazo de tempo en que se deben implementar os estudos xeolóxicos e radiolóxicos necesarios para abordar o Almacén Xeolóxico Profundo (AGP), autentica solución definitiva para a xestión dos residuos nucleares de alta actividade.

Na actualidade xa funciona un AGP en México, no que se albergan os residuos de Estados Unidos, pero en España desde hai tempo están a analizarse diferentes emprazamentos.

O modelo de ATC español, será igual ao existente na poboación de Borssele (Holanda), aínda que cunha capacidade 10 veces maior.

HABOG, siglas que en holandés se corresponden a las españolas ATC, ha sido diseñado a prueba de terremotos de grado 6, inundaciones, explosiones de gas licuado, huracanes o al choque de un avión F-16.

El impacto radiológico “sería nulo” en caso de que ocurrieran cualquiera de esos fenómenos, ha asegurado el responsable de COVRA, quien ha explicado que los muros exteriores de hormigón armado tienen 1,70 metros de espesor.
El almacén, que está en funcionamiento desde 2003, está ubicado en Borsselle, una localidad de unos 20.000 habitantes, que alberga también la única central nuclear en funcionamiento de Holanda, además de una central térmica, otra de carbón, una fábrica de aluminio y una planta de fosfatos.

Habog tiene capacidad para albergar entre 600 y 700 toneladas de residuos radiactivos y está dividido en tres secciones: la recepción, donde son recibidos los residuos que llegan en ferrocarril o en camión; el área de tratamiento y el almacén propiamente dicho, en el que permanecerán los residuos durante un periodo de cien años.

El MundoEuropa Press

Perigos para a saúde?

Nun principio, debemos de dicir que NON existe ningún perigo para a saúde humana pola instalación do ATC, a diferenza dunha central nuclear que si representa un perigo debido a posibles accidentes (a URSS ten un bo historial de accidentes en centrais) e por danos ao ecosistema, mentres que co ATC os perigos son mínimos.

Non hai ningún estudo que demostre o perigo para a saúde do ATC e en realidade son moitísimo máis perigosos os residuos que existen na fosa Atlántica, que durante os anos 80 foron lanzados ao mar polos holandeses e ingleses.

La primera expedición contra los vertidos nucleares en la fosa atlántica se realizó en 1981 en el “Xurelo” con 14 personas a bordo. X. Castro – Faro de Vigo


Os residuos foron lanzados en bidóns metálicos con cemento e en diferentes estudos a mediados dos 90 demostrouse que o substrato da costa galega estaba contaminada pola radioactividade procedente dos residuos.

E se alguén pensa que eran 4 bidóns está equivocado porque eran preto de 140.000 toneladas de residuos nucleares que se atopan desde hai 27 anos a 300 millas de Fisterra, na “Fosa Atlántica”, que son unha auténtica bomba de reloxaría que nos pode explotar en nada e os galegos non tivemos a oportunidade de dicir non.

Aínda que con todo, tamén debemos de dicir que pode representar algún problema o transporte até o lugar onde se poña o ATC, pero é un risco similar ao que existe na actualidade co traslado dos residuos a Francia.

Estamos de acordo que a Enerxía nuclear ten os seus riscos e a longo prazo é mala, pero iso é outro tema. Que facemos cos residuos que se xeran na actualidade? Mandámolos ao fondo do Atlántico como os holandeses?

Iso é algo que nunca din as organizacións ecoloxistas e neste momento o ATC é a única medida posible, porque a alternativa é mandalo a Francia (pasámoslle o marrón a outro)

O único perigo que ten o ATC, é o medo da poboación inducido por organizacións contrarias á enerxía nuclear e que non valoran consecuentemente todas as alternativas.

PD: Se alguén pensa que son un pronuclear, nada diso xa que me parece unha enerxía daniña para os ecosistemas e con problemas a longo prazo, pero con todo, estou concienciado que o ATC é algo que non queda máis remedio que facelo.

Máis información en 123456 7 89 – 10 – 11

Nova Mega Central Solar de 2.000 Megawatts para a exportación de enerxía no Alentejo (Portugal)

without comments

Un grupo de empresarios portugueses pretende a construción dunha central solar xigante no Alentejo, de 2.000 megawatts, destinada á exportación de electricidade para Europa do Norte e a creación dun novo cluster industrial no país, cun investimento que podería roldar os 6.000 millóns de euros.

A empresa promotora do proxecto Luz.On, está formada por Mário Baptista Coelho (Profesor no departamento de Enerxía da Facultade de Ciencias da Universidade de Lisboa e tamén é o home que impulsou a central de Moura), a fundación Calouste Gulbenkian, a Efacec e a EIP – Electricidade Industrial Portuguesa, estas últimas dúas entidades como partícipes tecnolóxicas.

Cifras

A mega central fotovoltaica, será de concentración, con tecnoloxía norteamericana e alemá, ocupando unha extensión de preto de 5.000 hectáreas nunha zona non especificada do Alentejo, e tanto a Comisión Europea como o Goberno de Portugal, apoian a idea.

O inicio estimado para a mega central é o 2011 e a súa construción durará preto de 7 anos, cunha potencia instalada de 2.000 megawatts (igual que a que Chinesa pretende construír en 2010) e cun custo estimado de 6.000 millóns de euros, xa que pretenden que o prezo da instalación rolde os 3 euros por watio, tal e como informa Público.

Para fixarnos un pouco na magnitude, hai que dicir, que a megacentral, estímase que teña unha potencia case 45 veces maior á existente na Central de Moura, que actualmente é a terceira máis grande do mundo con 46 megawatts de potencia instalada e evitando 89.400 toneladas de CO2 ao ano cunha superficie de 250 hectáreas (Pdf de Acciona Enerxía – Páxina 2).

Desta forma, a nova central proxectada, podería chegar a evitar preto de 4 millóns de toneladas de CO2.

Venda da Enerxía

A idea do consorcio portugués é vender a enerxía renovable, a países do Norte de Europa, grazas á existencia do mercado ibérico de electricidade (Mibel) e ás conexións entre Portugal – España – Francia.

O proxecto, garda certos parecidos co da construción no Sahara dunha mega central solar para abastecer ao 15% da demanda europea co proxecto Desertec, pero que ata dentro de 30 anos non estará ao tope de funcionamento, mentres que os creadores do proxecto, estiman que antes de 2019 a nova planta do Alentejo estará ao 100% de funcionamento.

Máis información en:

Público (portugués)

Ambiente Online (portugués)

Información ligada:

Central de Moura

–  As 5 plantas solares máis grandes do Mundo

Cubrir o 0,33% de España con placas fotovoltaicas xeraría tanta electricidade como a que consumimos

O pobo que se fai máis verde grazas á Enerxía Eólica

without comments

Richard Webb en Wikipedia

Mentres algúns buscan pegas nas paisaxes salpicadas de turbinas, outros as utilizan para financiar proxectos ambientais ambiciosos, como no pequeno pobo escocés de Fintry a 40 quilómetros de Glasgow, que se alía coa ecoloxía, para financiar o seu orzamento e as súas iniciativas ambientais de futuro.

En 2006 construíuse un parque eólico e un dos muíños foi comprado polo pobo para obter unha vía de financiamento de proxectos ambientais, grazas á reinversión do diñeiro que aporta a enerxía.

Cunha turbina de 2,5 MW, producen uns 8.000 MWh ao ano que son vendidos á rede de eléctrica. No primeiro ano, gañaron 160.000 euros, cos que devolven o préstamo para mercar o muíño (2,8 millóns de euros) e o mantemento. Nuns 14 anos terán o préstamo amortizado e comezarán a gañar máis de 400.000 euros ao ano.

Grazas ao diñeiro obtido do muíño, o concello, o reinviste na instalación e mellora dos illamentos nas casas do pobo, aforrando máis de 700 euros anuais a cada veciño do consumo de fuel ou gas, coa consecuente diminución de CO2 debido ao consumo de combustibles fósiles.

Nun futuro non moi afastado, está previsto que se poidan ir introducindo transportes ecolóxicos, financiados co diñeiro da turbina, así como a instalación de placas termosolares nos tellados das casas, conseguindo una diminución maior dos consumos de enerxías fósiles.

Máis info en EuronewsTalentScotlandFintry Development Trust