Ciencias

Enerxías renovables, bioloxía, ciencias, política, historia, opinións…

Archive for the ‘emisións’ tag

Unha oportunidade para a biomasa?

without comments

Sendo España uno dos grandes produtores de madeira de Europa e o segundo país con máis hectáreas de bosques, dispón dun recurso enerxético pouco explotado como é a biomasa. Ben xestionada, pode ser unha alternativa relativamente boa para a xeración de enerxía, fixar poboación rural, limpar os montes, co que evitamos incendios. Poderíamos darlle unha oportunidade?

Países nórdicos como Suecia e Finlandia, con grandes superficies forestais e un sector madeireiro e papeleiro con gran importancia na súa economía, desde hai anos expoñen con éxito a alternativa da biomasa, a alternativa da valorización duns residuos que quedan despois do proceso de curta dos bosques ou coa plantación de variedades locais de Panicum virgatum, unha planta herbácea con bo crecemento en terreos marxinais e con gran valor enerxético.

Ademais desde hai tempo, tamén veñen plantando especies de Salgueiros, árbores de relativo rápido crecemento, boa valoración enerxética e cunha vantaxe fronte a outras especies, como a fitorremediación de chans contaminados e de augas residuais.

Para iso, empregan unhas 16.000 hectáreas de salgueiros en plantacións baixas de curta rotación (3-5 anos), compostas de clons e híbridos de Salix viminalis, S. dasyclados e S. schwerinii, sendo plantados moitos deles, en zonas degradadas ou mesmo como axuda aos sistemas de depuración de augas residuais. (Ver Salgueiros para enerxía e fitorremediación en Suecia )

En Suecia, a produción de enerxía con biomasa, supuxo os 115 terawatts/hora no 2009, o que representa o 32% da enerxía consumida, grazas a plantas para a produción eléctrica, calefacción e auga quente sanitaria, grazas a centrais de biomasa centralizadas e con redes de tubaxes que achegan un sistema de calefacción a parte dos fogares suecos.

E é unha alternativa tremendamente beneficiosa porque evitamos o consumo de gasoil ou gas nas caldeiras de calefacción, co que a emisión de CO2 e de partículas contaminantes vese moi reducida, a pesar de que a combustión da biomasa emita CO2, pero son emisións neutras.

A situación de España

A utilización da biomasa en España ten pouca importancia a nivel eléctrico, xa que a maioría prodúcese para a xeración de enerxía térmica, aínda que o certo é que a potencia se ha ir dobrando desde os 90.

Con todo é igual que un gran de area no deserto, xa que no ano 2009, a biomasa supuxo 2.547 GWh de enerxía ou o 0,94 % do total das Enerxías renovables aínda que esta hai que pillala con pinzas, xa que a maioría de plantas de biomasa empréganse para xerar calor que logo é fornecido con redes de calefacción centralizada, como se pretende para para a Cidade do Medio Ambiente en Soto de Garray (Soria) (1 e 2)

Até agora, a gran maioría de plantas, eran plantas a pequena escala e nas que estaban metidas as entidades públicas mediante consorcios públicos e xeralmente aproveitábase todo tipo de residuos enerxéticos desde residuos forestais, monte de matogueira ou mesmo residuos animais, co que valorización se reduce ademais das emisións doutros GEI e pequenas partículas.

Con todo nos últimos 5 anos, estamos a comezar a dar os primeiros pasos en serio co tema da xeración eléctrica coa biomasa, coa construción de dúas plantas significativas como é a de Iberdrola en Corduente (a pioneira de só material forestal) e a de Xátiva, que é a maior planta de biomasa de España coa capacidade para producir 13 millóns de quilowatts ao ano de enerxía eléctrica e evitar a emisión de 4.000 toneladas de CO2 equivalente en compensación doutras enerxías máis contaminantes.

A Central de Iberdrola en Corduente (Guadalaxara) é a primeira en empregar exclusivamente restos forestais (unhas 26.000 toneladas), que son obtidas da limpeza e poda dos montes xa ben nas tarefas de limpeza para evitar residuos e evitando incendios nunhas 800 hectáreas de terreo, así como de cultivos enerxéticos con árbores de crecemento rápido como os Salgueiros ao modelo sueco ou con Robinia pseudoacacia (unha especie que está a comezar a dar algúns problemas de invasión da que falaremos logo).

É capaz de producir uns 14.063 millóns de KWh de enerxía ao ano, con capacidade suficiente para o abastecemento duns 14.000 habitantes. Por un parte estamos a limpar os bosques próximos e dando emprego máis de 250 empregos entre directos e indirectos, que á súa vez logra fixar poboación nunha das zonas máis deshabitadas de España.

Outro exemplo témolo coa planta de Biomasa de Allariz (Ourense) que é un referente a nivel nacional e Europeo, que lle valeron ao concello de Allariz, diferentes premios ambientais da UE.

Industria

Un caso paradoxal, foi o da industria papeleira e da transformación da madeira en España, que tanto coas emisións como cos procesos para o branqueado de papel, foron durante anos grandes focos de contaminación e que até hai pouco, apenas aproveitaran os residuos xerados pola madeira para o seu propio abastecemento.

Un exemplo de que parece que algo está a cambiar, é o caso de ENCE na súa planta de Huelva, que pretende ser a maior planta de Biomasa de España, cunha potencia de 50 MW e segundo “datos” de ENCE, na actualidade xa producen máis enerxía da que consome, aínda que son datos que convén pillalos con pinzas. O problema é que ENCE segue sendo unha das empresas máis contaminantes de España e unha das maiores deforestadoras de España coa introdución do Eucalipto, unha especie invasora, da que falaremos máis tarde.

Por outra banda, levamos uns anos con boas investigacións para a creación de pequenas plantas de biomasa en centros culturais, edificios, etc… grazas ao emprego de residuos agrícolas da viticultura ou mesmo os residuos do Oliveiral

Biomasa, o Petróleo de Andalucía

Vantaxes

Se a Biomasa xestiónase ben, pode ser unha “magnífica” fonte enerxética e relativamente ecolóxica.

1 – Considéraselle como unha fonte enerxética con emisións neutras; xa que previamente fixáronse na planta para o seu crecemento.

Aínda que emiten CO2 (emisións neutras), lograríase evitar a emisión doutros gases contaminantes que se desprenderían da combustión de petróleo, gas ou carbón nos sistemas de calefacción. Cuns 3 quilos de biomasa iguálase a un litro de gasolina, co que é unha fonte (máis) contaminante que deixamos de empregar. (segue en Problemas punto 3)

2 – Capacidade de fixar poboación en zonas rurais, carentes de emprego e cun despoboamento alarmante, xa que é unha das enerxías que máis empregos xeran por MW instalado (8,9 empregos fronte aos 0,3 da Eólica).

Por outra banda, logramos evitar a propagación de incendios, xa que aqueles bosques limpos sen matogueira, xeralmente son nos que menos avanza o lume.

3 – Coas cinzas producidas pódense empregar como fertilizante natural, aínda que as plantas requiren filtros especiais para emitar a emisión de determinadas partículas.

4 – Poderíanse chegar a crear pequenas plantas a nivel local de concellos, para que cada concello puidese limpar os seus montes e empregar esa biomasa para quentar estancias municipais co que ademais de lograr uns empregos a nivel local, reduciríase o consumo doutros combustibles en edificios públicos. Mesmo en función do tipo de concello, poderíase lograr redes de canalización a para calefacción en vivendas.

Problemas

Con todo, como dixemos, para que a biomasa como enerxía fose “ecolóxica” e potencialmente renovable, necesitaríase unha correcta xestión, ademais doutros factores.

1 – Necesitaríase unha correcta xestión dos bosques evitando a introdución de especies invasoras.

Diferentes especies de Pinus , pero especialmente Eucalyptus globulus, que se introduciu procedente de Australia de onde é natural (e nunca debeu de saír), foron as causantes dunha perda de biodiversidade brutal en zonas de Galicia, Andalucía e parte da cornixa cantábrica, sendo zonas nas que creceu con rapidez a plantación de monocultivos, primeiro para unha industria naval puxante no inicio de Século XX e logo para a fabricación de pasta de papel.

Un dos responsables deste desastre ecolóxico, foi ENCE (Empresa Nacional de Celulosas de España) anteriormente pública e logo privatizada, que se dedica á transformación de madeiras, sendo o primeiro propietario de bosques maderables de Eucalyptus en Europa e segundo produtor mundial de pasta de celulosa desta árbore, da que antes falabamos co caso da planta de Biomasa en HUELVA.

ENCE asentouse nos anos 50 na Ría de Pontevedra e para iso fomentou mediante diferentes plans do ICONA, a plantación de Eucalyptus globulus, unha especie invasora que acaba coa auga da contorna, capaz de rebrotar despois de devastadores incendios e que produce sustancias tóxicas para impedir o crecemento doutras árbores.

Introduciuse por ser unha boa materia prima, xa tiña un bo rendemento cun crecemento moi rápido, o que entre os pequenos agricultores de entón e até ben entrados no 2000, coa conivencia das autoridades locais, nacionais e europeas, fomentásese o monocultivo da invasora mediante axudas públicas.

Por tanto sería necesario unha boa xestión, algo que parece que se está facendo en Corduente con diferentes especies de Salix (biorremediadoras, de rápido crecemento e non invasoras) aínda que non o están facendo do todo ben, coa Robinia pseudoacacia, unha especie que está a dar algúns problemas nalgunhas zonas do centro peninsular e coa que corren o problema de convertela nunha invasora se se dan determinadas condicións.

Quizais o modelo de explotación máis adecuado é de especies de crecemento rápido non invasoras ou centralo exclusivamente na limpeza de bosques e residuos das curtas, pero con este último modelo a rendibilidade económica veríase reducida.

2 – Require un traslado da materia prima até a planta, co que necesitamos de maquinaria tanto para a recolección, esmagado como para o transporte até a propia planta. Certo é, que en función do tipo de material que empreguemos, en función da súa capacidade de fixación, as emisións poderían ser neutras.

Esta problemática do transporte, é o que fai que as empresas non entren de cheo no campo da biomasa, xa que a diferenza doutras enerxías, a biomasa non ten a materia prima in situ como ocorre co sol e o vento ou mesmo co biogás.

3 – Algunhas organizacións ecoloxistas como BirdLife, Transport & Environment e European Environmental Bureau (en España é mediante Ecoloxistas en Acción como membro das dúas últimas organizacións) quen recentemente deron a coñecer un informe afirmando que a biomasa non serve para combater ao cambio climático, chegando a comprala cos biocarburantes e cuestionando a eficacia da redución do CO2.

La novedad más notoria del informe, y en concreto del estudio Carbon debt of woody biomass, es que hasta ahora la biomasa no había sufrido un cuestionamiento tan frontal de los grupos ecologistas, aunque reconocen que no todo es malo y los resultados difieren según el tipo de materia prima. “El proceso es beneficioso desde el principio, aunque no tiene emisiones nulas, -recogen en Ecologistas en Acción- si se trata de residuos forestales, o en el caso de conversión de tierras de cultivo a bosques, pero en bosques explotados intensivamente estos beneficios pueden tardar entre dos y tres siglos en producirse, lo que será demasiado tarde para luchar contra el cambio climático”. La ONG concluye que “este elemento temporal es ignorado en la normativa energética europea, que prevé una reducción de emisiones para 2020 basándose en esta fuente de energía”.

Energías renovables

Aínda que teñen parte de razón nas súas formulacións, o certo é que en España a madeira non se importa, xa que se se fixese, serían totalmente inviables os proxectos de plantas de biomasa. Ademais que en España coa produción local totalmente desaproveitada, mesmo se podería chegar a ter materia para exportar, xa que España ten a segunda superficie forestal de Europa.

En canto ás críticas de que sexan con bosques explotados, se se empregan con curtas controladas cada bastante tempo e de forma rotacional, poderíase chegar a un sistema relativamente sustentable e mesmo en determinados casos, bastaría cos restos de podas e os labores de limpeza.

Mesmo aínda que os informes destas organizacións fosen correctos, poderiamos chegar a mellorar a eficiencia coa posta de placas solares sobre os secadoiros da biomasa nos exteriores das plantas, de forma que poderiamos compensar en parte as emisións no caso de non fosen neutras.

O problema para o correcto funcionamento da biomasa como unha enerxía relativamente ecolóxica, é que as administracións apenas miran polo correcto funcionamento de que non se fomenten invasoras (até agora nunca o realizaron) ou se corte só aquelas zonas que se deben de cortar.

Máis información

Biomasa-Enersilva

El peligro que viene de fuera

Los grupos ecologistas incluyen a la biomasa en su ataque a los biocarburantes

Central de biomasa de Corduente

Secadero solar para biomasa en Lubia, Soria

Ence -Huelva

La empresa ENCE proyecta la mayor planta de biomasa de España

Una ‘ciudad sostenible’ a las orillas del Duero

IBERDROLA RENOVABLES INAUGURA LA PRIMERA CENTRAL DE BIOMASA FORESTAL DE ESPAÑA EN CORDUENTE (GUADALAJARA)

La energía renovable generó el 30 % de la electricidad en 2009

La producción de energía con biomasa forestal mejorará la gestión de los bosques

Estrategia forestal de la Unión Europea

España es el segundo país de la Unión Europea con más hectáreas de bosques

Suecia se calienta con biomasa

La biomasa produce más electricidad que el petróleo en Suecia

– El césped Panicum virgatum combina la bioenergía y la conservación

– APROVECHAMIENTO ENERGÉTICO DE RESIDUOS FORESTALES EN LA PLANTA DE ALLARIZ – PDF

Así son as micropartículas do Volcán de Islandia

without comments

Grazas á Axencia de Protección de Medio Ambiente de Escocia, podemos ver as micropartículas que viaxan na nube de cinzas e fume procedente do volcán baixo o glaciar Eyjafjallajokull, en Islandia e que está a provocar o peche do espazo aéreo europeo. As micropartículas foron colleitadas en Lerwick o Xoves 15 de Abril cun tamaño de 15 × 20 µm a 70 × 85 µm.

Vista a x100 – Scottish Environment Protection Agency

Vista a x400 – Scottish Environment Protection Agency

Partículas vistas a x400, colleitadas en Aberdeen na mañá do 16 de Abril. As partículas teñen un tamaño aproximado de 60 × 70 µm. -. – Scottish Environment Protection Agency

Unha análise máis detallada realizado polo Instituto Macaulay mostrou en liñas xerais, tamaño uniformes dunhas 20 micras e a forma das partículas era angular, exhibindo algunhas estrías e outras con fracturas concoidea, típicas de materiais fráxiles.

Scottish Environment Protection Agency

A maioría de partículas recollidas mostran unha composición similar, consistente en Silicio, Osíxeno, Aluminio, Sodio, Calcio, Magnesio, Hierro e acedo clorhídrico. Con todo, non se logrou atopar a presenza de compostos florados. Con todo, segundo informes dos organismos encargados da análise das partículas en Noruega, si atoparon derivados do Flúor, aínda que en cantidades pequenas.

Perigo para saúde pública

Aínda que nun primeiro momento díxose que nun principio a nube de cinzas e fume, non ía causar problemas para a saúde pública, coas análises está a verse que existe perigo, xa que as partículas poden causar irritación en ollos e pel, ademais das persoas con enfermidades respiratorias como asma, enfisema ou bronquite que poden ser máis susceptibles á irritación, xa que penetran dunha forma profunda nos pulmóns.

O perigo reside en que as emisións volcánicas, ademais do CO2, tamén se emiten outros gases e micropartículas de SO2, HCl, NH3, H2S, HF.

Efectos no Medio Ambiente

É algo que se está avaliando e como vai afectar (subir ou baixar a temperatura). De momento baséanse nos datos dunha anterior erupción tamén xerada en Islandia en 1783 que afectou á temperatura de todo o Hemisferio Norte, provocando a súa diminución en varios graos.

Segundo o climatólogo da Universidade de Viena, Herbert Formayer, se as partículas de cinza do volcán puidesen alcanzar a estratosfera, durante varios anos, poderíase lograr un “efecto refrixerador” ao reducir a radiación solar.

A estratosfera sitúase a uns 12 quilómetros da superficie terrestre e a esa altura, “non hai choivas que puidesen lavar as partículas” polo que as cinzas producidas polo volcán poderían permanecer alí durante 2 ou 3 anos e por tanto actuar como unha especie de antuca que reducise a radiación solar sobre a terra.

Así está agora a nube de fume e cinzas sobre Europa (Instituto Noruegués de Metereología)

Picar para ampliar la imaxe

A nube do volcán do glaciar Eyjafjallajökull vista polo Eumetsat

¿Por que os avións non poden voar?

Non só é que as cinzas lixan toda a superficie do aparello, raiando os cristais da cabina até reducir por completo a visibilidade, senón que se penetran no sistema de ventilación, incomodando aos pasaxeiros cun intenso cheiro a xofre. O peor de todo é que se incrustan nos motores, onde desactivan ou trastornan os sistemas eléctricos e mecánicos até o punto de que poden causar a parada dos reactores.

El presidente del Colegio Oficial de Pilotos de la Aviación Comercial, Luis Lacasa, señaló que este tipo de cenizas son pequeñas partículas de polvo “altamente abrasivas” que al entrar en las turbinas pueden llegar a parar los motores. Por ello, la decisión que se ha tomado de cerrar al tráfico aéreo los principales aeropuertos del norte de Europa, ante la nube de ceniza originada por la erupción de un volcán en Islandia, es la “más sensata”.

Lacasa añadió, que el efecto de estas cenizas es como la de atravesar un “chorro de arena”, y a 800 kilómetros por hora, lo que puede producir que todos los cristales del avión queden esmerilados. Además, según este piloto, también tiene el efecto de “entrar en las turbinas y deformarlas”, llegando a “apagar los motores”, lo que origina un riesgo para la seguridad del avión.

La Vanguardia

Máis info:

Las cenizas volcánicas son abrasivas y pueden parar los motores de un avión.

El riesgo de atravesar en vuelo una nube volcánica

La OMS advierte del peligro potencial de una parte de las cenizas del volcán islandés

La nube volcánica amenaza con llegar esta noche a la frontera catalana de Francia con España

Ash dust particles – MetOffice

What is Volcanic Ash?

Volcano Ash: England Grounded In Flight Ban

Icelandic volcanic ash alert grounds UK flights

Typical chemical composition of volcanic ash

Alarma en Islandia

Experto austríaco dice que cenizas del volcán islandés pueden enfriar clima

Un volcán islandés provoca el caos aéreo en Europa

Aena cierra siete aeropuertos del norte de España por la nube de ceniza volcánica

A incineración dos RSU non é a solución

without comments

Despois das recentes declaracións de Luís Lamas, presidente de Sogama (entidade xestora da maioría de R.S.U. en Galicia) na que mostra a súa total ignorancia achega do tratamento de residuos, mostrándose totalmente favorable á construción dunha nova incineradora en Galicia para “reducir os gastos de transporte” así como que “queimar os residuos é a mellor solución”, debemos dicir que a INCINERACIÓN NON PODE SER A SOLUCIÓN aos RSU.

“Quemar residuos es la mejor opción. Es que hay que ir a lo que funciona, las demás opciones son soluciones residuales que pueden funcionar en zonas muy concretas pero no son más que sistemas complementarios que no funcionan con volúmenes importantes.”

Luis Lamas en Faro de Vigo

Na actualidade, Galicia conta cunha planta de incineración en Cerceda (A Coruña) que actualmente recibe 900.000 toneladas métricas anuais, cando foi deseñada para pouco máis de 300.000 toneladas métricas anuais; aínda que SOGAMA di que é capaz de tratar preto de 500.000 toneladas métricas anuais, pero a base de prexudicar ao medio.

É evidente que hai un grave problema de xestión de residuos que leva herdando desde hai anos, pero a solución non pasa pola construción de máis plantas incineradoras causantes de emisións contaminantes e de “mercadeo da enerxía producida”, xa que Unión Fenosa é a adxudicataria da incineradora en Cerceda.

Hoxe en día, a planta de Cerceda, é coñecida como o “buraco negro de Galicia” pola súa inoperancia para o tratamento así como o seu mal funcionamento con exceso de emisión de partículas e desde logo unha nova planta, vistos os antecedentes, non é a solución.

Non é a solución, xa que:

1 – Coa incineración estamos a emitir en cantidades elevadas, as emisións de CO2 e outros GEI, ademais de micropartículas que afectan os municipios limítrofes da planta, xa que se están incinerando residuos sólidos tóxicos.

Precisamente debido a esa queima de residuos sólidos tóxicos, as cinzas producidas son totalmente inservibles, a diferenza de que si fosen cinzas de materia orgánica que si se poderían empregar en compost e como biorremediación.

2 – Galicia non conta cun verdadeiro plan de xestión dos residuos, xa que os existentes están enfocados á incineración, cando é necesario unha xestión dos residuos coa reciclaxe e a reutilización, previa separación.

Na actualidade, SOGAMA só é capaz de recuperar coa recollida selectiva, algo menos do 15% dos envases, o 17% do papel e o 6% do vidro recibido; unhas cifras totalmente irrisorias. Desta forma, estamos a queimar residuos potencialmente reciclables, debido á pésima xestión de reciclaxe e separación que ten SOGAMA

Desde a Ou.E. hai tempo que leva pedindo aos países membros, que se reduza a valorización enerxética dos residuos, xa que desde Bruxelas considérase prioritario tanto a redución e a reutilización dos mesmos; que son métodos moitísimo máis beneficios tanto para o medio ambiente, a saúde das persoas e mesmo o emprego.

Así mesmo da Ou.E. pídese unha maior concienciación ambiental, con plans de educación ambiental como ocorre en Alemaña.

En Alemaña as empresas de toda a cadea do proceso alimentario; teñen incentivos para a reutilización dos envases producidos con recollidas nos supermercados dos plásticos, botellas de vidro, latas, etc… logrando así unha redución dos residuos xerados.

Debemos reciclar e reutilizar os residuos

1 – SOGAMA debe de cambiar o plan de residuos co que conta, xa que debe de fomentar en maior medida a separación dos residuos nas casas, así como a creación de novas plantas de separación e cribado dos residuos en comarcas e non facer como se fai na actualidade, con empacadoras en concellos grandes aos que se envía o lixo por camións e trens até SOGAMA sen unha previa separación, máis que a suponse que se realiza nos fogares galegos.

2 – A estratexia debe de pasar pola REDUCIÓN + RECICLAXE + REUTILIZACIÓN

3 – En Galicia existen algúns exemplos de facer ben as cousas como nos casos da Coruña – As Mariñas e os concellos da Mancomunidade do Barbanza, cunha valorización brutal dos residuos, logrando unha redución dos residuos que se mandan a vertedoiros.



Adega

4 – Hai que apostar con máis ansia na biodegradación de residuos e na produción de compost, algo que na actualidade non se está facendo ou si está a realizarse faise dunha forma totalmente ineficiente.

O peor de todo, é que a idea xa non é nova, xa que no 2004 (tamén co PP no goberno), o conselleiro de Medio Ambiente daquel momento, Xosé Manuel Barreiro, tamén se mostraba favorable á creación dunha nova planta no sur de Galicia.

La planta tiene capacidad para tratar los residuos de Santiago -su alcalde, el socialista Xosé Sánchez Bugallo, que gobierna en coalición con el BNG, tiene previsto enviar la basura a Cerceda a partir del 2005-, pero de cara el futuro hay que pensar en una ampliación. Y hay dos posibilidades. Ampliar las actuales instalaciones, o abrir una nueva en el sur, de cara a avanzar en un mayor equilibrio territorial. No hay una decisión tomada a este respecto. Una vía intermedia es algo en lo que ya se está trabajando, que es producir a través de los residuos combustible para plantas de cemento o plantas térmicas, con lo que se reduciría en parte el consumo de carbón. Se conseguiría así una finalidad doble. Damos salida a un residuo, y evitamos que este tipo de instalaciones consuman un combustible que esta emitiendo CO2. La capacidad de Sogama para producir este combustible es limitada, pero es una forma de seguir avanzando en el proceso de tratamiento de residuos».

LVG

Máis información

123 4 5

Written by ar

Marzo 6th, 2010 at 5:28 p.m.

Árbores de Perú compensan o CO2 de Oxford

without comments

Written by ar

Decembro 28th, 2009 at 11:10 p.m.

As árbores producen CO2?

without comments

Xeralmente, cando falamos das árbores, na maioría dos casos referímonos ás árbores, como uns magníficos produtores de osíxeno. Con todo, a afirmación, ten matices que a poden converter en errónea. Pero o máis importante de todo, producen CO2? Si.

As árbores e a produción de osíxeno

Araguaney floreado (Arbol emblemático nacional de Venezuela) (Tabebuia chrysantha)
Tabebuia chrysantha. Fotografía de barloventomagico

Ao falar de árbores, sempre un congratúlase de que son uns magníficos produtores de osíxeno e que sen eles non viviríamos. A afirmación en parte é certa, pero as árbores teñen unha eficiencia de fixación de CO2 relativamente baixa, que fai que as algas sexan uns excelentes fixadores de CO2 (ata 30 veces máis que unha árbore nova).

Green Grape Algae - Caulerpa uva
Caulerpa uva. Fotografía de Marcia_Salviato

De feito, as maiores taxas de fixación de CO2 atópanse nas algas, de aí entre outros motivos, que sexan as microalgas, as empregadas nas novas técnicas de produción de biocarburantes e que os ecosistemas mariños, a pesar de ser uns “desertos ecolóxicos” son uns magníficos fixadores de CO2 atmosférico, xa que o CO2 é asimilado a través do plancto, as corais e os peixes, e logo transformado en rocas sedimentarias ou bioxénicas. Absorben ao redor do 50% de carbono emitido á atmosfera.

As árbores e a produción de CO2


As árbores, ademais de producir osíxeno, tamén producen CO2, durante o proceso de respiración vexetal.

As plantas absorben dióxido de carbono atmosférico e elaboran azucres e osíxeno durante a fotosíntese. Con todo, durante ese proceso, libérase unha certa cantidade de CO2, cando empregan os azucres (C6H12O6) para xerar a enerxía necesaria para o seu propio mantemento, nun proceso denominado respiración.

É máis, segundo a idade da árbore, a fixación de CO2 e produción de osíxeno varía considerablemente.

As árbores novas, son magníficos sumidoiros de carbono, porque a súa respiración é menor e por tanto, producen máis biomasa e teñen maior crecemento. Con todo, a conservación das novas plantacións non é a mellor que pode existir, xa que a curta de árbores novas nas plantacións acaba sendo moi prexudicial.

Con todo, cando envellecen, a súa taxa de fixación de CO2 acábase por igualar á respiración, polo que se xeran balances neutros, aínda que nun principio a taxa de fixación de CO2 é un pouco maior pero segundo o ecosistema, podería chegar a darse o caso de Respiración (produción de CO2) > Fotosíntese (Absorción de CO2)

Por tanto, debemos de cortar as árbores vellas ? (George W. Bush dixit)

Ao contrario, as árbores vellas, ao final o que están a facer en conxunto é unha fixación constante de CO2, ao formar un sotobosque que absorbe CO2 dunha forma magnífica.

Nos últimos estudos, está a comprobarse, que os bosques antigos, ao final acaban sendo os mellores secuestradores de CO2, polo que unha das claves para non aumentar o CO2 atmosférico, ademais da reforestación, pasa pola conservación dos ecosistemas existentes.

Máis info na Universidade de MichiganNeofronterasVitalisOregon StateSumidoiro de carbono

Written by ar

Decembro 5th, 2009 at 5:11 p.m.

Xapón disposto a reducir un 25% as emisións de GEI, ¿deberían de ser boas novas?

with one comment

Hoxe o próximo primeiro ministro xaponés, Yukio Hatoyama, reafirmou o seu compromiso de reducir as emisións de gases que causan o efecto de quencemento global nun 25% para o ano 2020 con respecto aos niveis de 1990.

“É unha das promesas recollidas no noso programa electoral, polo que debemos ter vontade política para levalo adiante”

Yukio Hatoyama sinalou a necesidade de que as nacións industrializadas aúnen esforzos para reducir as emisións de CO2 en busca de “un desenvolvemento sostenible e erradicar a pobreza baixo o principio de responsabilidade común” á vez que Xapón é pionero en promover as tecnoloxías limpas, aínda que á vez é un dos cinco principais emisores de CO2.

Pero a redución prometida, ¿serán boas novas?

De momento, polos despachos de axencias, que están chegando, suponse que se será unha boa noticia, aínda que en ningún deles, dise a forma de reducir as emisións (rtve) (Público -pt).

O consumo de enerxía de Xapón, é de máis 6.895 de kw/h per cápita e a maior parte da enerxía consómena as grandes empresas.

Ademais, Xapón ten escasos recursos para obter enerxía eléctrica, xa que a maior parte obtena do petróleo, seguida da nuclear, a hidroeléctrica, o carbón e as alternativas.

E entre os maiores consumidores de enerxía eléctrica son: as industrias pesadas, as industrias lixeiras e o gasto doméstico. É de reseñar que o consumo de enerxía en Xapón é cada vez máis eficaz, grazas ao uso masivo de maquinaria de baixo gasto, xa que se non fose por iso, seguramente Xapón non estaría onde está.

O problema desta iniciativa, é que seguramente apostarán polas nucleares (son a terceira potencia do mundo con 56 centrais en 2007) aínda que Xapón, ao mesmo tempo é o sexto país do mundo en capacidade de renovables instalada, pero iso non significa nada, xa que con 127 millóns de habitantes, teñen a mesma capacidade instalada que Alemania ou España, polo que esa cantidade de enerxía renovable, apenas significa nada.

Se queren apostar de verdade por reducir as emisións, deberían de comezar aumentado a súa capacidade de enerxías renovables, xa que pola contra, as promesas non servirán de nada.

Written by ar

Setembro 7th, 2009 at 9:28 p.m.