Ciencias

Enerxías renovables, bioloxía, ciencias, política, historia, opinións…

Archive for the ‘ecoloxía’ tag

Crónica do desmantelamento do TK Bremen na Bretaña Francesa

with one comment

Na noite do 15 ao 16 de Decembro, o cargueiro de bandeira maltesa TK Bremen, quedou encaiado na praia de Kerminihy preto de Lorient (Bretaña francesa) durante o temporal Joachim. Cunha tonelaxe de máis 2.000 toneladas, 109 metros de eslora e 220 toneladas de fueloil que rapidamente comezaron a saír e contaminaron a praia. As autoridades viron que o barco estaba moi danado como para ser reparado, polo que decidiron desmontalo, coa desvantaxe de que estaban nunha zona da Rede Natura 2000, polo que as precaucións incrementáronse.

 

IMGP4191

 

Fotografía en Flickr de bentanneau

 

Na medianoite do día 15 ao 16 de decembro, o buque TK Bremen con destino a Inglaterra, queda á deriva e pide axuda ao centro de CROS Etel cando se atopa a 2 quilómetros ao sur da da Ria d’Etel.

 

 Mapa de Préfecture Maritime de l’Atlantique

 

Os remolcadores con base en Lorient non poden saír do porto debido ó mal estado da mar (ondas de 5 a 7 metros de altura) e pasadas as 2 da mañá, o capitán acaba pedindo axuda á Prefectura Marítima do Atlántico para desaloxar o buque, sendo rescatados en diferentes quendas, os 19 membros da tripulación por un helicóptero NH90 Caïman da flotilla 33F da Base Aeronáutica Naval de Lanvéoc-Poulmic.

O remolcador de altura Abeille Bourbon con base en Brest recibe a orde de saír para tentar evitar que o buque parta, pero o TK Bremen queda á deriva durante máis de 2 horas e acaba encallando na mañá do 16 de Decembro na praia de Kerminihy onde foi arrastrado pola forte ondada producida polo temporal Joachim que afectaba a Francia e Alemaña neses días.

Vídeo de BFM.TV dende un helicóptero sobrevoando ao barco

O buque contiña 180 toneladas de fuel e 40 de gasoil que rapidamente se estenden pola praia que queda cuberta de hidrocarburos, a pesar dos labores dos servizos de emerxencias por estender barreiras co fin de evitar a polución, especialmente polas dunas e doas as rías próximas, nunha zona catalogada de Natura 2000.

 

 

 Fotografía de TK Bremen – AP Photo – Mael Prigent –  Marine Nationale – Vía The Atlantic

 

O mesmo 16 de decembro co buque encaiado na praia, a ministra francesa de Ecoloxía e Desenvolvemento sustentable, Nathalie Kosciusko-Morizet, chega á zona para coñecer a situación de primeira man e o día 19, o ministro de Agricultura e Pesca Bruno Lle Maire, chega á Ria d’Etel para coñecer a situación na que se atopan as bateas de mexillón e os cultivos de ostras

O 20 de decembro, as autoridades francesas despois de analizar os danos que se produciron no buque, deciden o desmantelamento in situ do buque xa que é imposible sacalo da zona sen que se parta en dúas.

Nos primeiros momentos, a Mariña Francesa comeza o proceso para evitar a contaminación co baleirado dos tanques, pero este labor pásaa a realizar a empresa holandesa Smit, especializada neste tipo de labores xunto con Lles Abeilles International, nunha operación no que o acceso aos tanques estaba seriamente dificultada debido á zona na que se atopa (unha zona de especial protección ambiental).

O 23 de decembro termínase o baleirado dos tanques e de limpeza da praia, momento no que se pecha ao público para realizarse o desmantelamento, que é realizado pola empresa holandesa Europe Déconstruction, que tamén realizaron o desmantelamento do Rokia Delmas en 2006 e do MSC Napoli en 2007.

Os traballos inícianse o 26 de Xaneiro, onde van traballar 40 operarios durante día e noite, para que en 2 semanas, non quede rastro do buque. A operación de desmantelamento estímase nun custo de 10 millóns de euros.

 

 Foto de Préfecture Maritime de l’Atlantique

 

 Fotografía de Le Figaro.fr

A importancia de que o desmantelamento fose o máis limpo posible, débese a que a praia de Kerminihy atópase nunha zona de dunas, pertencentes á rede europea Natura 2000, ademais de que a zona de Lorient na que se atopa, é unha zona coñecida por ter un importante sector mexilloeiro e de cultivo de recoiro, polo que a importancia de evitar unha marea negra e a existencia de metais pesados na auga, era vital.

O consello xeral de Morbihan vaise a acudir como parte civil nun xuízo para pedir responsabilidades á armadora e paguen o custo das operacións de limpeza da praia e desmantelamento do buque.

Segundo publicou a organización ecoloxista Robin deas Bois e posteriormente confirmado por Le Monde, o buque, construído en Corea do Sur en 1982, presentaba importantes deficiencias na estrutura.

Desde 1999 e nunha trintena de inspeccións, detectouse en 2000 problemas na seguridade da navegación, corrosión en 2001, faltas no mantemento dos equipamentos en 2003 e entre 2004 e 2005 diferentes faltas en prevención de accidentes. En 2006, o buque non puido partir dun porto ruso debido a importantes deficiencias en materia de seguridade ata que foron reparadas.

En 2010 nunha inspección en Ucraína detectáronse 6 deficiencias en seguridade contra incendios, seguridade na navegación… pero o buque puido partir. A última inspección foi o 24 de Novembro de 2011 tamén en Ucraína, e atopáronse deficiencias no equipamento contra accidentes e na estabilidade da estrutura do buque.

Recomendado a reportaxe fotográfica de 29 fotografías de The Atlantic co proceso completo

Máis información

Cedre – Tk Bremen – The Incident

Un cargo s’échoue sur la côte près d’Etel (56)

Wikipedia.fr – TK Bremen

Robin Des Bois – TK Bremen

Salvaging the TK Bremen

Malmené par la tempête, un cargo s’échoue en Bretagne

Cargo échoué : l’armateur sommé de réhabiliter le site

Le cargo échoué en Bretagne sera sûrement démantelé

Le démantèlement du cargo échoué en Bretagne a débuté

Le capitaine du “TK-Bremen” est devant la justice

TK Bremen. Le démantèlement terminé, le site va pouvoir être nettoyé

TK Bremen: le Morbihan partie civile 

Les inspections du “TK Bremen” soulignaient des déficiences de structure

Written by ar

Xaneiro 30th, 2012 at 7:06 p.m.

Polémica cancelación da fábrica de baterías de Nissan en Portugal

without comments

Nissan acaba de anunciar a cancelación da fábrica de baterías para coches eléctricos en Portugal que ía supor un investimento de 156 Millóns e preto de 200 postos de traballo. Segundo Nissan, non necesita novas fábricas de baterías, xa que co catro que teñen son suficientes. Outra das causas, é que do custo total, 44,2 millóns corrían a cargo do goberno luso que agora se bota atrás porque a Troika non lle permite ofrecer incentivos fiscais a empresas. En 2008, Portugal anunciara un ambicioso plan de fomento do coche eléctrico con Nissan como beneficiaria.

 

Antecedentes

En 2008 Portugal anunciaba o acordo co consorcio Renault-Nissan para promover o coche eléctrico mediante a creación dunha gran rede de postos de recarga (320 para 2010 e 1.300 para 2011) e amplos incentivos fiscais para a compra dos coches, tanto no prezo de compra como no pago de impostos nos anos posteriores á compra co obxectivo de que no 2011, o 20% da frota de automóbiles do país fosen de emisións cero.

No marco de todo este ambicioso plan de fomento do coche eléctrico, o pasado 11 de Febreiro, o Chief Operating Officer de Nissan, Toshiyuki Shiga e o entón presidente José Sócrates, anunciaban a creación dunha fábrica de baterías eléctricas en Cacia ás fóra de Aveiro (Portugal) nun ambicioso proxecto que suporía o investimento de 156 millóns de euros e a creación de 200 postos de traballo directos.

Portugal, partía cunha gran vantaxe con respecto a outros países debido á súa privilexiada situación xeográfica e porque se trata do quinto produtor mundial de litio .

Nissan anuncia a cancelación da fábrica

Esta semana coñeceuse o anuncio da cancelación do proxecto de Nissan en Portugal. En declaracións á Axencia Lusa do portavoz de Nissan en Portugal, António Pereira-Joaquim, dixo que a alianza Renault-Nissan “decidiu suspender a fábrica de baterías eléctricas en Portugal porque, despois de analizar detalladamente o plan de negocios, chegouse á conclusión de que as catro fábricas repartidas por todo o mundo serían suficientes para os obxectivos da compañía para uns 1,6 millóns de coches eléctricos en 2016 en todo o mundo”.

“O Mundo cambiou moi rápido e Nissan tivo que tomar unha rápida decisión sobre o investimento que estaba a realizar en Aveiro, na fábrica para producir as baterías: fai quince días confirmouse a inviabilidade da fábrica en Aveiro para abastecer as baterías para as fábricas de Nissan en Turquía, Inglaterra, Barcelona e Estados Unidos, porque xa teñen subministración por outras fábricas do grupo que están a producir” segundo declarou a Expresso unha fonte de Nissan en Portugal. Nissan prefire fomentar a produción nas fábricas xa existentes en Sunderland (Reino Unido), Vama (Xapón), Smyrna (Estados Unidos) e Slinns (Francia), en lugar de abrir a nova fábrica de Aveiro.

Un dos problemas do investimento de Nissan en Portugal era que non estaba asociada a unha fábrica de vehículos eléctricos, polo que “como Xapón está a producir máis baterías do que inicialmente foi previsto, tense a capacidade para abastecer a produción anual de vehículos eléctricos, polo que os proxectos da fábrica de Aveiro son inviables”. As cifras máis baixas de produción serían dunhas 50.000 baterías anuais, nunha área de 20.000 metros cadrados de produción.

Con todo, para tentar saír da lea, o consorcio Renault-Nissan anunciou que estaría disposta a ampliar a fábrica de Renault en Cacia, no lugar no que se ía a construír a planta de baterías, aínda que sen confirmar a noticia.
Portugal e as axudas a Nissan

O Goberno Luso htivo que saír ao paso do anuncio de Nissan con dúas frontes de batalla.

Por unha banda, o Presidente da Agência para ou Investimento e Comércio Externo de Portugal (AICEP), Pedro Reis, aseguraba que non era unha cancelación porque “unha suspensión non é unha cancelación“.

“Hai que facer unha diferenza entre unha suspensión e unha cancelación, ou sexa, unha cancelación é algo definitivo, mentres que unha suspensión é colocar nun estado de hibernación esa mesma decisión”. “Nissan sinalou que Portugal é un país competitivo para a localización dos proxectos industriais e con boas condicións para atraer investimento, especialmente para o cluster do automóbil”.

Esta opinión é tamén a defendida tamén polo Ministerio de Economía e polo primeiro ministro Passos Coelho que dixo que Nissan non decidiu “cancelar” nin “deslocalizar” o investimento en Portugal, máis ben o que fixo foi “atrasar o investimento”.

Pola súa banda o secretario de Estado dos Asuntos Fiscais, Paulo Núncio, dixo que “o acordo asinado coa Troika impide ofrecer novos beneficios fiscais para manter o proxecto da fábrica”.

“O acordo asinado entre o Estado portugués e a ‘troika’ impide expresamente novos beneficios fiscais ou alargar os existentes”. O Secretario de Estado con todo, decidiu non facer comentarios ás contrapartidas que realizara o anterior executivo con Nissan e outras empresas antes de ter que ser rescatada pola Troika.

Dos 156 millóns de euros de investimento previsto por Nissan, o goberno luso poría 44,2 millóns de euros mediante investimentos do QNRE (Quadro Nacional de Referência Estratéxica) xa que o goberno de Sócrates declarara o investimento de Nissan como PIN (Proxecto de Interese Estratéxico Nacional).

A cualificación de PIN, garantía ao promotor do proxecto a máxima celeridade para a licitación e o acceso preferente a incentivos financeiros mediante créditos a interese cero así como beneficios fiscais por parte do Estado como ocorreu no pasado coa recente piscifactoría de Pescanova, pola que Portugal achegaba máis da metade do investimento a fondo perdido e en beneficios fiscais, pola que o grupo galego obtivo unhas axudas de 45 millóns de euros dos 140 millóns totais do proxecto.

A Câmara de Aveiro tamén beneficiara a Nissan coa devolución do 96% dos impostos correspondentes á fábrica (127.000 euros) e que agora provocou que pidan a Nissan explicacións.

A burbulla do coche eléctrico en Portugal

A pesar dos numerosos incentivos fiscais anunciados en 2008, Nissan só vendeu 92 vehículos Leaf (o modelo estrela do grupo automobilístico) entre Xaneiro e Novembro dos cales 42 foron comprados por empresas, ademais de que os pagos dos coches se facían con atraso.

Sen os incentivos fiscais, un Nissan Leaf ten un custo de 35.850 euros en Portugal, nun dos países cos salarios máis baixos da zona euro.

Por outra banda, a posta en marcha das electrolineras anunciadas en 2008 polo goberno, non levaron a cabo en tempo e forma. Segundo Nissan, faltan por instalar uns 50 postos de recarga rápida que terían que estar xa operativas en 2010.

Dentro do propio executivo recoñeceuse a existencia da burbulla do coche eléctrico na que viviu Portugal e o secretario de Estado dá Enerxía, Henrique Gomes, relativizou a decisión tomada pola empresa de cancelar o investimento á vez que recoñecía a posible burbulla: “A empresa ten tres fábricas de baterías en todo o mundo. Se considerásemos a produción máxima de Cacia, estariamos a falar dunha produción de 500.000 baterías en catro anos. Persoalmente non vexo onde habería mercado en Europa”.

Nas últimas semanas o Instituto de Engenharia de Sistemas e Computadores do Porto (INESC) tivo que cambiar a previsión de 250.000 coches eléctricos para tan só 50.000 (estímase que a cantidade real de coches exclusivamente eléctricos apenas chegue á metade) e o propio secretario recoñece que aínda nos atopamos nunha fase piloto na que o sistema eléctrico debe de cubrir os custos”.
Máis información

Governo não pode dar incentivos fiscais para a Nissan ficar em Portugal

Renault-Nissan suspende fábrica de baterias elétricas em Portugal

Nissan decidiu cancelar fábrica de baterias há duas semanas

Nissan cancela investimento de 156 milhões em Aveiro

Nissan decidiu cancelar fábrica de baterias há duas semanas

Nissan: BE pede esclarecimentos ao Governo sobre contrapartidas

Fábrica Nissan: Governo não pode dar incentivos fiscais para empresa ficar em Portugal – Secretário de Estado

Renault-Nissan avalia ampliação da actual fábrica em Aveiro

Fábrica da Nissan ia receber apoios públicos de 44 milhões

Nissan recebeu devolução de 127 mil euros

AICEP lê recuo da Nissan em Aveiro como “hibernação”

Acordo com a troika inviabiliza negociação com a Nissan

Fábrica da Nissan: não há nada que o Governo possa fazer

2008 – Renault-Nissan y Portugal firman un acuerdo para promover el coche eléctrico

Es la física, estúpido

Al coche eléctrico le falta chispa

Fábrica da Nissan já não vai para Cacia, Aveiro: comprem mais Qashqai

Written by ar

Decembro 14th, 2011 at 2:19 p.m.

Borrador da Nova Lei de Montes de Galicia

without comments

A Xunta acaba de dispoñer a disposición pública o borrador da Nova Lei de Montes de Galicia. Pódese descargar dende esta ligazón ou vendo o arquivo a continuación.

Borrador_Lei_de_Montes_de_Galicia

Written by ar

Xuño 17th, 2011 at 2:18 p.m.

A choiva das Rías Baixas fai máis produtiva á Ría de Vigo

without comments

Ría de Vigo - 31/10/2010 - HDR

Nestes días, coñeceuse a publicación do estudo definitivo por parte do CSIC mediante o proxecto IMAN, no que tras recoller durante 2 anos mostras de choiva da Ría de Vigo, chegaron á conclusión de que tras os días de choiva, a Ría de Vigo é máis produtiva. Cal é o motivo?

Todo se debe á química das choivas porque nas Rías Baixas, conteñen unhas cantidades mellores de nutrientes orgánicos e inorgánicos que aumentan a produtividade do fitoplancto e por tanto do resto de organismos da cadea trófica, neste caso o marisco da ría de Vigo.

A choiva nas Rías Baixas ten un mellor contido de compostos de nitróxeno; en especial, débese a un maior contido en ácidos húmicos, necesarios para favorecer a actividade do fitoplancto, xa que o nitróxeno é un nutriente esencial para o crecemento do fitoplancto.

Desta forma, o material depositado sobre o mar por choiva cargada de partículas en suspensión, ten un impacto positivo sobre a produtividade da ría ao promover a actividade de tanto a base como a cúspide da cadea, fitoplancto e bacterioplancton; produtores primarios e descompoñedores da materia orgánica.

Ao longo das 650 mostras de choiva dos dous últimos anos e a análise da produtividade en tres zonas de mostraxe, afastadas entre si e totalmente diferentes (Illas Cíes, Bouzas e Redondela) observaron diferenzas, como que a choiva que cae sobre as Cíes contén máis proteínas que as doutros puntos urbanos ou rurais, pero próximos ao centro urbano.

Un dos problemas que ven é que se a contaminación atmosférica aumentase por encima do normal, a produtividade xa non sería a mesma, porque en lugar de ser beneficiosos as achegas da choiva, a carga sería excesiva, polo que se convertería en contaminante ao reducir a produtividade das rías.

A diferenza principal con respecto á auga que chega dos ríos en tempadas de riadas ou con depuradoras ineficientes, é que esta chegada masiva de auga doce dos ríos, prexudica ás rías, xa que rompe a dinámica das rías tanto de nutrientes como de correntes, modificando a salinidade das rías.

Isto é especialmente notable despois das tempadas de incendios, onde as primeiras choivas, arrastran no seu proceso erosivo da capa superficial queimada diferentes cinzas xa sen materia orgánica, así como lodos e limos cuxo exceso prexudica ás rías.

Algo parecido ao que se viu na Ría de Vigo, ocorre coas zonas mariñas que están á beira dos desertos, xa que están influenciadas polos ventos dos desertos cargados de nutrientes, en especial o ferro, necesario para a cadea de transporte electrónico das plantas.

Por iso é polo que algunhas das zonas pesqueiras máis importantes do mundo estean preto de desertos (véxase Banco Canariosahariano) ou en zonas con influencia dos ventos cargados de partículas de ferro.

Por esta razón existen zonas HNLC nos océanos, que teñen unha gran cantidade de nutrientes pero unha baixa cantidade de clorofila, porque non hai ventos cargados de ferro, por iso é polo que desde hai un tempo existan proxectos para fertilizar os océanos con partículas de ferro.

PD: Gustaríame que o post fóra bastante máis completo, pero ando metido en exames.

Máis información

Proyecto Iman

La ría de Vigo produce el doble de marisco tras un día de lluvia

Las lluvias torrenciales ponen en peligro el marisco de las Rías Baixas

El agua de la lluvia tiene efectos positivos sobre la productividad de la ría de Vigo

Iron fertilization

Fertilizing the Ocean with Iron

Controlar la lluvia para sanear las rías

A Xunta segue coa súa política de escurantismo informativo en materia contra incendios

without comments

A Xunta de Galicia segue coa ocultación de datos, na súa política contra incendios. O último caso, foi o incendio que está a afectar a Laza, que comezou o domingo. Ese día, o incendio “non existía”, o luns oficialmente había 15 hectáreas calcinadas e onte de súpeto, xa había 900. Os medios desprazados sobre o terreo, falan de que son moitas máis hectáreas das que fala a Xunta. Todo un exemplo da nefasta política en materia antiincendios con recorte de fondos (8,7 millóns en 2010) e unha televisión pública que até hai unha semana non informaba os incendios menores de 80 Ha

O incendio que se orixinou sobre as 16 horas do Domingo pasado, na parroquia de Camba, en Laza (Ourense); segue activo debido a unha Xunta totalmente desbordada, nunha zona de alto valor ecolóxico, xa que se atopa moi próximo do Parque Natural do Invernadoiro, que forma parte da Rede Natura e declarado lugar de Interese Comunitario (LIC É1130002 – pdf), e do que a Xunta está obrigada a informar de toda incidencia e de actuar con maior medida que no resto de lugares. Nesta ocasión, o incendio afectou a parte do LIC.

Características

Formaciones herbosas de Nardus, brezales secos y pastos pioneros sobre superficie rocosa. Prados ibéricos silíceos de Festuca indigesta. Robledales de Quercus robur y pyrenaica. Pinares de Pinus sylvestris.

En el extremo oriental de la LIC encontramos las Gargantas del río Bibei, con fuertes pendientes, viñedos aterrazados, encinas y olivares que denotan un enclave de marcada influencia mediterránea.

Calidad

Zona de alto interés botánico que en la actualidad se recupera de los efectos de un incendio en 1985; presenta intrusiones de especies mediterráneas y amplias zonas de regeneración natural del bosque autóctono (Parque Natural do Invernadeiro).

Poblaciones estables de Lobo (Canis lupus).

No existe ningún núcleo habitado en la zona central de O Invernadeiro- Serra de Queixa (5000 Has).

Muy buena representación del hábitat 6230 (Formaciones herbosas con Nardus) conteniendo el 97% de lo existente en Galicia-atl, lo que representa el 90% de lo existente en la región atlántica.

También es destacable la presencia de prados ibéricos silíceos de Festuca indigesta (6160).

Vulnerabilidad

Zona de alto riesgo de incendios por quemas incontroladas. Alto riesgo de mortandad de fauna por uso de veneno.

MARM – PDF

Grazas á nova política en materia contra incendios posta en funcionamento o ano pasado, para a Xunta os incendios non son incendios, ata que levan 20 hectáreas calcinadas.

O Domingo, o incendio non existía e o luns, como “oficialmente” non excedía as 15 hectáreas tampouco se informou. Onte, a Consellería de Medio Rural, informou de que o incendio xa levaba 900 hectáreas, aínda que medios desprazados sobre o terreo, xa están a falar de que levan entre 1.500 e 2.000 hectáreas.

Os propios militares da Unidade Militar de Emerxencias, que tiveron que regresar a Galicia onte (despois de que a Xunta dixéselles que non os necesitaban debido aos poucos incendios que había), xa falaban de máis de 1.000 hectáreas, cando a Xunta aínda non sacara a nota na que informaba das 900 hectáreas oficiais.

Para escusarse, a Xunta afirma que a zona é de moi complicado acceso, así como dos fortes refachos de vento. Aínda que eses factores non provocan que oficialmente se pasen de 15 a 900 hectáreas.

Por su parte, distintos alcaldes de ayuntamientos limítrofes con Laza han asegurado a Europa Press que las llamas no han afectado a sus municipios. Así, tanto el regidor de Castrelo do Val, Vicente Gómez, como el de Cualedro, Luciano Rivero, y el de Vilariño de Conso, Ventura Sierra, han confirmado que el fuego se extendió hacia el Norte y, en concreto, hacia la vecina localidad de Chandrexa de Queixa.

En todo caso, Gómez ha resaltado que el fuego “lleva ardiendo varios días” y que el frente es “bastante amplio”. “Se trata de un incendio de grandes proporciones”, ha recalcado, para advertir a continuación a la Xunta de la importancia de dar “datos correctos”. “Engañándose uno mismo no se consigue nada más que provocar a los que plantan fuego”, ha puntualizado.

Europa Press

Para combater o incendio de Laza, o Estado Central, envío 120 militares, 24 vehículos, seis motobombas e catro camións, que sumaron aos 9 axentes forestais, 26 brigadas, sete motobombas, tres pas, 10 helicópteros e once avións que xa traballaban na extinción

Todo se suma ás denuncias de recorte de Fondos en materia de prevención e das pésimas condicións laborais do persoal para a extinción dos incendios da Xunta de Galicia.

Por su parte, el sindicato CCOO denunció este martes las “penosas” condiciones laborales del personal que trabaja en los operativos contra incendios y criticó el recorte de cerca de nueve millones de euros acometido por la Xunta en materia de prevención.

La responsable de salud laboral del sindicato, Ascensión Esteban, señala en un comunicado que existe una “falta de inversión” en medios técnicos y humanos y lamenta la falta de formación de los profesionales que día a día se enfrentan a un fuego “que no da cuartel”.

Esteban explica que los trabajadores que integran las brigadas contra incendios son contratados eventuales cuya formación es “ridícula” pues se limita a un curso de dos días que no contempla ninguna parte práctica. “Esta situación provoca no solo inseguridad sino también un alto riesgo de accidentes de consecuencias irremediables”, asegura la sindicalista.

El MUNDO

En días pasados, decatabámonos mediante informacións en El País, de que os axentes forestais reciben botas que non se poden achegar ao lume (1) ou que a Xunta repartiu agora as axudas para a limpeza de montes.(2)

(1)

La Xunta entregó este año por todo material de protección personal a los forestales fijos que trabajan en la extinción de incendios unas botas de goretex de la marca Robusta. En la etiqueta del calzado se advierte, junto a otras instrucciones de uso: “No las acerque a una fuente de calor porque se acartonaría la piel”. Los agentes no las usan en sus salidas para apagar los fuegos (son de uniforme, no de extinción) pese a que los delegados en el comité de seguridad de prevención de riesgos preguntaron a los representantes de la Xunta si el calzado era apto para acudir con él a los incendios “y contestaron que sí”, sostiene Carlos Hermida, delegado de prevención del comité de seguridad y salud de incendios de Galicia, que preside el conselleiro de Medio Rural, Samuel Juárez.

El PAÍS

(2)

La Consellería de Medio Rural empezó la pasada semana a notificar a las comunidades de montes en mano común las ayudas para la prevención de incendios forestales que fueron convocadas en abril y que, para mayor sorpresa de los solicitantes, excluyen toda subvención a la contratación de personal para las labores objeto de la convocatoria, fundamentalmente la limpieza del monte. En algún caso, la notificación de las ayudas otorgadas se produce cuando ya ha ardido el monte que se trataba de proteger.

EL País

Onde se atopa Feijóo?

Nesta ocasión, o Presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, aínda non acudiu a pé de incendio, tal como fixese en 2006 cando acudiu xunto con Mariano Rajoy e Rafael Louzán, a “extinguir os incendios”.

Fotografía de Josecarlos

Esta mañá, en lugar de acudir sobre o lugar para informarse ou facerse a foto, está no porto de Burela (Lugo) e ao longo de todos os incendios ocorridos en Galicia, non acudiu a ningún, a informarse sobre o terreo.

Contraste coa etapa do Bipartito

Durante o 2006 co Bipartito, a Consellería de Medio Rural, encargada da xestión da extinción dos incendios, facía público o número de focos activos, localización, os medios presentes, nivel de alerta, estradas e entidades de poboación afectadas. Para iso, informábase mediante SMS, vía telefónica e mediante internet na páxina de Medio Rural (agora xa non é accesible), con actualización cada media hora nos momentos máis fortes da crise (até 300 focos simultáneos), independentemente da súa extensión.

Todo iso, a pesar de que era unha publicidade moi negativa para o goberno, que en moitas ocasións estaba desbordado pola magnitude da catástrofe. De feito, a maioría de medios de comunicación podían ter directa co Conselleiro de Medio Rural, Alfredo Suárez Canal, podéndoo localizar á 1 da mañá para entrar en directo nos medios informativos, algo que foi aplaudido mesmo pola oposición.

Este mapa, é un mapa realizado por internautas, ante a ausencia de datos e manipulación informativa da Xunta de Galicia
Ver Incendios Forestais – Incendios Forestales – Galicia 2010 nun mapa máis grande

Máis información

La Xunta no informó del fuego en Laza, que ya arrasó 2.000 hectáreas

El fuego arrasa más de 1.000 hectáreas en Ourense

Los incendios se disparan en Ourense y desbordan a la Xunta

El PSdeG censura el recorte de la Xunta de 8,7 millones

Sierra de O Invernadoiro a análisis.

Desfeita incendiária atinge o Invernadoiro e ameaça a Serra do Courel

Oscurantismo informativo

Despliegue militar en Laza para controlar el incendio más devastador de Galicia

Os recortes da Xunta en materia de prevención de incendios poñen en perigo os montes

31 Minicentrais en camiño de ser aprobadas pola Xunta

without comments

A Xunta de Galicia segue coa súa política de desfeita dos ríos. Despois de anos nos que se permitiu todo nos ríos galegos, segundo o anunciado no DOGA do pasado Venres, poderanse pór en funcionamento 31 novas minicentrais (aprobadas durante os últimos días do Goberno de Fraga), se se adaptan ás novas esixencias medioambientais, a pesar de que foron rexeitadas polo Parlamento de Galicia e a propia Xunta recoñece o mal estado dos ríos e os encoros da Demarcación na que se proxectan as novas minicentrais.

Convén lembrar que Galicia é unha das rexións cos ríos máis “encaixoados” de toda Europa, debido á existencia de grandes centrais hidroeléctricas e minicentrais, que impiden o avance natural dos ríos, cos problemas de sedimentación, modificación de microclima e un longo etcétera.

As 31 novas minicentrais que se prevén que estarán en funcionamento sobre 2015, vanse a concentrar principalmente nos ríos Ulla, Verdugo e Tambre; que son os 3 sistemas de explotación máis sobrecargados, algo recoñecido tanto no Plan Hidroeléctrico de Galicia Costa, como pola propia Unión Europea, que xa avisou dos perigos existentes de novas minicentrais se se quere cumprir coa Directiva Marco da auga, que obriga a alcanzar un bo estado das augas antes do 2015.

No propio preámbulo da “Lei 5/2006, do 30 de xuño, para a protección, a conservación e a mellora dous ríos galegos (DOG Nº 137, 17.07.06)”, recoñécese que os problemas das centrais hidroeléctricas na calidade das augas de Galicia.

As paisaxes de Galicia están determinadas polos seus ríos. A auga e os ríos tiveron desde sempre un alto valor simbólico en Galicia; significaron hospitalidade, fraternidade e fonte de vida no sentido máis amplo. Arredor dos usos tradicionais da auga xurdiron relacións sociais e culturais integradoras, que permanecen na forma de recursos histórico-culturais e etnográficos.

Mais os ríos atópanse hoxe en perigo. A alteración física, debida sobre todo ás presas hidroeléctricas, a perda e degradación dos hábitats, a invasión das zonas de inundación por todo tipo de construcións, a sobreexplotación, a contaminación e a introdución de especies non nativas son os factores que máis contribúen á diminución da súa biodiversidade. Os mencionados recursos socioculturais corren a mesma sorte ca os ríos.

As presas hidroeléctricas fan que máis do 70% dos nosos leitos fluviais sexan inaccesibles ás especies migratorias. O salmón é un bo indicativo da perda de poboacións nos nosos ríos: nos últimos cincuenta anos as súas existencias reducíronse en máis dun 99%.

Lei 5 – 2006 — Augas de Galicia

Mesmo no Documento de Síntese do Plan Hidrolóxico de Galicia Costa, que é no que se basea para “recuperar” as novas minicentrais, recoñécese a sobreexprotación dos ríos.


De forma global, se observa que las masas de agua superficiales en mal estado de la Demarcación se encuentran mayoritariamente impactadas por la alteración del hábitat, seguido por la contaminación por nutrientes, sustancias prioritarias y materia orgánica.

A propia Xunta recoñece que os ríos están sobreexprotados, e con todo permitirá máis sobreexprotación:

O 27,5% dos Ríos Naturais e moi modificados (excepto encoros) non alcanzan o bo estado.

– Dos 17 encoros existentes na Demarcación, só 3 cumpren o bo estado e 14 deles non alcanzan o bo estado.

Picar para ampliar

Picar para ampliar

Documentación Plan Hidrolóxico Galicia Costa (Documento de Síntesis)

Se a propia Xunta recoñece o mal estado do 27% dos ríos da demarcación e do 82% dos encoros existentes na demarcación, porque permite novas minicentrais?


O problema das novas minicentrais, é que durante anos, apenas se realizou unha vixilancia ambiental nas concesións, o que provocou a desaparición de flora autóctona de fraga de río, para ser substituídos por especies invasoras como o Eucalipto; de “crecemento rápido para minimizar o impacto ambiental” pero sen ter os brutais efectos sobre o ecosistema e na maioría dos casos, os novos encoros como o do Umia ou das Minicentrais, simplemente proxectáronse cun interese económico e non ecolóxico/social (inundacións, etc…)

E o peor de todo, é que o control ambiental segue empeorando, cos asuntos turbios dun Conselleiro de Medio Ambiente imputado por falsidade documental por asinar obras como acabadas cando non finalizaran.

O chocante é que se trata da mesma persoa que permitiu a construción do Encoro do Umia, cando era Subdirector Xeral de Infraestruturas Hidráulicas, cunha Declaración de Impacto Ambiental copiada literalmente dun proxecto para HUELVA, no que nin se molestaron en cambiar os topónimos como Poboa de Guzmán ou Río Guadina e no que segundo esa “declaración”, en Caldas hai Lince Ibérico.

¿Puede una presa en el río Umia a su paso por Caldas afectar al lince ibérico? ¿Hay carreras de caballos en las inexistentes playas del monte Aloia? Así de surrealistas son algunas declaraciones de impacto ambiental presentadas por empresas para actuaciones en el medio natural gallego. Varios de los expertos que participaron en la mesa redonda A conservación dos ecosistemas. A problemática de Galicia denunciaron ayer que la mala calidad de estos documentos, unida a la pasividad de las administraciones, pone en jaque al patrimonio natural de la comunidad.

El Correo Gallego

Ademais, o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia e o Supremo consideraron ilegal a urxencia da ocupación de Leiras.

Non máis minicentrais nos ríos galegos

Máis información

Lei 5/2006, del 30 de xuño, para a protección, a conservación e a mellora dos ríos galegos (DOG Nº 137, 17.07.06)

Documentación Plan Hidrológico Galicia Costa

INFORMES BÁSICOS SOBRE O ENCORO DO RÍO UMIA.

Novo Plano Hidrolóxico: a excusa da Xunta para continuar co saqueo dos nosos ríos

La Xunta abre la puerta a 33 minicentrales más en ríos de gestión gallega

Oposición y ecologistas denuncian el “saqueo” fluvial del Plan Hidrológico

La Xunta reactiva 31 minicentrales eléctricas anuladas por el bipartito

A importancia dos lagartos nos ecosistemas insulares

without comments

O lagarto ocelado (Lacerta lepida) consume os froitos de gran número de plantas, algunhas delas claves na configuración das comunidades ás que pertencen. Así o demostrou unha recente investigación realizada polo grupo de Ecoloxía das Plantas no Parque Nacional das Illas Atlánticas, uns datos que ademais do seu interese teórico presentan tamén un elevado interese aplicado xa que “serán unha ferramenta sumamente útil para a xestión dos recursos naturais do parque”, tal e como salientou o director do proxecto, o profesor Luis Navarro, quen destacou que servirán “para formular a mellor estratexia de conservación das partes implicadas nesta interesante interacción entre organismos”.

Entre as plantas participantes desta relación complexa, atópanse algunhas de particular interese, como a camariña (Corema album), un dos principais valores botánicos do parque nacional que, grazas ao servizo que lle presta o lagarto, ve favorecida a dispersión das súas sementes. É a que máis se beneficia, pero non a única, outras plantas que se favorecen dos seus servizos son a zarzamora (Rubus ulmifolius), o abruñeiro(Prunus spinosa), a madreselva (Lonicera peryclimenum) e ata catorce especies de plantas máis que foron atopadas nos excrementos dos lagartos.
Esta interacción positiva para as plantas dáse con maior frecuencia en illas, xa que neses territorios, limitados no espazo e confinados con respecto ás masas continentais, os froitos carnosos constitúen unha maior proporción da dieta dos lagartos. Mentres que os seus conxéneres do continente teñen un acceso fácil a outro tipo de recursos alimenticios como os insectos, nas illas eses recursos son tamén limitados e a dieta a base de froitos adquire unha maior importancia relativa.

La importancia de los lagartos en los ecosistemas insulares from divulgare on Vimeo.

Máis info en duvi

As minas ó descuberto de Laciana serán levadas a xuízo pola UE

without comments

Las autoridades europeas han decidido demandar al Estado español ante el Tribunal de Justicia de las Comunidades Europeas por las irregularidades que supuestamente ha cometido la Junta de Castilla y León durante la evaluación ambiental de las explotaciones mineras a cielo abierto de MSP, ahora Coto Minero del Sil, en Laciana.

Diario de León – Vía Intentando Cambiar el Mundo.

A minaría ó descuberto é unha das actividades máis prexudiciais para os ecosistemas, debido aos efectos que provocan a nivel geomorfológico, emisión de contaminantes, afección de augas… como de afección ás especies do hábitat por mortalidade, fragmentación de hábitats… De feito, as explotacións de minería están obrigadas a detallar un anteproxecto de restauración do ecosistema afectado para cando a actividade cese.

O problema de todas as minarías a ceo aberto, pasa que hai unha sobreexplotación do ecosistema, sen atender a criterios ecolóxicos e só atendendo a criterios económicos.

E en canto aos informes de Impacto Ambiental que realizan as Comunidades Autónomas, son de rir especialmente como é o informe do caso, permitindo a minería nun ecosistema único que alberga especies únicas como o Urogallo (Tetrao urogallus) e o Oso Pardo Cantábrico (Ursus arctos).

Nunha zona que está catalogada como Rede Natura 2000, LIC e Zepa, cando todas esas directivas son moi restritivas no referido a actividades económicas de alto impacto ambiental como é a minería.

El documento resulta demoledor con la Consejería de Medio Ambiente, autora de los informes de impacto ambiental de los cielos abiertos. Considera que sus autorizaciones no permitieron «identificar, describir y evaluar de manera apropiada los efectos de los proyectos». De haberlo hecho correctamente, la Comisión estima que las evaluaciones hubieran concluido que el promotor debe asegurar que «hay certeza» de que los cielos abiertos producen efectos negativos sobre estas especies.

El documento resulta demoledor en algunos de sus argumentos, como el relativo a la Directiva que protege la Red Natura 2000, en concreto el LIC y la Zepa Alto Sil. La Comisión considera que las consecuencias sobre el oso y urogallo cantábricos «no pueden solamente evaluarse en términos de destrucción directa de zonas críticas de esas especies, sino que deben tenerse en cuenta la mayor fragmentación, deterioro y destrucción de hábitats».

Para rizar máis o rizo, o 15 de Xaneiro a Junta de Castilla y León, autora do aberrante informe de impacto ambiental, aprobou o plan de recuperación e protección do urogallo cantábrico en Castela e León ¿?, especie que estaba afectada pola mina ao descuberto.

El plan de recuperación del urogallo cantábrico establece las áreas que tendrán la consideración de zonas de especial protección para la especie, localizadas en las provincias de León y Palencia, y con él se regulan las áreas críticas, declarando como tales aquellos territorios incluidos dentro del ámbito de aplicación del plan de recuperación que se consideren vitales para la supervivencia y recuperación de la especie. Asimismo, plantea erradicar el furtivismo, evitar la mortalidad accidental y compatibilizar la gestión de la actividad cinegética con la conservación del urogallo cantábrico.

Fundación DiCYT

Ligadas
Revista Quercus

Intentando Cambiar el Mundo

MARM – ESTRATEGIA PARA LA CONSERVACIÓN DEL OSO PARDO CANTÁBRICO (pdf)

Written by ar

Xaneiro 30th, 2010 at 10:19 p.m.

Xogando cos cartos da Natureza

without comments

No ano 1900 o británico Albert Fuller Ellis, chegou a Nauru para comezar coa explotación dos Fosfatos na pequena illa do pacífico de Nauru (a illa ocupa o que ocupa un aeroporto dunha gran cidade). Desde entón, Nauru unha pequenísima illa, con apenas agricultura, puxo as súas esperanzas na minería dos fosfatos. Co paso do tempo, veuse que se trabucaron.

Landing: Final Approach Nauru island
Fotografía de tgerus en Flickr

Fai preto de 200 anos, o capitán dun barco inglés descubriu este lugar e chamouno “Pleasant“, que significa agradable. Despois de que alguén levase un anaco de madeira e caese en mans dun químico, o químico determinou que a illa podería ser moi valiosa debido ao fosfato.

Cando en 1906 creouse a Corporación de Fosfatos de Nauru, Nauru converteuse nun dos maiores produtores de fosfatos do mundo. Por mor da I Guerra Mundial, Nauru convértese en territorio británico de ultramar e a compañía pasa a mans do británico.

Nauru - 076.jpg
Fotografía en Flickr de Christopher Robbins

Coa chegada das correntes independentistas en 1967, Nauru logra a súa independencia da metrópole e a súa independencia económica ao comprar a compañía dos Fosfatos.

Nauru - 099.jpg
Christopher Robbins

Grazas ás vendas dos fosfatos, os nauruanos pasaron a recibir de forma gratuita, ou por unha cota simbólica, vivenda, electricidade, auga, teléfono e servizo médico. A educación tamén era gratuíta e o goberno adoitaba custear as custosas escolas particulares no estranxeiro. Todo un paraíso fiscal na década dos 90. Con todo na actualidade, necesitan importar de Australia a maioría dos alimentos (incluíndo a auga potable) e a poboación sofre graves problemas de saúde.

O 30% dos maiores de 25 anos e o 50% dos maiores de 50 sofren diabetes debido aos cambios nos modos de vida (a segunda maior taxa de diabetes do mundo), cunha redución da esperanza de vida, até os 49 anos, ademais de que a capacidade de carga da illa, non dá para máis e non é suficiente para as máis de 10.000 persoas que viven en 21 quilómetros cadrados.

Nauru - 013.jpg
Christopher Robbins

A independencia financeira foise ó carallo cando o seu goberno decidiu colocar os beneficios (máis de 1.000 millóns de dólares) nun fideicomiso do mercado asiático.

Coa chegada das crises asiáticas, os malos investimentos do fondo, converteron a Nauru, un pequeno país que era bastante rico, a pasar á “pobreza” e cunha poboación enferma, cuns depósitos de fosfatos que están a piques de acabarse e cunha débeda externa de máis de 140 millóns de euros, para un país que non ten outros recursos.

O caso de Nauru garda moitas similitudes con Islandia e a súa aposta nos bancos, que fixo que hai pouco Islandia pasase de ser un dos países máis avanzados, condicións sociais e riqueza…. pasase á banca rota.

Posiblemente o caso de Nauru, tamén poida servir a moitos outros países que apostan pola explotación das súas riquezas naturais como advertencia de que todo chega ao final, incluídas as riquezas naturais que parecen inesgotables.

Máis información en 123456 7

Written by ar

Decembro 17th, 2009 at 7:29 p.m.

Salvemos as dunas, salvemos Cíes

with one comment

muxieiro1

muxieiro2

Fotografías de Adega

Para a realización das obras, escúdanse en que o plan director de conservación das illas, non foi aprobado no seu momento, polo que agora teñen a “legalidade” para facer ese acto salvaxe contra o ecosistema dunar.

Coa destrución desta duna, perderase posiblemente definitivamente parte do ecosistema dunar de parte da Illa, debido á entrada e propagación de plantas invasoras, como a Arcthoteca calendula e a perda de flora única en Galicia, que só se pode atopar nesa duna como a camariña (Corema album) e herba de namorar dás dunas (Armeria pungens).

E sen dunas, a praia de Rodas, non sería a mellor do Mundo, según The Guardian.

Salvemos as dunas, salvemos Cíes

Máis información da problemática en ADEGA

Written by ar

Outubro 1st, 2009 at 11:00 p.m.