Ciencias

Enerxías renovables, bioloxía, ciencias, política, historia, opinións…

Archive for the ‘axudas’ tag

Conxeladas as axudas á Investigación en Galicia

without comments

Seguindo a política redución de Gasto que leva aplicando a Xunta de Galicia, acábase de anunciar a conxelación de novas axudas á investigación en Galicia e a redución dos programas de investigación actuais.

O pasado martes 14 de Xuño, na Secretaría Xeral de Universidades da Xunta de Galicia, explicouse aos vicerreitores das tres universidades galegas, que xa se atopan transferidas as competencias en materia de Investigación desde a Consellería de Industria e desde a Consellería de Educación (Secretaria Xeral de Universidades).

Ao mesmo tempo, nesa mesma reunión, informouse aos vicerreitores de investigación sobre as previsións da Xunta no referido ás convocatorias que se esperan realizar ao longo de 2011.

Estas previsións resúmense en cinco puntos segundo o comunicado a Vicerreitoría de Investigación da USC; sendo o punto cinco o clave:

1 – Consolidación de grupos. Estase a resolver a recente convocatoria de grupos, e esperan sacar unha nova convocatoria de grupos este ano para ‘grupos preconsolidados’.

2 – Sairá unha convocatoria de contratos predoutorais (posiblemente a principios de Xullo), dentro do plan I2C, que substitúe ao antigo plan INCITE.

3 – Sairá unha nova convocatoria para estancias, pero só para os contratados María Barbeito e Anxeles Alvariño.

4 -Sairán as prórrogas dos programas Parga Pondal, Isabel Barreto e María Barbeito correspondentes ao anterior plan INCITE 2006-2010.

En concreto, a Consellería de Educación comprometeuse onte ao financiamento da consolidación, durante tres anos, de todos os investigadores do programa Parga Pondal contratados polas tres universidades galegas.

Segundo o comunicado da Xunta

“A Consellería de Educación anunciou que financiará durante tres ano a aqueles investigadores procedentes do programa Parga Pondal, e que estean contratados de xeito estable polas universidades galegas. Vázquez Abad sinalou que estas axudas supoñen un investimento de 1.118.000 non ano 2011 para a consolidación de 26 investigadores que levan contratados desde ou 1 de xaneiro de 2010 ata ou 1 de xuño do presente ano. Cómpre destacar que 4 destes están contratados pola Universidade dá Coruña; 6 pola de Vigo; e 16 pola de Santiago de Compostela.”

5 – Non se convocarán novas axudas para proxectos de investigación, nin axudas para agrupacións estratéxicas, nin contratos posdoutorais, nin de tecnólogos.

É este último punto, o que máis ou menos se esperaba pero non desta forma, cunha conxelación total ás novas axudas á investigación, xa que había a esperanza de que se convocase algunhas novas axudas.

Algo parecido ocorreu co programa Manuel Colmeiro, creado polo Bipartito e no que se anunciou recentemente que só se manterían un total de 15 prazas, moitas menos das que existían. A argumentación da Dirección Xeral de I D, é que o anterior goberno bipartito sobredimensionou os seus programas de recursos humanos.

Xa no mes de Decembro, os investigadores das Universidades galegas concentráronse ante todas as sedes da Xunta en Galicia para protestar por devandita situación

Written by ar

Xuño 21st, 2011 at 6:59 p.m.

A actual reforma laboral, non é causante da temporalidade en España

with one comment

(Versión en castelán)

Dende a entrada en vigor da nova Reforma Laboral, sindicatos e representantes da esquerda, veñen criticándoa porque é a responsable de que o 90% dos novos contratos sexan temporais. O certo é que deberían de revisar as hemerotecas, porque o dato de 90% de contratos temporais, é o mesmo que cando o desemprego estaba no 9%.

UGT asegura que la reforma laboral “eleva la temporalidad”

El sindicato UGT PV ha asegurado este miércoles, ante la publicación de los datos del paro de octubre, que la reforma laboral “no genera empleo y eleva la temporalidad” y ha destacado la necesidad del diálogo social “como vía para rediseñar las bases de un crecimiento sostenido, duradero y equilibrado, apostando por la consolidación de nuestro estado de bienestar”.

Diario Crítico

Toxo dice que la reforma laboral está aumentando la temporalidad

El secretario general de CC.OO., Ignacio Fernández Toxo, no se ha mostrado sorprendido por el repunte del paro en el mes de octubre y ha puesto el acento en el incremento de la temporalidad que, a su juicio, una vez superada la época estival, sólo se puede achacar a la reforma laboral.

Europa Press

CGT denuncia que la Reforma Laboral ha causado aún más paro y temporalidad

La Confederación General de Trabajadores (CGT) ha denunciado que la reforma laboral aprobada por el gobierno del PSOE ha producido aún más paro y temporalidad en los últimos 4 meses.

Tercera Información

El 91,22% de contratos de octubre son temporales

Laboro-Spain

Que ocorreu noutros anos cando as cousas ían ben coas taxas de temporalidade e os contratos temporais?

Unha vez achegadas as opinións nesgadas, conviría tirar de hemerotecas para ver como eran as contratacións temporais cando o desemprego era do 9% e cando había porcentaxes de contratacións temporais similares aos da actualidade.

Ano 200210,5% de Desemprego

La importancia de la temporalidad del empleo se confirma con el porcentaje de contratos temporales en proporción al total de los registrados en el Inem, casi el 91% (el 90,9% en los 11 primeros meses de 2002), es decir, la inmensa mayoría de los nuevos contratos registrados en el Inem son temporales.

Cinco Días

Ano 2003, con 9,04% de Desemprego

Los contratos temporales, que representan más del 92% del total, crecieron en diciembre muy por encima de los fijos, un 19,29% respecto al último mes de 2002. La media de duración de los contratos eventuales ascendió a 77 días, una cifra que no engloba aquellos contratos en los que el empresario no tiene la obligación de declarar el tiempo inicial por el que se firman (por ejemplo, los contratos por obra y los eventuales por circunstancia de la producción).

El País

– Ano 2006 con un 8,53% de Desemprego

Así, los contratos indefinidos aumentaron un 41,1% y pasaron de representar el 9% de los contratos totales en 2005 al 11,8% en 2006.

Esta evolución de la contratación indefinida se debe, en gran parte, a la conversión de contratos temporales en indefinidos incentivada por el plan extraordinario de la reforma laboral, ya que los contratos convertidos en indefinidos supusieron el 58% de los indefinidos totales (2.177.245).

Derecho Laboral

Setembro 2008 con 11,3% de Desemprego

En septiembre se han registrado 173.481 contratos de carácter indefinido, la tercera mejor cifra de un mes de septiembre, tras las de los dos últimos años, en plena vigencia de la reforma laboral .La contratación indefinida representa el 11,6% del total de contratos firmados y supone una reducción de 18.808 (-9,7%) sobre igual mes del año anterior.

Tasa de Paro

Setembro 2009 con 18,5% de Desemprego

El porcentaje de contratos indefinidos estuvo por debajo del 10% del total: 128.374 contratos de trabajo de carácter indefinido, que representan el 9,4% de todos los contratos, esto es, una reducción interanual del 26%. La vicepresidenta segunda y ministra de Economía y Hacienda, Elena Salgado, confía en que los presupuestos para el año que viene y otras medidas adoptadas por el Gobierno contribuyan a reducir el desempleo, pero advirtió de que esto “va a tardar un poco”, según ha señalado en Gotemburgo, Suecia, después de la reunión del Ecofin.

Expansión

E non é unha cousa de anos concretos. En realidade o problema da temporalidade é algo estrutural de España, que vén xa de moi atrás e sempre foi máis do dobre que a media da UE:

– Unha poboación laboral pouco ou nada cualificada (salvo nos últimos 20 anos que mellora a cousa) que á vez está directamente relacionada cos outros factores.

– Unha industrialización moi tardía (anos 80) e unha forte puxanza da agricultura/pesca en determinadas comunidades que xeralmente tiveron as maiores taxas historicamente (Andalucía, Estremadura e Galicia)

– Unha forte dependencia do turismo e da construción, ambos os sectores creadores e eliminadores de empregos dunha forma moi rápida, que fai que Canarias sexa outra as comunidades cun paro máis elevado do normal historicamente e con gran cantidade de temporais.

E estes datos, é algo recoñecido polos propios sindicatos e partidos políticos que agora critican a reforma laboral:

UGT 2003

En los últimos siete años (desde 1998, un año después de la firma del Acuerdo Interconfederal para la Estabilidad del Empleo), se ha reducido sólo 0,6 puntos, situándose en el 31,8%. Esta reducción ha sido tan escasa porque el empleo temporal no ha dejado de crecer: un 35% desde 1998 hasta 2004. No existen razones derivadas de la estructura económica que expliquen la elevada tasa de temporalidad en España. La temporalidad obedece básicamente a una errónea cultura empresarial de contratación, pero no se trata en absoluto de una práctica necesaria ni ajustada a las necesidades económicas.

La temporalidad en España casi triplica la de la UE

España es el país de la UE con mayor número de trabajadores temporales: trabajan el 26% de los asalariados temporales de la zona euro, y en cambio sólo aporta el 7% de la ocupación total de la zona. La tasa de temporalidad en España alcanza el 32,5%, mientras que en la UE, tanto de los 25 como de los 15,
la media se sitúa en el 12,8%. En los últimos años, la tasa de temporalidad en la UE disminuyó 0,8%, mientras que en España, al tiempo, se elevaba 2,2%.

A menor nivel educativo, más temporalidad

A medida que aumenta el nivel formativo, disminuye la temporalidad, si bien no garantiza un acceso más directo al trabajo indefinido. En España la temporalidad es mayor cuanto menores son los requerimientos de cualificación del puesto de trabajo, mientras que en Europa afecta en términos muy similares a todas los grados profesionales.

www.rel-uita.org

Incluso víndose a tempos máis próximos de informes de empresas de traballo temporal.

Ano 2009

“El trabajo temporal es uno de los rasgos más significativos del mercado laboral en España esta situación afecta al 30% de los empleos de baja cualificación españoles frente al 17% de media de la Unión Europa; y al 23% de los trabajos que requieren una formación superior frente al 11% europeo.”

Joseba Angulo

Podemos estar de acordo en que a actual reforma laboral, podería ser infinitamente mellor elaborada e con maior consenso*, pero non podemos negar que tanto desde sindicatos como partidos de esquerdas, están a aproveitar uns datos para criticar algo, sen revisar o que ocorría noutros tempos.

*Non estaría mal que retirasen a reforma laboral, como fixo Aznar co “decretazo” cando cambiou a Aparicio por Zaplana.

Máis información

UGT asegura que la reforma laboral “eleva la temporalidad”

Toxo dice que la reforma laboral está aumentando la temporalidad

CGT denuncia que la Reforma Laboral ha causado aún más paro y temporalidad

El 91,22% de contratos de octubre son temporales

El paro creció en 2003 por tercer año consecutivo con 23.419 desempleados más

España registra la tasa de temporalidad laboral más alta de toda Europa.

– Año 2000: LÍMITES A LA CONTRATACIÓN TEMPORAL EN EUROPA – PDF

2007 – Las ETT gestionaron el 42% de los nuevos contratos temporales

Written by ar

Novembro 10th, 2010 at 11:06 p.m.

Unha perda para a cultura Galega

without comments

Hoxe anunciouse a perda de dous medios de información en Galego como son Vieiros e o portal de novas Chuza!. Ambos medios, con temáticas diversas, eran parte do referente cultural e do internet en Galego. Unha ventá aberta ó exterior en galego que marchan “até sempre” como dicía Vieiros.

Até sempre

Hoxe, 24 de xullo de 2010 e véspera do Día Nacional, Vieiros pecha logo de 15 anos de ilusión e esforzo por manter o medio que sempre soñaramos.

Nacemos cando a rede galega estaba aínda en cueiros e ningún medio do país estaba na web. Tivemos a mesma forma de entender Galiza que aquela revista homónima do exilio liderada por Luís Soto: un país moderno e aberto ao mundo, sen complexos e con todo o futuro por diante.

Vieiros foi desde o comezo unha iniciativa aberta e independente, que pretendeu abeirar a toda a comunidade de galegos alí onde estiveren, na crenza de que Galiza non é só un territorio, senón tamén un espazo de comunicación. E nese espazo, Vieiros converteuse no cerne de múltiples proxectos, tanto propios como alleos. Do seu impulso xurdiu o primeiro especial electoral on-line (Eleccións Galegas de 1997), a primeira ciber-charla cun persoeiro (Isaac Díaz Pardo), o primeiro vocabulario sexual realizado coa colaboración dos lectores, a primeira experiencia de creación literaria en rede (Por conto alleo, de Camilo Franco), ou a creación de ‘A Polo Ghit’, o primeiro concurso da canción galega do verán.

Como punto de referencia dos internautas galegos no mundo, Vieiros chegou a ter até máis de trinta correspondentes-colaboradores en diferentes lugares do mundo: desde Gotemburgo a Nova York pasando por Bos Aires e O Bierzo . Asemade, deulle abeiro a colectivos e outras publicacións, como o IGADI, Tempos Novos, Canal Ciencia, Federación Ecoloxista Galega ou Irimia.

Mais foi o labor informativo diario o que consolidou Vieiros como medio de referencia da Internet galega, sobre todo a partir do Prestige, cando -cun esforzo informativo sen precedentes- acompañamos a resposta social diante da catástrofe mentres a meirande parte dos medios maioritarios miraban cara a outro lado.

Sen embargo, e a pesar dos seus máis de 20.000 lectores diarios, Vieiros nunca foi un medio rendible e necesitaba absorber parte dos recursos necesarios para sobrevivir dunha empresa do mesmo accionariado.

En xuño de 2009, nunha situación de aparente bonanza económica no seo das dúas empresas, unha auditoría externa desvelou irregularidades económicas e administrativas de extrema gravidade, cuxa responsabilidade foi asumida por escrito polo daquela xerente e apoderado das empresas, Óscar Martínez, quen terá que responder diante da xustiza.

Este proceso levou ao peche da outra empresa e de forma inmediata deseñouse xunto cos traballadores un plan de viabilidade para salvar Vieiros, cousa que non foi posible dada a gravidade da situación, á que houbo que sumarlle o duro golpe da crise económica.

Foi pois un ano moi difícil no que empresa e traballadores intentamos de todos os xeitos manter acesa a estrela de Vieiros, pero chegou a hora de renderse.

Neste momento, só resta darlles as grazas a todos os lectores, aos que creron neste proxecto, colaboraron nel e puxeron o seu grao de area para que outro xornalismo galego fose posible. E moi especialmente aos traballadores e aos opinadores, pola súa entrega e compromiso inesgotable.

Foi un pracer. Até sempre.

Lois Rodríguez, editor de Vieiros

EDITORIAL
Un país normal

A crise que se está a vivir revela a febleza do noso sistema mediático (o que aposta polo uso normal do idioma), a pesar dos titánicos esfozos dos seus editores.

Os medios en galego viviron e viven fundamentalmente da publicidade e convenios institucionais e en moita menor medida do escaso mais valioso apoio privado. A aposta pola publicidade en galego e en medios en galego ainda non callou nas nosas empresas. A situación na prensa noutras linguas non é moi diferente, e en maior ou menor grao, o apoio das administracións é decisivo para a súa supervivencia. Pero os nosos medios son máis novos, con menos capacidade empresarial e máis febles ca outros sistemas mediáticos que acumulan décadas (cando non séculos) de experiencia ás súas costas.

Se a lingua é o principal eixo sobre o que vira a nosa identidade, o apoio aos medios que intentan que sexa unha ferramenta cotián debería ser unha cuestión estratéxica de calquera poder público, chámese este Xunta, Deputacións ou Concellos. A realidade, cando xa logo van tres décadas da nosa Autonomía, foi e é ben outra.

Nin os primeiros executivos propios, nin a longa etapa Fraga, nin o bipartito, nin aínda menos o actual Goberno amosaron interese en favorecer un espazo real para o florecemento dos medios privados en galego. Mais tamén é certo que de todos é a responsabilidade última. Non sermos quen de construír medios fortes que sexan o espello dun país máis dono e orgulloso do seu, non é máis que o reflexo no cristal da nosa realidade como sociedade.

Houbo e hai iniciativas que intentan facer normal o que é anormal. Sen dúbida o mellor exemplo son os xornais e publicacións que comparten a Asociación de Medios en Galego. Constituída en 2004, esta entidade procura consolidar un espazo comunicativo empresarial e profesionalizado na nosa lingua. Eis o pulso case heroico que seguen a manter medios imprescindíbeis como A Nosa Terra, Terra Cha Xa, A Peneira, Galicia Hoxe, O Sil, De Luns a Venres ou Tempos Novos. Tarefa de todos é soprar para que esta agra sexa cada vez máis vizosa, un alicerce fundamental para conseguir a arela de sermos un país normal.

Independencia, creatividade e esplendor

No limiar da edición facsimilar do Vieiros de México (1959-1968), publicada por Edicións A Nosa Terra, Margarita Ledo principiaba: “Estás tocando galego, como decisión de sermos independentes, criativos e esplendorosos”. A histórica publicación da que collemos o nome procurou unha Galiza moderna, aberta a Portugal, feita desde o exilio e a emigración para unha comunidade única de galegos no mundo. Esa foi a arela que tiveron aqueles visionarios (Luís Soto, Carlos Velo, Florencio Delgado…). É unha forma de entender Galiza, de pensar o país dun xeito moderno, ecléctico e desacomplexado. Foi a base editorial do actual Vieiros.

Manter esa liña e o noso labor informativo diario consolidounos como referente. O seguimento da crise do Prestige pode ser un exemplo paradigmático, Vieiros, espremendo ao máximo os seus limitados recursos abriu unha fenda nun contexto de forte presión censora. Esa forma de facer, aplicable a moitos máis casos, foi o espirito do que nunca desfalecemos.

Dedicámonos asimesmo a abrir o campo de xogo, demos voz a todas as sensibilidades dunha sociedade plural que compartía a arela de defender e facer avanzar o país. Nel sempre estivemos centrados, tanto editorial como formalmente, pensando o mundo desde aquí.

Vieiros optou desde os seus comezos por converterse no medio de comunicación dunha sociedade que estaba por vir, pero que un día chegaremos a ser. Camiñar cara a realidade na que nos gustaría vivir implica non deixarse controlar. A nosa radical independencia trouxo custos. Vivimos nun país cun escaso nivel de cultura democrática, cun quefacer informativo moi centrado en persoas no canto de ideas ou procesos. Informar desde esa postura independente e poñer ideas enriba da mesa provocou problemas, incomprensións e mesmo ataques desde todas as opcións ideolóxicas.

Pero tamén é xusto dicir que neste camiño gañamos moitos amigos e moitos parabéns. Aquí sempre atoparon abeiro todas aquelas persoas e entidades que buscasen un espazo aberto, plural, normalizador, independente e en galego. Sempre cremos que entre todos, sexan de quen sexan, con repecto e esforzos compartidos, é como vai avanzar o país.

Ao longo destes quince anos, o editor e todos os que aquí traballaron, especialmente os directores Daniel, Rocío, Anxo, María e Ramón, así como Roberto, o xefe de redacción, e os xornalistas que até aquí chegamos, compartimos a idea de que este medio se tiña que ir facendo en colaboración con opinadores e lectores. E así foi, mesmo contando con personalidades tan plurais, demos conseguido manter unha liña editorial clara ao longo do tempo e realizar un xornal que moito máis que dunha ou outra persoa foi un logro colectivo. Esa foi a nosa máis rendíbel aposta pola creatividade.

A maiores desta, esplendor e independencia, foi o que intentamos achegar a uns lectores que coma ti son creativos, respectuosos, ilusionados, críticos e solidarios, en definitiva, esplendorosos e independentes, e agardamos ter aberto novas rutas para que o país, algún día, tamén o sexa.

Unha mágoa, porque ademais de Chuza!, tamén pecha Vieiros, un referente histórico durante 15 anos na información en Galego na internet, no que tiñan acollida todas as posturas políticas.

No tema de Chuza, vai ó peche, máis pola falla de tempo do seu creador, Berto Yáñez, que polos usuarios. Como ben comentaba un xOsse, na nova da chuzada

O Boicoz acabou con chuza! Si, esa é a miña conclusión. Nin sequera a entrevista do administrador se permitiu levar a portada…,

Logo a escasa presenza dos blogs escritos en galego, a discriminación do blogomillo botou daquí a moitos blogueiros,… En fin.

Berto, poderías aclarar cales son as asociacións que rexeitaron continuar o proxecto?

Ou galeguzo

Não procuremos responsáveis ao feche. Manter Chuza não é só meter dinheiro, é também fazer um pouco de moderador, atender queixas dos usuários, fazer de ‘mecânico’… Nem todo o mundo tem a capacidade nem a paciência, e menos se não vê possibilidades de rendimento, difíceis sobretudo no contexto de crise.

E como se comentou antes, a internet galega tem ainda muitos micro-espaços que podem servir como viveiro de criatividade…

… e queda-nos o Facebook 😉

Comi dizia Vixia, há, acima de tudo, uma Galiza não virtual, mas real. Neste Festigal podemos aproveitar para vê-la e começar a preparar o futuro.

Obrigado por me ajudares a topar tanta boa gente, Chuza. Obrigado pola tua grande generosidade, Berto.

Ou Casdeiro

Eu xa hai anos, nos tempos de Arredemo, falara cun persoeiro que traballa para La Coz pero que aínda así moito fai pola cultura galega (cada quen que adiviñe…) sobre a necesidade de unirmos forzas.

Se algún día damos superado o castrismo social dos galegos (nada que ver con Fidel: falo de cada un no seu castro, e que se fodan os que machaquen os romanos), poderíamos analizar a maneira de crear unha infraestrutura humana, técnica e económica autoxestionada e autosuficiente ao máximo, que dea acubillo a todos os proxectos online non lucrativos culturais e sociais galegos.

Sego a pensar firmemente que é o camiño, se algo disto ten que server para algo.

Teño os meus apuntamentos e reflexións sobre esta leria nalgures e estou disposto a compartir ideas cando queirades e poidamos.

E Vixia

O importante de Chuza! é que é referente e punto de encontro de numerosas iniciativas e perspectivas en clave galega. Abranxe novas de todos os aspectos. Non é apenas unha parte de todo iso, tenta acollelo todo. Así que, se non ten continuidade Chuza! como tal, eu non quero substituílo por unha desas parcelas, que merecen todo o respeito. Interésame un proxecto galego amplo, para todos, ou sexa un proxecto nacional.

Igual ca publicidade aínda se podería aguantar un pouquechiño máis ou…unha mágoa.

Unha tristura de nova para os usuarios da rede galegos, porque súmase a morte doutro medio non fai moito como era Gznación e agora Vieiros e Chuza!, os dous medios, xustamente a véspera do día da Patria.

Chuza pecha

Dende hai meses, e por múltiples circunstancias, o mantemento de chuza fíxose cada vez máis complexo para min. Despois de avaliar moitas opcións decidín deixar este proxecto e ofrecer a súa xestión a determidadas asociacións e entidades que crin adecuadas para darlle continuidade.

Ninguén puido facerse cargo, polo que decidin que era o momento de poñerlle fin a chuza. E mañá é un día como calquera outro.

Chuza e, nomeadamente, outros medios históricos que desaparecen esta finde, deixan un oco importante niso que chamamos moitas veces rede galega. Pero os ocos están para enchelos. Todo o que queda a partir de agora é mellorar.

Moitas grazas por todos estes anos de colaboración.

Preguntas:

* Porque non me ofreciche chuza a min? Eu queria seguir co proxecto!!
Ben, o traspaso dunha web é algo máis complexo que pasar un contrasinal. Cando decidín que a miña etapa de administrador de chuza remataba, escollín varias organizacións e entidades que consideraba adecuadas para a continuidade e centreime nesas. Pero sempre podes coller o código fonte de chuza ou, case mellor, do menéame orixinal e montar a túa propia rede.

* Como vai ser o peche?
(actualizado) Será o 25 de xullo ás 23:59. Apagarase o servidor web. Non haberá arquivo online incialmente. Traballarase en publicar unha versión estática e reducida do arquivo. (Ver este chio)

Pailáns de San Caetano, pailáns do carallo.

with 3 comments

Núñez Feijóo

Fotografía de Xornalcerto

A vosoutros vos falo, os que vivides entre San Caetano e a TVG. Os mesmos que vos queixabades dos “dispendios” do bipartito, pero que vos gastades 500 euros por silla para a Cidade da cultura, reducides delegados en número pero non en custe… Os mesmos que falaban de austeridade pero que financian a Visita do Papa coa Televisión e co financiamento da Xunta. Os que falaban de orzamentos con razón, pero que os ides reducilos en 950 millóns, mentras reducides os impostos as vivendas e non os aumentados os que máis teñen como fan outras comunidades.

Os que falaban de dereitos pero que financian e apoian ás organizacións ultraconservadoras do Opus Dei para que non aborten. Voltamos ós tempos de Franco? Os que se queixaban das axudas do bipartito ós medios, pero que vos tamén o facedes (e base de ben).

Os mesmos que vos queixabades do concurso eólico, pero que agora ides a dalo a Iberdrola e Endesa. Casualidade?

Toma de Posesión de Feijóo – Fotografía de La Voz de Galicia

Os que decían que querían unha sanidade pública pero que no Hospital de Vigo escollen a oferta máis cara e con menos servizos públicos cunha privatización encuberta. Os que se laiaban de que mellorarían a sanidade pública pero que agora as listas de espera non deixan de aumentar e aumentar.

Os que iades a apostar pola I+D pero que acabades coas bolsas de estudantes, as bolsas de comedores escolar e deixades se pagar ós comedores, as bibliotecas, os orzamentos das universidades (2), reducides mestres en todos os institutos, reducides as axudas ós libros, a educación para maiores

Os que teñen un conselleiro imputado por falsidade documental que aprobou obras rematadas, cando non o estaban.

Agustín Hernández
Fotografía de Xornalcerto

Os que se queixaban polas obras públicas do bipartito pero que agora dan autovías ás empresas que presentan a oferta máis cara e con maior impacto ambiental e son empresas nas que traballou o Conselleiro encargado de adxudicar a obra.

Os mesmos que falaban de educación e se queixaban da “imposición” do bipartito, cando sodes vos os que impoñedes e eliminades o galego, a lingua de Galicia, das aulas.

Pailáns de San Caetano, pailáns do carallo.