Ciencias

Enerxías renovables, bioloxía, ciencias, política, historia, opinións…

Archive for the ‘Sen clasificar’ Category

O estaleiro vigués Freire bota o oceanográfico máis avanzado do mundo

without comments

O estaleiro vigués Freire procedeu hoxe á botadura, a porta pechada, do “Discovery”, o buque oceanográfico máis avanzado do mundo cuxa construción encargouna o Instituto británico de investigación ambiental (NERC) por 85 millóns de Euros para a renovación do anterior RSS Discovery, en funcionamento desde 1962

O buque deseñado pola empresa norueguesa Skipsteknisk AS; que tamén deseñou o RSS James Cook, ten  99,70 metros de eslora, unha manga de 18 metros e unha capacidade para 52 persoas, 28 delas científicos. Tras a botadura realizada no día de hoxe, o prazo de entrega definitiva ao NERC, será para Xuño de 2013 e dispoñible para a ciencia en 2014.

 

Discovery

O novo oceanógráfico RSS Discovery, é actualmente o oceanográfico máis avanzado que pode existir no mercado, ao incorporar os últimos avances tecnolóxicos e converténdoo en referencia mundial. Para o Consello de Investigación do Medio Ambiente Natural inglés, armador do novo laboratorio flotante, trátase dunha unidade de substitución do vetusto RSS Discovery construído en 1962.

O buque, ten 6 laboratorios (un principal, un para fins múltiples, outro na cuberta, un laboratorio químico e outro ambiental, así como un laboratorio de bioluminiscencia) e ademais incorpora un laboratorio de medición de salinidade. O buque, disporá tamén dun ROV.

A tecnoloxía que incorpora o Discovery, convérteo na plataforma ideal de investigación de problemas ambientais; especialmente os relativos aos cambios nos océanos e a súa relación co cambio climático, o cartografiado de deslizamientos submarinos e de terremotos así como o estudo de ecosistemas únicos e descoñecidos do fondo submarino.

Neste vídeo dunha reportaxe de onte en TVG pódese ver parte do barco xa que a botadura foi a porta pechada.

 

Estaleiros Freire e oceanográficos

El Astillero vigués de Freire, recibiu, o encargo en maio de 2010 tras gañar un concurso internacional ao que se presentaron 22 estaleiros de todo o mundo xusto no momento no que a crise comezaba a apremar ao naval vigués polo tax-lease. Entre este mes de Abril e o verán, resolveranse outro tres concursos para a construción de diferentes oceanográficos con países africanos, árabes e con Venezuela.

El Astillero, foi o encargado de construír e de botar en 2006 o “Sarmiento de Gamboa” para o CSIC de España, converténdoo no buque oceanográfico máis avanzado do organismo científico español, ao ser o primeiro buque oceanográfico español que pode traballar con ROV’s (Remote Operated Vehicle) de altas profundidades e con AUV’s (Autonomous Underwater Vehicle). Recentemente, este buque xunto co “Ramón de Margalef”; tamén construído en Vigo pero nos estaleiros Armón, foron os encargados do seguimento do volcán submarino do Hierro.

 

Foi precisamente grazas á construción do Sarmiento de Gamboa, o que lle serviu ao estaleiro para lograr ser unha referencia mundial na construción deste tipo de buques, logrando pouco despois contratos de construción de buques oceanográficos para a Universidade de Catar.

O Sarmiento de Gamboa, tamén serviu para que en 2008 o Goberno de Venezuela encargase ao estaleiro Freire en colaboración co tamén vigués de Vulcano, tres buques oceanográficos das mesmas características que o buque español. A función principal destes oceanográficos encargados pola Mariña Venezolana, será a de apoio loxístico e científico ao labor de prospección e procura de petróleo dos buques sísmicos que tamén formaban parte do contrato.

En 2011, entregou o oceanográfico “Pegaso”,  o buque de investigación mariña privado máis avanzado do mundo e foi encargado por Alejandro Burillo Azcárraga, magnate do sector das telecomunicacións en México cunha eslora de 73,5 metros, manga de 13 e unha autonomía de 10.000 millas náuticas cunha velocidade máxima de 17 nós. O barco pode albergar até 32 persoas.

O barco, máis parecido a un iate de luxo que a un buque oceanográfico, forma parte do Grupo Pegaso, unha das numerosas sociedades que compoñen o armazón empresarial da familia Azcárraga para poder ser charteado a universidades e centros de investigación mariña do todo o mundo.

Unha das curiosidades deste barco, é que nunha das cubertas principais ten unha vivenda de gran luxo de 120 metros cadrados ademais de que o barco alberga un pequeno submarino de nove metros de eslora construído en Trieste (Italia) así como un helicóptero grazas a unha plataforma de aterraxe deslizable.

Para a construción do Pegaso, empregáronse estritas medidas de seguridade, coa habilitación de carpas nas bancadas para evitar que puidese ser visto desde o exterior do Estaleiro, situado no barrio de Bouzas debido ás cláusulas de confidencialidade do contrato.

Written by ar

Abril 7th, 2012 at 5:33 p.m.

Caso de Ezequiel Mosquera: 10 meses sen unha resolución.

without comments

O mesmo día que se coñecía a suspensión a Contador, coñecíase o caso do entón ciclista do Xacobeo, Ezequiel Mosquera por Hidroxietil, un suposto enmascarador da EPO. Desde entón, o caso Contador foi voando, podendo competir en Giro e Tour, mentres que o de Mosquera parouse a pesar de que tanto a AMA como a Axencia Española Antidopaxe avalaron a súa inocencia. Por que a tardanza nun e as presas noutro?

Ezequiel Mosquera

Fotografía en Flickr de Rafael Uñach

O pasado 30 Setembro de 2010, a UCI informaba que se suspendera temporalmente ao ciclista español, Alberto Contador. Este mesmo día, José Ramón da Morena (Cadena Ser) avanzaba que dous corredores do Xacobeo, un deles Ezequiel Mosquera, que deran positivo na Volta a España. A UCI, ao pouco de saír a noticia, saca un comunicado informando de que “non foron suspendidos, pero se lles detectou unha sustancia prohibida”.

Naquel momento as cámaras e os micros volveron sinalar á dopaxe no ciclismo, sinalando aos “tres novos dopados”, aínda que cun deles moita prensa xa se aventuraba a dicir que non era certo o que dicía a UCI de Contador, crendo ao detalle o que dicía o pinteño.

Ese mesmo 30 de Setembro, Ezequiel Mosquera ofrece unha rolda de prensa no Concello de Teo, remarcando a súa inocencia ante a noticia que se coñeceu declarando que tiña a conciencia tranquila ante o que se coñeceu.

“Non teño por que facer barbaridades porque teño un contrato que me custou moito traballo chegar a el. Ademais teño asinado desde o primeiro día de descanso da Volta a España. Non tiña por que cometer este tipo de tolemias”, dixo Mosquera na rolda de prensa.

“Estou mirando a ver que é e como puido saír aí, porque, a realidade é que a descoñezo totalmente, non o digo por dicir, pola típica frase que se di nestes casos”, manifestou o galego, que finalizou segundo na clasificación xeral da Volta.

A partir deste momento, iníciase o habitual proceso nestes casos, aínda que no caso de Ezequiel, por ordes dos seus avogados, déixase que o tema leve exclusivamente mediante a petición das probas pertinentes de contranálisis ante a UCI cun percorrido pouco mediático, a diferenza do caso Contador, o que fixo que crecesen as sospeitas nalgúns xornalistas, “deixando de lado” ao ciclista do xa Vacansoleil.

E así, ata agora, a pouco menos dunha semana para que comece A Volta España, o ciclista aínda non coñece cal é o seu futuro.

O Hidroxietil starch

A UCI comunicou que na etapa do 16 de setembro atopouse nunhas análises de Ezequiel Mosquera e David García, unha sustancia chamada hidroxietil starch, que aínda que está prohibida, non é considerada como droga. O Hidroxietil starch trátase dun derivado do almidón normal, que funciona como un diurético para favorece a perda de líquido podendo servir como enmascarador de posibles transfusións ou para non detectar que o ciclista tomou EPO.

“A sustancia, en si, é unha sustancia considerada non específica, que estea tipificada como dopante. É unha sustancia que non leva unha sanción, pero si pode enmascarar outros produtos”, argumentou Mosquera na rolda de prensa do día 30. “A UCI ten medios para saber se detrás desa sustancia pódense enmascarar outras”.

Os médicos do Xacobeo manexaron a posibilidade de que os hidratantes tomados durante as calorosas xornadas da Volta, podían provocar uns resultados anónamlos nas análises de Mosquera e García, que negaron calquera inxestión consciente.

Para avalar este feito, os propios médicos do equipo e os corredores, afirmaron que foran sometidos antes e logo desa data a controis de EPO, non dando positivo, algo corroborado pola propia UCI e a organización da Volta.

Mosquera non deu positivo. David García, si.

O día 3 de Novembro, o laboratorio de Colonia da Axencia Mundial Antidopaxe (o mesmo que atopou o clembuterol a Contador) demostrou que Ezequiel non usou ningunha sustancia dopante, pero agora a investigación centrábase en saber se o hidroxietil detectado chegou por vía intravenosa, algo que si está prohibido e polo que si podía ser sancionado.

Según la Agencia Mundial Antidipaje, el hidroxietil no es una sustancia dopante, por lo que todo correría en favor de Mosquera, pero no así en el caso de David García, que días más tarde de conocerse la noticia, se supo que dio positivo por EPO y se arriesga a una sanción de dos años (menos, si colabora con la investigación). Es por eso que todavía no está del todo garantizada la limpieza de Mosquera.

Sin embargo, en el BOE se indica que el uso de hidroxietil está prohibido sólo si se ‘ingiere’ por vía intravenosa. El almidón está presente en alimentos y como excipiente en muchos fármacos. Según el diario gallego, es una cuestión de cantidades. Si son menores, el ciclista queda limpio; si la cantidad es elevada, de ha investigarse su procedencia.

Marca

A dilación do caso

Logo de coñecerse o informe da AMA, os avogados do corredor renuncian ao contraanálisis e envían unhas alegacións nas que demostran que non sempre o hidroxetil foi capaz de ocultar a utilización doutras sustancias como a EPO, quedando así en mans da UCI a posible sanción ao corredor que debía de enviar un informe ante o Comité de Competición da Federación Española (o mesmo que tiña que resolver o caso Contador) para que resolva o caso de Ezequiel.

Con todo, a UCI cala desde entón e cando os avogados de Mosquera chaman á UCI, dinlles que a resolución vai ser inmediata, pero mentres tanto o corredor non pode competir a pesar de ter licenza en vigor, xa que o Vacansoleil debido á presión que se xera decide apartar ao ciclista “para evitarse problemas coa poderosa UCI”.

Ante esta situación, en marzo de 2011, Ezequiel emite un comunicado reclamando á UCI que o caso arquívese, recordando que o hidroxietil starch, “non está considerada como sustancia dopante” e que por iso non está sancionado.

“La UCI confirmó por escrito a través de Ottille Morand (legal mánager) el pasado 18 de febrero cuál es mi situación: Como Mosquera no ha sido suspendido ni ha sido tomada ninguna decisión por la que se le declare un corredor no alineable en las competiciones, en estos momentos es libre para participar en cualquier carrera ciclista”, indicaba o comunicado de Mosquera.

“A pesar de que algunas voces hayan apuntado esa posibilidad”, añade, “el hidroxietil starch tampoco sirve como producto enmascarador de ninguna sustancia dopante, como bien quedó demostrado en otros casos en los que sí se detectó EPO a pesar de la presencia de hidroxietil starch”.

Nestes tempos, Contador xa se atopaba adestrando e competindo para participar o Xiro de Italia, que ía comezar en breve e que gañaría pouco despois, eliminando ou polo menos reducindo, as sospeitas da súa posible dopaxe por clembuterol, ao demostrar a súa fortaleza sobre a estrada e que as análises non se detectou absolutamente nada.

A UCI sabe falar

Logo de 6 meses de coñecerse a resolución da AMA (7 meses desde o positivo), o día 28 de Abril, a UCI envía á federación española que abra expediente sancionador ao corredor Ezequiel Mosquera, por positivo por éster de almidón; sustancia que aumenta o volume de plasma e prohibida cando se usa por vía intravenosa polo seu carácter enmascarador dunha manipulación sanguínea.

A Federación Española, en pleno balbordo co caso Contador, recibe a información da UCI e móstrase perplexa ante a tardanza da UCI no caso Mosquera, que se xustifica dicindo que se necesitaban estudos científicos, que finalmente non levaron a cabo.

Os avogados de Mosquera alegaban que debía de ser a federación probara que o almidón chegou ao seu corpo por vía intravenosa e para iso contaban cun estudo que demostraba a posibilidade dunha inxesta oral accidental, por exemplo uns cereais tomados no almorzo e que xa pasara casos noutros corredores.

A finais de Xuño, o Comité de Competición da Federación Española comunica que se atopa analizando o dossier (case 10 meses despois). Mentres cun, “púñanse as pilas” para dilucidar o problema o máis rápido posible, co outro, aplicábase o coñecido dito de “as cousas de palacio, van amodo”.

Unha vez acabado o Tour e co Comité de Competición decidindo, o pasado 28 de Xullo, o portal “Biciclismo” anuncia que a Axencia Española Antidopaxe (AEA), máxima autoridade en España na loita contra a dopaxe, emitiu un informe científico, no que constataba que “non hai posibilidade de definir a vía de administración” pola que o hidroxietil chegou ao organismo do corredor.

“La jueza instructora del caso Mosquera solicitó, según ha podido saber BiciCiclismo, un informe científico a la AEA, y también a la Unión Ciclista Internacional (UCI) y a los laboratorios de Colonia y Madrid, y en concreto la respuesta a tres preguntas, como una forma de ratificar o desmentir los argumentos empleados por la defensa del corredor:

1. ¿Es posible diferenciar la vía intravenosa de la oral?
2. ¿Sirve esta sustancia para mejorar el rendimiento?
3. ¿Puede estar esta sustancia en los alimentos?

La primera y fundamental de las preguntas formuladas es una cuestión determinante en el caso: ¿es posible diferenciar la administración de la sustancia detectada por vía intravenosa de una administración por vía oral? La pregunta resulta clave puesto que la sustancia detectada en la orina de Mosquera no es un producto prohibido ni dopante y sólo puede ser castigado en el caso de que se certifique de forma indiscutible que la vía de administración ha sido la intravenosa.

Desde un primer momento la defensa de Mosquera ha insistido en que nunca utilizó esa vía intravenosa. Ahora, la AEA reconoce que es científicamente imposible diferenciar una vía de otra, por lo que da la razón a los argumentos empleados por la defensa legal y científica del corredor español, que ya han solicitado reiteradamente que el caso sea cerrado para no seguir perjudicando la imagen ni la trayectoria profesional del corredor.

En el informe de la AEA se deja bien claro: “Los métodos de análisis en el laboratorio detectan de modo selectivo los productos de descomposición ácida de la sustancia en sí; no hay posibilidad a partir de los resultados de definir la vía de administración”.

Respecto a la segunda pregunta, “¿Sirve esta sustancia (el hidroxietilalmidón) para mejorar el rendimiento?”, la AEA aclara que “se tipifica como enmascarante” y que así lo recoge la normativa de la Agencia Mundial Antidopaje (AMA). Sin embargo, ninguna otra sustancia dopante ha aparecido en la orina del corredor después de los análisis posteriores.

Y sobre la tercera pregunta, “¿Puede estar esta sustancia en los alimentos?”, la AEA concluye que no frente a la tesis de la defensa de que considera que sí es posible.”

Biciclismo

Mosquera segue sen saber nada da súa resolución

Nos últimos días, Mosquera volveu aos medios; primeiro cunha carta aberta e posteriormente con entrevistas en diferentes medios de comunicación, onde reclamaba unha solución á Federación Española de Ciclismo para que dese por fin un resolución, á vez que se queixaba da falya de apoio que tivo en todo este calvario, aínda que á vez recoñecía que quizais se equivocaron ao non entrar ao xuízo público e deixar que o expediente resolvésese onde tiña que facelo (aínda que non contaban coa tardanza da UCI).

P. Durante un tiempo decidió no hablar del tema para no interferir en la investigación, ¿qué le ha hecho cambiar de opinión?
R. Decidí callarme porque mi abogado me dijo que era lo mejor, a pesar de que yo oía cosas de aquí y de allí. Pasan los meses y ves todo lo que se dice y la idea que se forma la gente, hasta que hace unos días oí al un director de una carrera que si no habían encontrado EPO es que quizás no lo hubiera y eso me hizo decidirme para por fin hablar del asunto. Es como un juicio público, que es lo peor, y creo que de esos ya he tenido bastantes en los meses de octubre y noviembre.

P. ¿Cómo explicaría a esa gente el hecho de no poder correr las carreras pese a no estar sancionado?
R. Ni yo me lo explico. A niveles muy altos no quiero ni pensar lo que pasa, sería una pérdida de tiempo. En mi equipo estaban conmigo y no entendían cómo era posible que me suspendieran por eso. Me animaron para seguir entrenando pero ya en la Vuelta a Andalucía vieron que no querían problemas.

P. Los resultados de los análisis de los laboratorios de Madrid y Colonia han dado negativo a cualquier sustancia dopante. Teniendo esto, ¿por qué cree que la resolución se ha demorado tanto? ¿A qué están esperando?
R. Esto es casi lo mejor de todo. Ellos mandan a analizar unas muestras en Madrid y lo cierran como negativo bajo los parámetros de la UCI con sello y firma. Después les piden unas muestras para Colonia sin decírmelo y tampoco encuentran nada. Si llegan a detectar un rastro o un subumbral de lo que fuera, me hubieran crujido vivo. Y no es porque no lo buscaran porque siete meses dan para mucho. Ahora lo que hemos pedido es saber quién pidió esas muestras y eso hace que se demore todo un poco más. Pero no sé qué hace falta para que se cierre el tema. Mi abogado me dijo que tenemos pruebas suficientes para absolverme, así que no lo entiendo…

Marca

A pesar de nunca estivo sancionado, non compite desde a Volta 2010 e vendo o panorama, posiblemente esta tempada xa non volva facelo.

Máis información

Hay otros dos posibles positivos en la Vuelta Ciclista a España

La UCI confirma que se investiga a Ezequiel Mosquera y David García

“No es positivo”

El clembuterol, un estimulante; el hidroxietil, un diurético para enmascarar

La AMA comunica a Mosquera que no se dopó

Mosquera agota su paciencia

Ezequiel Mosquera solicita que su proceso “sea archivado” y aclara “algunos detalles importantes”

Pepe Xagarós (ex responsable de comunicación del Xacobeo Galicia) – El “proceso” a Ezequiel Mosquera

La UCI ordena a la española expedientar a Mosquera

El Comité ya está analizando el dossier de Mosquera

Ezequiel Mosquera sigue parado y a la espera de una solución

La Agencia Española Antidopaje avala la inocencia de Ezequiel Mosquera

Carta abierta de Ezequiel Mosquera

Mosquera: “Nunca me explicaron por qué no puedo correr”

Written by ar

Agosto 13th, 2011 at 9:25 p.m.

Posted in Sen clasificar

Certificado o potencial antioxidante das verzas

without comments

Segundo os últimos resultados do proxecto da Misión Biolóxica de Galicia, dependente do CSIC, as verzas teñen un maior poder antioxidante fronte ao doutras Brásicas como o repolo, a coliflor, o brócoli, o asa de cántaro ou o nabicol de forma que o seu consumo habitual pode ser beneficioso para o organismo ao neutralizar os radicais libres relacionados con diferentes patoloxías cardiovasculares, inmunológicas, etc…

Na investigación, realizada ao longo de 2010 pola MBG, avaliouse e comparou o potencial antioxidante de varios cultivos hortícolas de brásicas como a verza (Brassica oleracea var. acephala), brócoli (Brassica oleracea var. italica Plenck ), repolo (Brassica oleracea var. capitata L.), coliflor (Brassica oleracea var. botrytis L.), asa de cántaro (Brassica oleracea L. var. costata DC. ) e o nabicol (Brassica napus L. var. pabularia (DC.) Rchb.).

Das cinco variedades de B. oleracea e da variedade de B. napus analizadas, a verza foi o cultivo que demostrou tiña un maior potencial antioxidante, seguido do brócoli, asa de cántaro, nabicol, repolo e coliflor.

Na mesma investigación, observouse que o potencial oxidante é maior cando a planta é nova (sobre os 2 primeiros meses do transplante) e que partes que habitualmente non se adoitan consumir como as follas que circundan as cabezas do repolo, teñen un elevado contido antioxidante.

Segundo Alicerce Soengas, unha das responsables do proxecto, se se coce en auga, como é habitual o seu consumo, deberíase de inxerir o líquido no que quedan estas propiedades antioxidantes, xa que o habitual é tirar este líquido.

Este tipo de estudos sobre a capacidade do potencial antioxidante xa se foron comprobando en diferentes ocasións, sabendo que conteñen un alto contido en Vitamina C, glutaminas e diferentes compostos fenólicos. (Recomendada lectura da tese de Carla Sara Ferreira de Sousa da Universidade de Porto, sobre o Perfil Metabólico e o Potencial Antioxidante de Brassica Olearacea var. Costata en PDF)

Nesta ocasión o que se realizou, é unha comparación entre diferentes tipos de plantas do xénero Brassica L., co fin de comprobar cal contén unha maior cantidade e calidade de compostos antioxidantes.

O consumo destas plantas, está amplamente estendido no Noroeste Peninsular, en especial en Galicia, Asturias e parte de León, formando parte da coñecida como Dieta Atlántica.

A importancia destes cultivos en Galicia, é tal que se ten constancia do cultivo destas variedades desde fai máis de 5.000 anos e nos últimos anos, estanse estudando en maior detalle polas súas supostas propiedades contra o cancro, a súa relación na capacidade inmunóloxica do individuo e polo seu valor nutritivo.

Segundo datos do MAPA do ano 2002, en Galicia, as coles (nome xenérico das variedades de B. oleracea) son a hortaliza por antonomasia, cunha superficie de 3.534 ha e cunha produción de 90.480 toneladas. (Valor agronómico dos cultivos de Brassica oleracea en Galicia PDF)

De momento estes datos, son parte das conclusións que deron a coñecer aos medios de comunicación, antes de preparar o artigo científico para publicar o artigo nas diferentes revistas especializadas.

Máis

Comunicado MBG – Las berzas tienen un elevado potencial antioxidante para el organismo

– Gómez Campo, C. Género Brassica – Flora Ibérica – PDF

Los poderes de la berza

La berza, fuente de juventud

La berza es un alimento muy rico en antioxidantes

– Valor agronómico de los cultivos de Brassica oleracea en Galicia – PDF

– Cartea, M.E.; Vilar M.;Francisco, M.; Lema , M. Velasco, P. Cultivo de Variedades tradicionales de Brásicas en la Agricultura Ecológica. Misión Biológica de Galicia (CSIC – Pontevedra)

Written by ar

Xullo 19th, 2011 at 9:28 p.m.

Seguimento dos lumes en Galicia (2011)

without comments

Neste mapa de Google Maps, pódese facer un seguimento los lumes existentes en Galicia neste 2011. A fonte de datos tentará ser sempre pública e contrastada, sendo fundamentalmente medios de comunicación, información oficial e datos do FIRMS Web Fire Mapper. Recordemos que o ano pasado, a Xunta non informaba dos lumes inferiores a 20 hectáreas, polo que este seguimento online feito por usuarios é clave para ter unha información completa sobre os lumes


View Incendios Forestais – Galicia 2011 in a larger map

Nesta ligazón a Xunta informa do risco de Incendio diario e no seguinte PDF sobre os medios dispoñibles para a extinción dos lumes

Written by ar

Xuño 30th, 2011 at 6:10 p.m.

A espectacular suba do prezo do Algodón

without comments

É moi posible que na próximas rebaixas, cando compre unha peza de algodón vaiase a atopar que é entre un 20 e un 30% máis cara. Todo débese á espectacular subida do prezo do algodón, que nos últimos meses pasou desde os 96 centavos de dólar ata os 229 en marzo, aínda que xa se foi reducindo ata os 160 dólares dos últimos días. Por que a espectacular subida? Especulación? Malas colleitas?

Cotton Clouds

Campo de Algodón en Carolina do Norte – Estados Unidos
Fotografía en Flickr de Brian Hathcock

Se nos anos pasados, o prezo de líbraa de algodón roldaba os 60 centavos de dólar, este prezo multiplicouse por 4 ata chegar ao máximo de 229 centavos en marzo, sendo prezos históricos, xa que desde a Guerra de Secesión Americana non se recordaban uns prezos así.

Uploaded with ImageShack.us

Cotización do Algodón en centavos de dólar entre Maio de 2006 e Febreiro de 2011

O certo é que nos dous últimos meses, viuse como o prezo caeu ata alcanzarse os 158 dólares o 31 de Maio, pero segue en prezos históricos, xa que é case o triplo que en maio de 2006.

A razón da suba

Principalmente débese a un problema de oferta e demanda, que se viu afectada por problemas climatolóxicos, en 3 dos 4 maiores produtores mundiais de Algodón.

Tanto China como Estados Unidos; primeiro e terceiro exportador mundial, sufriron problemas durante a colleita como é o caso chinés, ou como o caso de Texas, que aínda que incrementaran a superficie destinada ao cultivo, a súa produción diminuíu pola existencia de fortes tormentas nos momentos clave do cultivo.

Tamén as inundacións do ano pasado Paquistán, cuarto exportador mundial do algodón, afectaron gravemente á exportación de algodón, cunha perda de 1.600.000 balas e situación parecida nos antigos países da URSS con producións de menor calidade.

Ata as Revolucións Árabes, tamén puxeron o seu grao de area na suba do prezo como o caso da revolución exipcia e as posteriores folgas nas fábricas transformadoras, aínda que nunha proporción pequena.

O caso Chinés é especial, xa que ademais de tratarse do primeiro exportador, tamén é o primeiro consumidor mundial de Algodón, ao converterse actualmente na fábrica téxtil do mundo.

Desta forma, cando se vían os problemas coa colleita, China decidiu pechar as exportacións de algodón por “motivos estratéxicos” o que provocou gran parte do alza do prezo, xa que a produción chinesa era incapaz de satisfacer a súa propia demanda, obrigándoa a acudir ao mercado internacional.

Para poder seguir cunha produción que aumentou no último ano, durante o pasado mes de xaneiro, as importacións chinesas de algodón alcanzaron as 432.106 toneladas, o que supuxo un incremento do 31% respecto das importacións que realizaron en 2010, segundo os datos que publicou no seu momento The Wall Street Journal.

Un detalle do que significan as exportacións chinesas, é o caso da empresa española INDITEX, onde o algodón chinés, representa o 35% do algodón total consumido pola empresa.

Nos últimos 2 meses, o prezo descendeu en cerca de 80 dólares, ao anunciarse melloras na produción como no caso da India; segundo exportador mundial pero especialmente a que moitos fabricantes introduciron fibras sintéticas, para intentar abaratar os prezos dos seus produtos.

A pesar desta baixada, os prezos seguen superando os 150 dólares, case o triplo que fai cinco anos.

A recuperación da produción en España

Se en 1999, en España había dedicadas ao cultivo do algodón 110.000 hectáreas, debido ás imposicións comunitarias e os baixos prezos, a superficie dedicada ao cultivo baixou ata as 58.000 en 2008; cun aumento ás 63.000 hectáreas en 2010 pero cun afundimento dos rendementos por hectárea, que pasaron dos 4.000 quilos por hectárea a pouco máis de 2.000.

Desta forma se as producións, que chegaran en 2004 e 2005 a case 350.000 toneladas, no ano 2008, só chegaron a 56.000 toneladas.

Esta espectacular subida, provocou, que nos últimos meses, moitos agricultores queiran retomar o cultivo do algodón, que ata agora non era tan rendible debido a estes baixos prezos.

Desta forma, para esta campaña hai a previsión de cultivo en preto de 70.000 hectáreas e unha produción esperada de 200.000 toneladas.

Como lle vai a afectar a vostede?

É bastante probable que nas próximas rebaixas, vostede note que a roupa de algodón sálgalle entre un 20 e 30% máis cara, xa que moitas casas están repercutindo o incremento do prezo na peza. Recordemos que aínda que agora estea baixando o prezo, a materia comprou en plena subida para realizar a produción téxtil.

Casas comerciais como GAP, Hanesbrands, Jones Group ou Polo Ralph Lauren anunciaron a subida do prezo do algodón no prezo final ao consumidor.

Aínda que a verdade, que todo depende da empresa fabricante ou o propio vendedor, xa que a firma sueca, H&M decidiu non repercutir a suba sobre o consumidor (tamén lle afectou a fortaleza de divísalas, pero neste caso é algo menor), aínda que iso custáselle un descenso do 30% nos beneficios.

Algo parecido ocórrelle a Inditex, que no seu momento anunciou que intentaría non repercutir a subida.

Como ben di Paul Krugman, todo acábase debendo a unha menor oferta e unha maior demanda.

Más información

El algodón florece de nuevo

H&M gana un 30% menos por el precio del algodón

Fall in cotton price unlikely to impact garment prices

Satisfacción por aumento en precio del algodón

El algodón, un tejido en alza

El precio del algodón pulveriza todos los récords y anticipa más inflación

Precios reviven el cultivo del algodón

Margin pressure on textile cos eases as cotton prices fall 20%

El Algodón sube un 50% ¿hasta dónde podría llegar?

La subida de los precios de los alimentos no es por la especulación

Written by ar

Xuño 6th, 2011 at 10:49 a.m.

O descenso do Deportivo en Punto Pelota

without comments

O choro de Siro López (antigo Xefe de Prensa do Deportivo) especialmente crítico pola aparición de Losada polo palco e a intervención de Lendoiro no programa

Written by ar

Maio 22nd, 2011 at 7:30 p.m.

O que os Finlandeses precisam de saber acerca de Portugal

without comments

A aprovação do pacote de ajuda a Portugal, no seio da União Europeia, está dependente da posição da Finlândia. A renitência é conhecida e motivou a câmara de Cascais a montar um vídeo explicativo direccionado aos finlandeses, que foi apresentado nas Conferências do Estoril e está a ocupar os murais das redes sociais. A História portuguesa é tão enaltecida que abrilhanta, por exemplo, o abolicionismo em Portugal, fazendo crer que a escravatura acabou em 1751 – e não mais de um século depois, como de facto aconteceu.

Vía Público

Written by ar

Maio 7th, 2011 at 10:46 p.m.

Concurso Fotográfico “A Galicia dos Mil Ríos”

with one comment

A Asociación de Antigos Alumnos da Escola Oficial de Idiomas de Vigo, convoca o VII Concurso Fotográfico “A Galicia dos Mil Ríos”

Nesta ocasión, cada participante poderá mandar ata 4 fotografías en tamaño mínimo 15×20.

Existirán 2 premios de 120 e 60 euros.

Para a participación no concurso hay que enviar as fotografías xunto cun sobre pechado onde se indiquen os datos de contacto ata o 27 de Abril, á seguinte dirección:

Asociación de Antigos alumnos da EOI “Porta Aberta”
Martínez Garrido 17
36205 Vigo

Máis info no seu blogue

PD: Entereime do concurso nun cartel na UVIGO

Written by ar

Febreiro 4th, 2011 at 11:52 a.m.

María N. Soutelo: Por que comecei a escribir?

without comments

A escritora da Estrada, María N. Soutelo achéganos neste vídeo da AELG, por que comezou a escribir. María N. Soutelo, gañou no 2008 o Premio literario Eusebio Lourenzo, co poemario “Código Poético”. Tamén formou parte do consello de redacción da folla voandeira de poesía AugasVerso e participou na miscelánea Poesía Contemporánea Tabeirós-Terra de Montes (2005). No 2010, participou no libro colectivo “Sétimo andar, poesía alén”.

Written by ar

Decembro 29th, 2010 at 11:32 p.m.

O apalpador en Compostela

with one comment

Written by ar

Decembro 24th, 2010 at 2:49 p.m.