Ciencias

Enerxías renovables, bioloxía, ciencias, política, historia, opinións…

Archive for the ‘fotografía’ Category

David Beriain: Sea Bites (Percebeiros)

without comments

Written by ar

Decembro 6th, 2011 at 2:48 p.m.

Vigo no verán de 2006

without comments

Ó ver as imaxes de Rusia abafada polo fume, recordáronme en certa forma a situación que sofreu Galicia no 2006. A imaxe que vos poñemos a continuación, tomouse no mes de Agosto de 2006 na cidade de Vigo.

Incendios Galicia

A fotografía en grande picando aquí.

Written by ar

Agosto 20th, 2010 at 11:27 p.m.

Os novos libros en Pyongyang, Corea do Norte

without comments

Fotografía de Eric Lafforgue

Podemos observar na fotografía de Eric Lafforgue, a variedade de novos títulos e autores das librerías de Corea del Norte. Certamente, o capitalismo literario é incrible. Malditas editoriais, que inúndannos de novos libros para mercar e mercar. Triste ironía off

Written by ar

Xuño 5th, 2010 at 6:02 p.m.

Imaxes da terra vía Twitter

without comments

O astronauta xaponés Soichi Noguchi compartiu espectaculares imaxes da Terra que foron tomadas durante estadía na Estación Espacial Internacioanl. As imaxes foron compartidas agora polo astronauta a través da súa conta de twitter, aproveitando o servizo de imaxes de Twitpic .

Deserto de Arabia
Arabian desert.As I told you before, desert is beautiful. on Twitpic

Xeadas sobre o Mar de Aral
Icy Aral Sea. on Twitpic

Estambul
Istanbul, Turkey. Where West meets East. on Twitpic

Ponte sobre o estreito de Akashi
Akashi Strait Bridge. The longest Suspention bridge of the wo... on Twitpic

Deserto en Irak

Mars? Actually salt desert in Iraq. on Twitpic

Mar Morto

Dead Sea. Water surface is 400m below sea level, but very cle... on Twitpic

Cidade Prohibida (Beijing, China)
The Palace in Beijing, China. World heritage. Forbidden to en... on Twitpic

Más fotografías, picandonesta ligazón

Written by ar

Febreiro 20th, 2010 at 5:22 p.m.

O día no que Galicia sentiu celos de Australia

without comments

No ano 2002, o litoral galego recibía toneladas de chapapote producido pola inoperancia do Goberno Autonómico e Estatal polo afundimento do Prestige. Para atraer aos turistas e mostrarlles que Galicia era algo máis que chapapote, o goberno autonómico da época, ideou unha campaña turística denominada “Galicia Viva”.

Até aquí nada estaría fóra do normal, salvo porque nesa campaña, Galicia sentiu celos de Australia.

O anuncio de Galicia “Viva” de 2003 feito para mitigar o efecto nefasto do Prestige incluía no apartado de grandes lonas para fachadas de Madrid e Barcelona, así como en anuncios a toda páxina e en cor en xornais de tirada nacional, unha paisaxe boscoso fotografado ese mesmo ano.

O problema é que se trataba dun eucaliptal (Eucalyptus globulus), que é o monocultivo dunha planta invasora introducida durante o Franquismo co apoio das celulosas e que afecta gravemente aos ecosistemas galegos.

A principios de agosto, en lo más crudo de los incendios en Galicia, un vecino llamaba a una radio para denunciar lo que a su entender era una de las claves de la catástrofe: «Han sembrado los montes de árboles de dinero rápido y lumbre fácil». ¿Qué quería decir con esto?

Pues lo que muchos critican en Galicia y en el resto del España: que gran parte del territorio no está tapizado de bosques auténticos, sino de apretadas plantaciones de especies comerciales con poca biodiversidad y propensas a los fuegos. Más del 70% de la superficie forestal gallega está poblada por el eucalipto azul australiano (‘Eucaliptus globulus’) y pinos como el de Monterrey (‘Pinus radiata’), originario de California y usado en todo el mundo por su rápido crecimiento.

Galicia fue pionera en el siglo XIX en la entrada del eucalipto en España. Pero aquellas primeras siembras fueron casi una anécdota. El gran proceso de ‘australinización’ gallega se aceleró a partir de los años 40 y 50, cuando el Gobierno de Franco buscó nuevos rendimientos para un medio rural que se despoblaba. A las plantaciones en Extremadura, Huelva, Asturias y Galicia siguió la creación de fábricas de celulosa, pues la pasta de papel es el mejor destino para el eucalipto. La papelera de Ence se inauguró en Pontevedra en 1957 y hoy es el primer productor europeo y el segundo mundial de celulosa de eucalipto.

El Mundo

A resposta contra a cagada, non se fixo esperar, con decenas de chamadas e artigos en periódcios para protestar por mostrar esta paisaxe “tan natural” dunha especie invasora e que está a acabar coa paisaxe tradicional de Galicia de Carballos (Quercus robur) e Castiñeiros (Castanea sativa).

«Galicia viva»: canguros vivos

EN LAS ÚLTIMAS semanas, diferentes medios de comunicación dan cabida en sus páginas a una campaña de publicidad institucional que trata de promocionar el turismo rural en Galicia bajo el lema «Galicia viva, sensaciones vivas». Una de las fotografías más difundidas llama especialmente la atención por que muestra una casa -presumiblemente de turismo rural- en el medio de un mar de color verde. Si uno se detiene unos segundos sobre la fotografía ve con estupor que se trata de una plantación de eucaliptos. Desde luego, la campaña produce sensaciones , pero de espanto.

Vamos a ver, ¿alguien se puede imaginar una campaña de promoción de nuestra tierra mostrando una granja de avestruces o de nuestra gastronomía mostrando un plato de canguro? No. Pues eso es ni más menos lo que nos muestra esa foto, un cultivo de una especie australiana utilizada para fines industriales. Evidentemente se puede argumentar que la foto muestra la realidad, pero yo no he visto campañas que traten de promocionar el turismo mostrando los barrios más abandonados de nuestras ciudades ni, dicho sea de paso, los efectos del chapapote en nuestras costas por impresionantes que pudieran ser las imagenes. La pregunta es evidente: ¿por qué esa foto? ¿por qué no muestras de nuestros bosques autóctonos, de la fraga del Eume, de los Ancares, del Courel, en donde por cierto también hay alojamientos de turismo rural?

La respuesta es clara. Bajo esta anécdota, aparentemente sin importancia, hay una cuestión de fondo que sin darse cuenta nos muestran los responsables de la campaña, que es la nula consideración que para ciertos sectores del país tiene nuestro patrimonio biológico. Eso sí lo refleja la fotografía; es una cuestión de cultura y de sensibilidad, y lamentablemente esto no es tan común. Vivimos en una latitud que posibilita que nuestros bosques estén dominados por robles, abedules, etcétera, árboles de hoja caduca que conforman un paisaje con mil caras a lo largo del año. Las formas, los colores, los paisajes cambian; disfrutamos con las estaciones y exigimos que esa sea la seña de identidad de nuestra tierra y no un paisaje estático del que sólo el fotógrafo podría decir en que estación del año se hizo la foto. ¿Tan difícil es entenderlo?

Termino ya. En los últimos días me han llamado varios compañeros sorprendidos por la citada fotografía, que al parecer es motivo de comentarios jocosos en distintos centros de investigación de nuestro país; también me consta que sirve de ejemplo negativo en algunas aulas universitarias. Me he comprometido, y cumplo con estas líneas, a solicitar públicamente que la foto se complete con la presencia de un hermoso canguro vivo que sin duda atraerá más el turimo. Así esa estampa gallega quedaría completa.

Javier Guitián, Coordinador del Departamento de Botánica de la USC

Ateliê Geográfico
El Mundo

Fotografías do tremor en Haití

without comments

Ademais das fotografías nos medios escritos e na tv, grazas ós usuarios da rede Flickr, comézanos a chegar fotografías da zona, especialmente as tomadas pola ONU na zona.

Port-au-Prince

Port-au-Prince Hotel Destroyed by Quake

Downtown Port-au-Prince in Ruins After Quake

Haiti-Port-Au-Prince-Earthquake-rubble-1-13-10

A grúa de carga totalmente desprazada
100113-G-7070K-003

Os contedores de carga no medio do mar

Afloat Container

Pazo presidencial

Antes do sismo
Haiti - Presidential Palace

Logo do sismo
Haitian Presidential Palace Severely Damaged by Quake

Haiti Tax Building Reduced to Rubble by Quake

Os cadáveres cubertos polas mantas, cóntanse a milleiros
Deceased Quake Victims Left at Entrance of Port-au-Prince Morgue

As primeiras axudas
Helicopter Releases First Aid Kits for Haiti Quake Victims

UN Mission in Haiti Assists Quake Victim

Quake Leaves Little Water for Haitians in Shanty Town

Os nenos sempre son os máis desfavorecidos
Young Quake Survivor Receives Medical Treatment at UN Clinic

Fotografías de 1234

Written by ar

Xaneiro 16th, 2010 at 2:33 a.m.

Folerpas de neve sobre Vigo

without comments

Copos de Nieve en Vigo

Copos de nieve en Vigo

Aínda que só foron unhas folerpas, hoxe Domingo día 10 de Xaneiro, pequenas folerpas de neve caeron sobre Vigo. Algo que non ocorría dende 1987.

Written by ar

Xaneiro 10th, 2010 at 9:43 p.m.

O Pobo das 2 provincias, 3 ríos e 4 concellos

without comments

Dos máis de 30.000 núcleos de poboación, dos que dispón Galicia, hai un moi peculiar, situado entre as provincias de Lugo e Ourense, chamado Os Peares. O pobo coñecido nos últimos meses, por ser no lugar onde pasou a súa infancia novo Presidente da Xunta, ten outras peculiaridades como que se atopa dividido entre 2 provincias, 3 ríos e 4 concellos.

Os Peares

Punto natural de inicio da Ribeira Sacra (a uns quilómetros atopámonos nos canóns do Sil); Os Peares, ben podería ser un único pobo, aínda que a orografía galega, fan deste pobo un auténtico barullo.

Estando no país do mil ríos, non poderían fallar no pobo, que dá lugar á desembocadura do Bubal e do Sil, no Miño. Desta forma, provocan unha auténtica barreira fluvial que dividen o pobo en 7 partes ou barrios, repartidos entre os concellos de Carballedo e Ferreira de Pantón pola parte lucense e entre A Peroxa e Nogueira de Ramuín pola parte ourensá.

O pobo coñecido polo seu encoro e a estación de ferrocarril

Dous dos trazos de identidade que distinguen a este pobo, é a existencia do encoro de Os Peares, feito en 1947, converteuno nun dos encoros máis grandes de Galicia e un da de máis altura de toda España.

Embalse Os Peares
Fotografía de nuberu_na

A súa estación de tren (na actualidade cun número reducido de viaxeiros) foi na súa época unha das de maior apoxeo da provincia e é moi coñecida por todos os afeccionados aos trens, así como entre os traballadores de Renfe, coa súa ponte metálica da escola de Eiffel sobre o Río Miño.

Estación de Os Peares (Ourense)

Os Peares, julio 2007-7
Fotografía de parroquial

Anécdotas dunha vida entre dúas provincias.

Un dos problemas máis graves, xorden á hora da atención sanitaria. Os pacientes que viven na parte lucense, teñen que desprazarse a Monforte de Lemos, en lugar de Ourense, que está á mesma distancia e cunhas comunicacións mellores, o que provoca que a ambulancia que vaia a atender ao paciente, teña que ser desa provincia, aínda que exista outra máis preto, pero non pode ir á emerxencia por estar noutra provincia.

Cun simple desprazamento duns metros, podemos estar noutro concello e outra provincia. O simple de feito de ir á farmacia ou ao supermercado, fai que sexa necesario o cruzar unha provincia, a pesar de atoparse a uns metros.

Para chamar a Os Peares hai que chamar co prefixo de Ourense.

A pesar de estar divididos, se é necesario chamar a unha persoa que viva na parte lucense, é necesario marcar o prefixo de Ourense (988) en lugar do de Lugo (982) e o mesmo coa educación infantil, para os escasos nenos que quedan no pobo que teñen que acudir a Nogueira de Ramuín.

Para solucionar algúns destes problemas, hai uns anos, creouse o Consorcio local de Os Peares, para tentar solucionar os múltiples problemas que teñen os veciños. Por exemplo para moitos trámites administrativos, os veciños da parte lucense necesitaban desprazarse 100 quilómetros para chegar a Lugo, en lugar dos 20 que os separan de Ourense.

Con todo, o citado consorcio, debido ás disputas veciñais non está a funcionar como debería.

Máis en La Región El PaísVialia

Written by ar

Decembro 6th, 2009 at 5:31 p.m.

O home contra a forza do mar

without comments

A forza do temporal, déixanos fotografías tan espectaculares, como a que se mostra a continuación, da Axencia EFE, na localidade vasca de Lekeitio.

hombre_ola

Vía  El País

Written by ar

Novembro 8th, 2009 at 8:41 p.m.

Posted in fotografía

Uns apuntamentos sobre a subida de impostos

without comments

*Versión en catelán, picando acó

Aprobouse este sábado unha batería de subidas de impostos a pesar da situación de recesión económica e de contracción do consumo, co obxectivo de conter e reducir o déficit público desde o 10% sobre o PIB actual, uns 100.000 millóns de euros.

Hai dous partes.

Subida de Impostos

Supresión da dedución dos 400 euros no IRPF.

Pero non quedaramos en que as deducións eran malas malísimas? Supostamente una das críticas que realizou no momento da medida, era que beneficiaba tamén aos ricos. Pois xa ten a masa o que pedía. Total, como moitos o vían como unha bobada…pois dúas cuncas.

– Subida do imposto ás Rendas do Capital: aquí entran toda clase de rendementos xerados por depósitos, fondos de investimento, plans, accións, bonos? O incremento da tributación será progresivo: os primeiros 6.000 euros xerados tributan ao 19% (vs 18% actual), en tanto que o resto sobe tres puntos, até o 21% (vs 18% actual). Con esta medida podería recadar até 800 millóns máis.

Xa se lles toca ás SICAV. Supoño que estarán contentos os que pedían subidas aos ricos, que me parece totalmente correcto, pero o problema será ver si eses ricos que tributaban en España, iranse a outros países con 0% como Luxemburgo.

IVE xeral: os impostos sobre o valor engadido (IVE) dos produtos de consumo subirá do 16% actual até o 18%.

– IVE reducido: o imposto para os produtos básicos, coñecido como superreducido, do 4% non se toca. O superreducido do 7%, sobe ao 8%.

Desta maneira incentívase o consumo até o día do aumento, algo que había proposto o BBVA hai un tempo. É unha medida valente, que fixeron en Portugal e Alemaña hai poucos anos, aínda que coa situación de soidade que ten o goberno nestes momentos, afectaralle electoralmente.

A baixada do IVE e o estímulo da economía non é tan real.

Portugal subiu 6 puntos de golpe hai uns anos cando estaban nunha situación peor á que ten España e o consumo non estivo afectado e con soldos a metade de aquí.

En canto aos países, que baixaron de forma temporal como Reino Unido; até o 15%, será durante este ano, xa que para o ano que vén será do 17%.

En Alemaña e Portugal hai medidas para reducir o IVE, pero aínda que o reducisen, sería aínda máis alto que o Español, e son medidas electorais.

Por certo, esta é unha medida que a leva pedindo a UE desde hai anos, xa que ten uns dos tipos impositivos máis baixos da UE (o cuarto pola cola), cando o xeral é un 18%-20% mesmo en países con menores salarios como a República Checa cun 19% ou Portugal cun 20%.

Aínda coa subida, España seguirá estando á cola de impostos, tendo por detrás a Chipre (15%), Luxemburgo (15%), Reino Unido (17,5%).

Baixadas

Baixa o Imposto de Sociedades (empresas): Esta medida podería restar até 700 millóns de euros á recadación. Redúcese en cinco puntos o imposto de sociedades a empresas con menos de 25 traballadores que manteñan ou aumenten estes empregos e teñan unha cifra de negocio inferior a 5 millóns de euros. Así mesmo adóptase unha medida similar no IRPF para os traballadores autónomos que manteñan ou creen emprego.

Debemos de lembrar que máis do 80% do emprego, é xerado por pequenas e medianas empresas e realizarase en empresas que non despidan, co que se mantén o emprego e favorecerá a algunhas para contratar.

Por certo, o PP dirá algo disto? Acabará omitíndoo

– O gasto do Estado: os orzamentos do Estado tamén conteñen un recorte os gastos do Estado, situaranse nos 185.249 millóns de euros, un 3,9% menos que en 2009.

Xa estarán contentos moitos dos que pedían recorte de gasto.

Reflexión

Si quérense uns servizos como Finlandia, necesítanse uns impostos; aínda que ninguén queira pagalos e daquela todo o mundo queira sanidade gratis, educación gratis, estradas públicas…

E como din os suecos

Nom é um segredo que os suecos adoram seu estado do bem-estar social, mas um novo estudo amossa que eles estam mais que dispostos a aceitar impostos mais altos para o financiar. Segundo um estudo o 90% dos suecos preferem alta qualidade e bem-estar social a impostos mais baixos; eles preferem pagar impostos mais altos para ter melhor sistema sanitário, melhores escolas e cuidados aos maiores. (the local.se –  vía chuza)

Written by ar

Setembro 27th, 2009 at 12:21 p.m.